An de R. 363, av. J.-G

μεγάλην ήτταν, οι μεν εις Ρώμην κατάραντες υπό της φυγής, και ταραχής συναναπλήσαντες1 τον δήμον έξεπτόησαν και διεσκέδασαν, ολίγων εις το Καπιτώλιον άνασκευασαμένων και διακαρτερούντων. Οι δε ευθύς από τής τροπής εις Βηίους συναΟροισΟέντες , ήρούντο δικτάτωρα Φούριον Κάυ,ιλλον2, ο ν ευτυχών μεν και ύψαυχενών ό δήμος άπεσείσατο και κατέβαλε, δίκη περιπεσόντα δημοσίων κλοπών ■ πτήξας δε και ταπεινωθείς, άνεκαλεΐτο μετά τήν ήτταν , έγχειρίζων και παραδιδούς άνυπεύθυνον ήγεμονίαν. 'Ίνα ουν μη καιρώ δοκή , νομω δε λαμβάνειν ο άνήρ3, μηδ' ως άπεγνωκώς τήν πόλιν, οπλοις άρχαιρεσιάζη τα του στρατού σποράδος και πλάνητος, έδει τους εν Καπιτωλίω βουλευτας έπιψηφίσασθαι τήν τών στρατιωτών γνώμην μαθοντας. ~Ην ουν Γάϊος Πόντιος άνήρ αγαθός, και τών δεδογμένων αύτάγγελος ύποστας έ'σεσθαι τοις εν τω Καπιτωλίω, μέγαν άνεδέξατο κίνδυνον. eH γαρ οδός ην δια τών πολεμίων κύκλω φυλακαις και χάραξι τήν άκραν περιεχόντων. Ώς ουν έπι τον ποταμόν ήλθε νύκτωρ, φελλούς πλατεΐς ύποστερνισάμενος , (Wech., ρ. 325.) και το σώμα τή κουφοτητι του οχήματος παραθεμένος , άφήκε τω ροω ■ τυχών δε πράου και σχολαίως υποφέροντος, ήψατο τής άντιπέρας όχθης ασφαλώς, και άποβας έχώρει προς το τών φώτων διάκενον, τω τε σκοτω

1. Vulgo κατάραντες, ύπο τής φυγής κ. τ. συναναπλήσαντες τ. δ., mais συναναπλήσαντες ύπο τ. φ. est un solécisme , et puis, qu'est-ce que

συναναπιμπλάναι τής φυγής? Cf. Camil. I. C. o\ φεύγοντες τοσαύτης πάλιν