V. (Cas., ρ. 953.) Μετά δέ τούτους (τους παρά

προσαυξήσασα τοις φιλανθρώποις έξαπέστειλε (Amb.,

GXXI.)

IV. (Cas., ρ. 961.) Κατά τον αυτόν καιρόν ήκον πρεσβευταί1 και παρά Μασσαλιητών. Οι πάλαι μέν κακώς πάσχοντες υπό τών Αιγυστινών, τότε δέ συγκλειόμενοι τελέως, και προς τούτοις και πολιορκουμένων τών πόλεων Άντιπόλεως και Νικαίας, έξαπέστειλαν πρεσβευτάς εις τήν Ρώμην, τους τε τα γιγνομενα διασαφήσοντας, και δεομένους σφίσι βοηθεΐν. ΤΩν και παρελθόντων εις τήν σύγκλητον, έ'δοξε τω συνεδρίω πρεσβευτας πέμψαι, τους άμα μεν αύτόπτας γενησομένους τών γιγνομένων, άμα δέ πειρασομένους λόγω διορθώσασθαι τών βαρβάρων τήν άγνοιαν. (Ambass., GXXXI.)

V. Κατά τους καιρούς, καθ' ους έξέπεμψεν τον Όπίμιον επί τον τών Όξυβίων πόλεμον, ήκε Πτολεμαίος ο νεώτερος εις τήν Ρώμην. (Ambass., GXXXI1.)

VII. (Cas., p. 962.) Τών Μασσαλιητών διαπρεσβευσαμένων προς Ρωμαίους , κακώς πάσχει ν αυτούς υπό τών Αιγυστινών , παραχρήμα κατέστησαν Φλαμίνιον , και Ιίοπίλλιον Ααινάτον, και Αεύκιον Ποπιον πρεσβευτάς. Οι