A LUCE. | PONT | 25 Ὁ

7". Présent. ut 1 fmparfait.' ler. Futur.

[3.-φύστοω, je frappe. ἔσυστ-Ον 16 καρροιο. rÜd - ὦ, je frapperai, τύπτ-εἰς. ἔτυπτ-ες, τύψ-εἰς, αἰ TÜTT εἰ- ÉTUTT -E. τύψ.-εἰ͵ ES |PrbxT-oue, 2 ἐτύπτοομεν, τύψ-ομεν D * TÜTT-ETE, | ἐτύπτ-ετε, τύψ.-ετε, 5 TÜTT-OUTIe , ἔτυπτον. σύψ-ουσι͵ 4 | D.— τύπτ.- τον, ἐτύπτ. τον, τύψ-ετον, * φύπχτοετον. ἐτυπτ-ἔτην. TÜŸ-E70).

᾿ ϑδι-τχύπστοω, que je frappe.

TURT-M6, Ξ TÜT-TN τ Ρ.-σύστ.ωμεν, © ὦ σύ 77. τε se ν ë 5 TÜTT ὡσὶ.

Ὁ Doi TÜTT-NTOY, ἣν τύπτ.ητον. ‘1 | Len | / l j [8.-φύπγ. os, que je LE rÜd-oHu, TÜTT-OI6, ; ᾿ὐφύψ,-οἱς, | is φύπτ-οι. ᾿ύψ,.οἱ.

5 Pre “ἡ ἢ A !

= τύπτοοιμεν, τύψ οιμεν, Ε : TÜTT-OITE, rod -oire, © | rUTT-ouer. τύψ - 016», ; D...

TUTT-OIT D.

CS—rbrr.e, frappe.

| TUTT-ÉTU.

Ρ.- σύπτ. ετε; © sUTT- ἔσωσαν οὐ φυπτ. ὀντων.

Dr ᾿ \ φύπτοετον, Le φυχτ-ἔτων͵ Infnitif. {re . εἰν. frapper.

Part.—N. sürr-wy our ον, frappant.

Gen. σύχτοοντος, οὐσης, 1

IMPERATIF

τύψ.-. εἰν. devoir frappé

τύψεων, ovoa, ον, devant frapper.

ler. Aoriste. ler. Parfait. ler. Plusqueparfait,

ἔτυψ.-ας, rude.

οἐτύψενατον, à érud- ἄτην.

INDICATIF

Ρ.--φτύψ.οωμεν, τύψ-ητε, σύψ- WT. ;:

SUBJONCTIF

À S—Yr0) -α je frappai. τέτυῷ- ἃ j'ai frappé. ἐτετύφ.-ειν, j'avois frappe.

TéTUP- ας, ἐτετύφ.-εις |

τετύφ.ατε͵, ἐτετύφ.ειτε, Τετύφ- ἀσι, ἐτετύφ- εισοιν OÙ eg,

τύψ.-αἱἷς, site,

4 ᾿ ὌΝ © k rÜŸ-œuEv, ebay,

Γ 5.-σύψ- a, que j'aie σετύφ-ω, que j'aie frappé. σύψ.ης, frappé. gerd®. nc,

τετύφ- ἢ. Se

σετύφ- μέν, L’aoriste et le parfait signifient τετύφ. τε à l’opt. que j’eusse frappé.

-rET0D- WT. ᾿ ἃ l’impér. aie frappé.

à Pinfin. avoir frappé.

τετύφ.- ἤτον, au part. ayant frappé.

TETUD- NTOY.

Aor. ler Opt. Eolique. τετύφ-οἱμι; τύὐψ-εια, N:B.—Les trois perφετύφ-οἷς, * rüŸ- εἰος, SOnnes indiquées dans τετύφ-οι, τύψ-εις͵ la colonne fous rerÜp-oiuey, rud-eiœuer, Sont plus usitées que τετύφ.-οιτε, sud-siure, les formesrégulières rerb@-ouey, τύψ;- «νῶν, Correspondantes. Les autres personnes ne

- φύψ.-αἰτον. φετύφ-οἰτον, sont pas usitées dans L rud-œirms. τετυῷ.- οἰτὴν le dialecte commun. [5.--σύψ.-ον, τέτυφ-ε, Ν. B—yru pour σωσαν ἃ la

ru -dro, TETUD-ETU, 3me. pers. plur. Impérat. est

a Perd -are, τετύφ.ετε, ÂAttique. Au moyin’'et δὰ

D 4 τυψ.- ἀτωσαὰν OÙ σετυῷ-ἐτωσαν Ou passif on verra un change-

= τυψ-ντων, τετυῷ-ὄντων, ment analogue. Les formes

& | D.— communes étoient aussi em-

Ξ τύψ-ατον͵ TeTUD-ETOY. ployées par les Attiques.

φετυῷ-ἐτων͵ L’impératif du parf. actif ne

φετυφ.-έναι. se rencontre pas.

Part Nrj ας, ἀσα, αν, τετυφ.- ὡς, viu, 6e, Ν' B.—Les participes Gen. σύψ. ὥντὸς GTS, ' τετυφ-ὄτος, υἱὰς, ' en y; ὡς, ἄς. Ont le

ότος, Voc. semblable auNom-