César, ibid., IV

4. Tanusius ou Canusius Géminus. V. notre t. III, p. 236-237.

5. Ses Ephémérides, notes prises au jour le jour et différentes des Commentaires, υπομνήματα. — V. notre tome III, ibid. — Voici le passage de Servius (in XI JEneid., v. 743) indiqué dans la note :

iv 3

και τας αποκρίσεις αυτών άναμένειν * και εν ταΐσδε ταϊς διαπρεσβεύσεσιν έπιθέσθαι τοις οκτακοσίοις, και παρ' αύτο τρέψαι τους Ρωμαίων πεντακισχιλίους. Έπιπρεσβευομένων δ' αυτών και περί του παρασπονδήματος άπολογου μένων, ύποτοπήσας ένέδραν όμοίαν, έπιθέσθαι προ τών αποκρίσεων1. (Id., Ambass., Extr. XVI, p. 353.)

XIX. Εύθικ ήρέθιζον τους Βρεττανούς παρορκησαι, έγκλημα έχοντας, ότι, σπονδών σφίσι γενομένων, ετι παρή το στρατόπεδον. (Suidas, ν. παρορκησαι.)

XX. Δείσας δ Καίσαρ περί τω Κικέρωνι2 ύπέστρεφεν εις τούπίσω. (Suidas, ν. δείσας.)

XXI. "Οτι ό Βριτόρης διέφθειρεν Αίδούους Ρωμαίων άποστήναι, και του Καίσαρος όνειδίσαντος αύτοΐς φιλίαν εφασαν πάλαιαν έφθακέναι. (Α. Mai, nouv. collect., t. II, p. 367.)

1. Sur les rapports des Suèves avec les Usipètes et les Tenctères, v. Caesar, G. G., IV, 1, 4, 1G, 18 ; VI, 35. — Ces deux peuples, chassés par les Suèves, avaient trouvé un refuge chez les Sicambres.

2. Sur ce péril de Gicéron chez les Nervii, v. César, G. G., V, 38 et ss.