XXX. (Wech., ρ. 403.) Ό δε "Αρευς ενέδρας

XXXII. (Wech., ρ. 404.) Σκότους δε πολλού προσμίξας δ Πύρρος τοις τείχεσι και πύλην εύρων, ην Διαμπερές καλοΰσιν, άνεωγμένην ύπο του Άριστου αύτοΐς, άχρι μεν του παρεισπεσεΐν τους Γαλατάς τους παρ' αυτού4 και τήν άγοράν καταλαβεϊν έλάνθανε * της δε πύλης τους ελέφαντας ού δεχόμενης και διά τοΰτο τους πύργους αυτών άφαιρούντων , είτα πάλιν εν σκότει και θορυβώ περιτιθέντων και γενομένης διατριβής, οι Αργεΐοι συναισθομενοι προς τήν 'Ασπίδα και τους οχυρούς τόπους άνέθεον και τον Άντίγονον έκάλουν πέμποντες. Ό δε αυτός μεν εγγύς