Le manuscrit donne une leçon fautive
Heu ! quantum, Ausonia, et quam tu, Gallia, perdis! Le vers est également faux dans le texte imprimé, qui porte :
Heu! quantum, Ausonia, quam tu, Gallia, perdis! La comparaison de ces deux textes permet de restituer le vers. — Voir sur cette pièce la n. 2 de la p. 98.
2. Guy de Lestonnac, seigneur du Parc, conseiller clerc, reçu le 3 mars 1584. Malvyn lui adressa cette épître pendant le séjour que Lestonnac fit à Paris, lorsqu'en juin 1610, il y fut
Me totum nexu mancipioque tuum.
5 Sunt prima quie frontc putes divulsa : coluvrcnt Secl recte, numcris apta manentque suis. Sic neque me Salius, dum nostro obsistit honori,
Negligit, aut nostras la^dere certat opes. Est animus nobis junctissimus, intégra spirat 10 Gratia, communi cedit at illa bono ; Nec vidisse sibi, vel mi invidisse putarim Vincula qui legum non violanda monet.
Sum largus laudare bonos, reprehendere parcus, Teque illa insignem laude valere scio, 15 Qui modico flexu curvata refingere nosti, Candidior lapsus qui facilesque levas.
Qualiscumque fuit Salius, difFundor ab illo
Judicio erga me principis egregio :
Non bonor ipse juvat, quem detrectare paratum est; 20 Delatum asummo rege fuisse juvat.
Non prece, non pretio, non ambitione revicta
Vox fuit illa, sui plena sed arbitrii.
Nec minus afficiunt lenes purasque tabellae Quas scripsisti, animi pignora certa tui. 25 Arctius iste tuus tecum me colligat ardor, Abs studiis vincor dum prior usque tuis. Nec vinci piget : h^ec nobis palmaria laus sit
Officia accepto plurima ferre tibi.
Non erit ha^c vitas (haud fallo ') pars ultima nostrae, 30 Florentem meritis me viguisse tuis.