C0ND
TIOflNEL
Je suis aimé, etc.
S. Am or
Am arts
Am atur P. Am amur
Am amini
Am antur
Que je sois aimé.
Am er Am eris Am etur Am emur Am emini Am entur
lï
Eh
J'étais aimé.
Am àbar Am abaris Am abatur Am abamur Am abamini Am abantur
Que je fusse aimé.
A m arer Am areris Am aretur Am aremur Am areminx Am arentur
Je serai aimé.
Am abor Am aberis Am abitur Am abimur Am àbimini Am àbuntur
22 G o *O.S sa
Je fus, J'ai été, J'eus été aimé.
Amat us,a,um sum Amat us, — es Amat us, — est Amat i, ae, a sumus Amat i, — estis Amat i, — sunt
Que j'aie été aimé.
Amat us, a> um sim Amat us, — sis Amat us, — sit Amat i, ae, a simus Amat i, — sitis Amat i, — sint
■si
00 oc
J'avais été aimé.
Amat us,a,um eram Amat us, — eras Amat us, — erat Amat i, ae, a eramus Amat i, — eratis Amat i, — erant
Que j'eusse été aimé.
Amat us, a, um essem Amat us, — esses Amat us, — esset Amat i, ae, a essemus Amat i, — essetis Amat i, — essent
J'aurai été aimé.
Amat us,a,um ero Amat us, — eris Amat tes, — erit Amat i, ae, a erimus Amat i, — eritis Amat i, — erunt
AMOR, aris, — atus sum, Uri.
IMPÉRATIF
Sois aimé
(maintenant).
S. A m are
P. Am amini
Sois aimé
(plus tard).
S. Am are Am ator
P. Am amini Am antor
INFINITIF
Être aimé.
Am ari
Devoir être aimé.
Amatum tri
Avoir été aimé.
Amatum esse Amatam esse Amatum esse
PARTICIPES
1° d'obligation.
Qu'il faut aimer (devant être aimé, ée).
Am andus Am and a Am andum
TEMPS PRIMITIFS
ARJ.
Aimé, mée.
Amat us Amat a Amat um
ATUS.
Conjuguez sur Amor les verbes en ARI :
Accusor, atus sum, ari, être accusé.
Damnor, atUS SUm, ari, être condamné.
DelectOl 1 , atUS RUm, ari, être charmé.
Sei'VOr, atUS SUm, ari, être conservé.
• INDICATIONS PEDAGOGIQUES COMMUNES AUX QUATRS CONJUGAISONS PASSIV *"/.*'*
(rails gras divisent le tableau en deux parties, dont l'une, la partit supérieure, contient l'infinitif présent et les temps simples qui en sont formés* çt Vautre, la partie inférieure, contient le participe et les temps composés qui en sont fermés. 2* On s'exercera utilement à conjuguer les temps composés au c diffère*^ genres et aux différents nombres. — (V. la suite pp. 49, 51 et 530
- Ile Conjugaison passive :
nm|j INDICATIF
SUBJONCTIF
CONDI- TIONNEL
Je suis détruit, etc.
Que je sois détruit.
S. ZteZ eor
Del ear
lî
Del erîs
Del earis
OQ
Del etur
Del eatur
PU
P. Del ernur
Del eamur
Del emini
Del eamini
Del entur
Del eantur
* J'étais détruit.
Que je fusse détruit.
Del ebar
Del erer
Del ébaris
Del ereris
Del ebatur
Del eretuv
Del ebamur
Del eremur
Del ebamini
Del er emini
Del ebantur
Del erentur
Je serai détruit.
Del ebor
PC
Del eberis
Del ebitur
Del ebimur Del ebimini Del ebuntur
( défini.
] indéfini.
( antérieur.
Je fus, J'ai été, J'eus été détruit.
Delel us, a, um sum Delet us, — es
Que j'aie été détruit.
Delet us, a, um sim Delel us, — sis
Delel us, — est
Delet us, — sit
Delet i, ae, a sumus
Delet i, ae, a simus
Delet i, — estis
Delet i, — sitis
ta «a
eu
Delet i, — sunt
Delet i, — sint
J'avais été détruit
Que j'eusse été détruit.
Delel us, a, um eram
Delet us, a, um essem
Delet us, — eras
Delet us, — esses
Delet us, — erat
Delet us, — essel
PU w
Delet i, ae, a eramus
Delet i, ae, a essemus
Delet i, — eratis
Delet i, — esselis
Delet i, — erant
Delel i, — essent
J'aurai été détruit.
Delet us, a, um ero
Delet us, — eris
Gh ^
Delet us, — erit
Delet i, ae, a erimus
Delet i, — eritis
Delet i, — erunt
DELEOR, ËRIS, — etus sum, êri.
IMPÉRATIF
Sois détruit
(maintenant).
S. Del ère
P. Del emini
INFINITIF
Être détruit.
Del eri
PARTICIPES
1° d'obligation.
Qu'il faut détruire
(der. être détruit, ite).
Del endus Del enda Del endum
TEMPS PRIMITIFS