Livre XXXVIII

VIII L'assemblée [du peuple] lui donna (à

César) pour cinq ans le commandement de YIllyricum

1. Sur cette guerre qui entraîna la soumission définitive des Allobroges nous n'avons d'autres témoignages que cette page de Dion Cassius et une courte phrase de l'Epitomé de Tite-Live, GUI : G. Pomptinus, praetor, Allobrogas, qui rebellaverant, ad Solonem domuit. — Le vainqueur n'obtint le triomphe que sept ans plus tard. V. ci-après liv. XXXIX, 65. — Cicéron, pendant le consulat duquel Pomptinus avait exercé la préture, lui avait pourtant rendu (Prov. consul., XIII) ce témoignage honorable : Modo ille meorum laborum, periculorum, consiliorum socius, C. Pomptinus, fortissimus vir, ortum repente bellum Allobrogum, atque hac scelerata conjuratione (Catilinae) excitatum, praeliis fregit, eosque domuit, qui lacessierant

XXXI. (Leuncl., ρ. 78.) Καίσαρ δε εύρε μεν ουδέν εν τη Γαλατία πολέμιον, άλλα ακριβώς πάντα ήσύχαζεν, ου μέντοι και εν ειρήνη διεγένετο * άλλα και αυτομάτου το πρώτον πολίτου τίνος αύτω συμβάντος έτερος συνηνέχθη 2, ώστ' αυτόν, ώσπερ ες τα μάλιστ' έπεθύμει, πάντα και πολεμήσαι3 και κατορθώσαι. Έλουήτιοι γαρ πλήΟει τε ακμάζοντες και χώραν ούκ αυτάρκη τη πολυανθρωπία σφών έχοντες, μέρος μέν τι έκπέμψαι ες άποικιαν ουκ ηθέλησαν, μή και διασπασθέντες 4 εύεπιβουλευτότεροι τοις λυπηθεΐσι ποτέ υπ' αυτών γένωνται, πάντες δε δή άπαναστήναι βουληθέντες, ως και ες έτέραν τινά και πλείω και βελτίω χώραν μετοικισθησόμενοι , τάς τε κώμας και τάς πόλεις σφών άπάσας έ'καυσαν, ώστε μηδένα μετάμελον της αναστάσεως ποιήσασθαι. Και τινας και ετέρους τών αυτών δεομένους προσλαβόντες άπήραν,

Ι. Cf. Suéton., Caes., XXII : Initio guidem Galliam Cisalpinam Illyrico adjecto lege Vatinia accepit : mox per senatum comatam quoque, veritis patribus ne, si ipsi negassent, populus et hanc daret.

2. Leçon des mss. flor. Vat. 144 et Paris. 1690, suivie par Reimar, Sturz, Imm. Bekker et Gros. Les éditt. antérieures portaient συνήχθη que Reiske essaye de défendre en proposant de lire έτερος