An de Rome 695, av. J.-G

Κλαυδίω. Τους μέν ουν Τιγυρίους υποστράτηγος αύτου Λαβιηνός, ένίκησε • τους δε άλλους ό Καίσαρ, και Τρικούρους 2 άμύνοντας σφίσιν * έπειτα τους μετά Αριοβίστου Γερμανούς, οι και τα μεγέθη μείζους των μεγίστων ύπηρχον, και το ήθος άγριοι, και τήν τόλμαν θρασύτατοι, και θανάτου καταφρονητα! δι ελπίδα άναβιώσεως, και κρύος ομοίως εφερον θάλπει, και πόα έχρώντο παρά τάς απορίας τροφή, και ό ίππος ξύλοις3. Ήσαν δε, ώς εοικεν, où φερέπονοι εν ταΐς μάχαις, ουδέ λογισμω ή επιστήμη τινι, άλλα θυμω χρώμενοι καθάπερ θηρία. Διό και υπό της Ρωμαίων επιστήμης και φερεπονίαςήσσώντο. (Η. Est., ρ. 756.) Οι μεν γαρ μετά ορμής βαρύτατης έπεπήδων αύτοΐς, και ό'λην δμοϋ τήν φάλαγγα άνεώθουν. Ρωμαίοι δ' ύπέμενον εν τάξει , και κατεστρατήγουν αυτούς , και οκτακισμυρίους αυτών τελευτώντες άπέκτειναν.

1. Cf. Liv., Epit., LXV ; Oros., V, 15 ; Caesar, G. G., I, 7 et 12.