GXLVII, 4, an de R. 566, av. J.-G

2. Tite-Live, XXXVIII, xxxvn, pour tous ces faits, ne fait guère

que traduire Polybe : Non gratulatum modo vénérant, sed

coronas etiam aureas, pro suis quœque facultatibus, attulerant

3. Tite-Live, ibid. : Tolerabilior regia servitus fuerat, quam feritas immanium barbarorum

συνθήκας (Ambass., XXXV.)

XXVII (Cas., p. 845.) Σχεδόν δε των αναγκαίων

και πλείστων αύτοις διωκημένων, άναζεύξαντες προηγον εφ' Ελλήσποντο ν , βουλόμενοι κατά τήν πάροδον έτι τα προς τους Γαλατάς άσφαλίσασθαι. (Ambass., XXXVI.)

IV. (Cas., ρ. 872.) Κατά τήν Άσίαν1 Φαρνάκης ό βασιλεύς, πάλιν όλιγωρήσας της γεγενημένης επι Ρωμαίους αναφοράς , Λεώκριτον [/.εν ετι κατά χειμώνα μετά μυρίων στρατιωτών έξαπέστειλε πορθήσοντα τήν Γαλατίαν • αυτός δε, της εαρινής ώρας ύποφαινούσης2, ήθροιζε τάς δυνάμεις, ως έμβαλών εις τήν Καππαδοκίαν. ΛΑ πυνθανόμενος Ευμενής δυσχερώς μεν έφερε το συμβαίνον, δια το πάντας τους της πίστεως ορούς ύπερβαίνειν τον Φαρνάκην * ήναγκάζετο δε το παραπλήσιον ποιεΐν. "Ηδη δ'\ αύτου συνηθροικότος τάς δυνάμεις, κατέπλευσαν εκ της Ρώμης οι περί τον "Ατταλον3. 'Ομού δε γενόμενοι, και κοινολογηθέντες άλλήλοις, άνέζευξαν παραχρήμα (Cas., ρ. 873.) μετά τής στρατιάς. Άφικόμενοι δέ εις τήν Γαλατίαν, τον μεν Λεώκριτον ουκ ετι κατέλαβον • του δέ Καρσιγνάτου4 και του Γαιζοτοριος διαπεμπο μένων προς αυτούς υπέρ ασφαλείας, οιτινες έτύγχανον ετι προτερον ήρημένοι τα Φαρ-