Bekker, ρ. 15169.) άλλως τε κάν τύχωσι

Ε', ε', %. (Bekk., 1305.) όταν ολίγοι σφόδρα

ς', δ', 5. (Bekk., 1321.) Τήν δέ μετάδοσιν γίνεσθαι

Ζ', β', 5. (Bekk., 1324.) 'Έτι δ' έν τοις εθνεσι πασι

1. Édit. Didot, Script, grœc. Bïblioih., vol. XXX; Aristot, vol. I, p. 511, 571, 597, 603, 622.

2. Cf. Sext. Empiric, Pyrrhon. Hypotypos., III, 24, édit. de Leipzig, MDGGXVI1I, in-fol., p. 176 : Παρά Γερμανοΐς δέ, ώς φασιν, ουκ αίσχρον

(το της άρρενομιξίας), άλλ' ώς εν τι τών συνήθων Fabricius, indigné

de cette assertion qu'il trouve calomnieuse, propose de lire Kapμανοΐς. Mais on sait que les Celtes et les Germains sont souvent confondus.