XLIII. (Wech., ρ. 431.) αλλ' ούτω λαθών δ

IV. (Wech., ρ. 452.) Πρεσβεύων τε γαρ, ηγεμόνα Τεκτοσάγων Κόπιλλον εϊλε ■ Έκ δε τούτων, τον Μάριον αίσθό μένος άχθόμενον αύτω, (Wech., ρ. 453.) και μηκέτι προϊέμενον ήδέως πράξεων άφορμάς, άλλα ένιστάμενον τη αυξήσει, Κάτλω τω συνάρχοντι του Μαρίου προσένειμεν εαυτόν, άνδρ? χρηστώ μεν, άμβλυτέρω δε προς3 αγώνας * ύφ' ού4 τα πρώτα και μέγιστα πιστευόμενος, εις δύναμιν άμα δόξη προήει. Και πολέμω μεν αίρει5 πολύ μέρος τών εν ταΐς'Άλπεσι βαρβάρων ■ έπιλιπούσης6 8έ της αγοράς, άναδεξάμενος τήν έπιμέλειαν, τοσαύτην έποίησε

1. Sintenis, d'après quelques mss. le Palat., le Vulcob., etc., παλισκίου.

2. Sic le Vatic, les deux meilleurs Parisin. 1641 et 1643; άνελειν admis par Sintenis.

3. Sintenis et Dœhner d'après le San-Germ. et les deux principaux Parisin. ajoutent τους.