Clondicus dans Tite-Live, XL, 58, XLIV, 26 et s

πεζώ. Και τούτο σύμπαν ήν όλίγω πλέον πεντεκαίδεκα μυριάδων χρυσίου. Ό δε χλαμύδας μέν τινας έπήγετο και ψέλλια χρυσά και ίππους, ες δωρεάν τοις ήγουμένοις, και στατήρας φερομένους μυρίους1. Καί πλησιάσας μετεπέμπετο Κλοίλιον. 'Ο δε τους έλθοντας, ει φέρουσι το χρυσίον, ήρετο * και μαθών ουκ έχοντας, άναστρέφειν έπ' αύτον έκέλευσεν. ΤΩν δ Περσεύς πυθο'μενος, πάλιν αυτόν έλαύνοντος θεοΰ, κατηγορεί των Γετών εν τοις φίλοις εκ μεταβολής, ώς φύσεως απίστου2. Και ύπεκρίνετο, μή θαρρεΐν δισμυρίους αυτών ες το στρατ οπεδον ύποδέξασθαι. Μδλις δε, εφη, μυρίους * ών και νεωτεριζόντων κρατήσαι δύνασθαι. Ταύτα δε τοις φίλοις ειπών, έτερα τοις Γέταις έπλάττετο, και τδ ήμισυ τής στρατιάς ήτει, τδ χρυσίον το γιγνδμενον3 ύπισχνούμενος δώσειν. Τοσαύτης ανωμαλίας εγεμε, φροντίζων χρημάτων τών προ βραχέος ες θάλασσαν μεθειμένων. Γ0 δε Κλοίλιος τους άφικομένουο ίδών, ήρετο μετά βοής ■ ει τδ χρυσίον κεκομίκασι ; και βουλομένους τι λέγειν, έκέλευσε πρώτον ειπείν περί του χρυσίου. ΓΩς δ' εμαθεν ουκ έχοντας, ουκ άνασχδμενος αυτών ούδ' άκουσαι, τήν στρατιάν άπήγεν οπίσω. Καί Περσεύς άφήρητο καί τήσδε τής συμμαχίας, πολλής τε, καί κατά καιρδν έλθούσης».... (Val., Peiresc, Des Vertus et des Vices, p. 562.)

1. Vulg. μυρίοις. — φερομένους paraît répondre pour le sens au mot présentes dans la phrase de T.-Live sur le même sujet (XLIV, 26) : eques denos présentes aureos, etc. Cf. ci-dessous το χρυσίον τό γιγνόμενον.