Corp .inscr. lat.j I, p

Q-FABIVS-Q-AEMILIANI-F-Q-N-AN-DCa;a!ra»« MAXIMVS • PROCOS • DE • Al^LOBROçibuS ET • REGE • ARVERNORVM • BETVLTO • X • K.. .

3. Valère-Maxime, IX, vi, De perfidia Romanor., 3 : c Cn. autem Domitius, summi generis et magni animi virum, nimiae gloriae cupiditas perfidum exsistere coegit; iratus namque Bituito, régi Arvemorutn, quod quum suam, tum etiam AUobrogum gentem, se etiam tum in provincia moranle, ad Q. Fabii, succcssoris sui, dexteram confugere bortatus essel, per colloquii simulationem arcessilum hospitioque exceptum vinxit, ac Romam nave deportandum curavit : cujus factum Senatus neque probare poluit neque rescindera voluit, ne remissus in patriam Bituitus bellum renovaret; igitureum A Ibnm cnsiodidie causa relegavit.» — Cf. VEpitome de Tite-Live, LXI : c Ex Bituili oxcrcitu caesa millia bominum centum viginti ipse rex cum, ad satisfaciendum Senatui, Romam profcctus esset, Albam custodiendus dalus est, quia contra paccm videbatur ut in Galliam remitteretur; decretum quoque est ut Congenatus (t?e/Congonnetiacus), ûlîus ejus, comprehensus, Romam mitteretur. Allobroges in deditionem accepti. i

i. Suétone, Nero, 2 : « atavus ejus [Imp. Gacs. Neronis Aug.] Cn. Domitius, in consulat u (ce serait donc cn 122, mais c'est impossible) Alloln'ogibus Arvemisque superatis, elepbaulo per provinciam vectus est, turba militum, quasi inter soUemnin triumphi, prosequente. i — On sait ce que disait de lui Torateur Licinius Crassus : « Non esse mirandum quod aeneam barbam haberet, oui os ferreum, cor plumbeuni pssrt ». — Voy. plus haut, p. 273.