IX. (Wech., ρ. 734.) αϊ δε Γαλατών γυναίκες

XXII. (Wech., ρ. 768.) 'Αφθονίας δε παραδειγμάτων ούσης προς γε υμάς τους δμοχόρους2 του θεού και θιασώτας, όμως το περί Κάμμαν3 ουκ άξιον έστι τήν γαλατικήν παρελθεΐν. Ταύτης γαρ έκπρεπεστάτης τήν όψιν γενομένης, 2ινάτω δε τω τετράρχη4 γαμηθείσης, 2ινόριξ έρασθεις δυνατώτατος Γαλατών, άπέκτεινε τον 2ίνατον, ως ούτε βιάσασθαι δυνάμενος, ούτε πεΐσαι τήν άνθρωπον, εκείνου ζώντος. Ήν δε τή Κάμμη5 καταφυγή και παραμυθία του πάθους, ίερωσύνη πατρώος 'Αρτέμιδος ' και τα

1. Les mulets des Hénétes dans la Paphlagonie étaient déjà célèbres du temps d'Homère, Iliad., II, 852. — Cf. Strab., V, i, 4 et XII, ra, 8.