CAPUT IX

De Adrerbits.

Posr tractatum de Verbis adverbiorum sequitur expositio, ita quippe se habere videntur adverbia ad ipsamet verba, ut epitheta vel adjectiva ad substantiva; quare sicut hæc 1: sine substantivis, sic illa sine verbis consistere nequeunt.

Adverbia igitur. ut plurimüm desinunt in x, à nominibus neutrius generis desumpta, ut ἐξαίσιχ egregie, καλὰ bene, etc. pauca in ως, ut ὡσκαθὼς quemadmodum o; ut, ὀμπρῶς ante, vel coram. quam exigua in o, ut ἔπανω surswm, χάτω in- 90 frà : rarissima vero in ου, ut ἀξάηνον derepente, πιτακτοῦ data opera, etc.

(P. 122) Est quidem ex adverbiis aliud quantitatis interrogativum, ut πόσον, quantum? cui respondet τόσον tantum, πολὺ Thultum, ὀλίγο parum, χαμπόσον Vel καμποσάκι aliquan- 35 tulum. Sunt etiam quædam Ordinis, seu Ordinalia, ut ποῶτον vel πρῶτα primo, δεύτερον secundO, τρίτον, tertio, etc.

Est item aliud quantitatis adverbium compositum ex goox vel βολὰ, et aliquo numerali nomine, vel adjectivo, ut µία goox Semel, duo φοραῖς bis, τρὶς oxi; ter, συχναὶς φομαὶς fre-3) quenter, πολλαῖς βολαῖς multoties, et alia plura.

Aliud dicitur qualitatis interrogativum, ut πῶς quomodo? cujus redditivum est, ἔτζι sic. aliud veluti signum, ot nota, ut καλα ben?, ὀρθὰ rectè, xx«x male, ἄτνγα prave, et his similia. 35

Jam czetera adverbia vel sunt Temporis, ut σήμερον hodie, αὔριο cras, μεθαύ(Β. 123) post crastinum, 40: heri, ποοχθῖς nudiustertius, τώρα nunc, «oyx Sero, απέχει postea, πέουσι

54 PORTII

anno superiore, παρενονς slatim, et quæ sequuntur. vel Loci, ut εκεῖ vel aus (bi, απεεὶ vel απαντοῦ inde, ποὺ ubi, πούπετας alicubi, απάνω sursum, 2470 deorsum, ὀμπροστὰ vel ὀαπρῶς ante, αποπίσο retrorsum, £o híc, et alia. vel Hortandi,

sut ἐλάτε venite, a; eia, γειάσου euge. vel Similitudinis, ut ᾠσγαθὼς quemadinodum, ὡς sicut, ὧσὰν vel σὰν, ὡσκαθὼς tanquam : vel Intensionis (sic; ut πολλὰ multum, dura vehementer, ὑπεοπεμίσσα superabundanter : vel Remissionis, ut αγχαμνα V€nmisse, ayxhx Sensi, μετὰ βίας vir : vel Dubi-

dv landi, ut. ἂν an, τάγα forle, τὸ λοιπὸ) igitur. vel Afftrmandi, ut vai vel ναίσκε certe : vel Asseverandi, ut ὁλότελα penitus, ἁπαληθηνα vere : vel. Negandi, ut ὄχι vel ὅσνε, et ὄγεσκε Non, o£) vol dE non, uz vel μὴν ne, μήτε vel απδὲ neque, GUTE 1161116, azour, VOL zx«oux nondum.

i5. (P. 124) Reperies quiedam adjectiva neutra in v, que transeunt in adverbia, ut τὸ ταχὺ mane, τὸ [ox22 vespere, et nonnullos etiam accusativos singulares, ut την νύχτα noctu, την YXu:ox) die, etc. His adde interjectiones yov, et ὀϊμενα hei mihi, et alia.

ου . CAPUT X De Præpositionibus.

Izres est expers recens hæc Græcorum lingua gravissimæ difficultatis, quam antiqua literalis suis in præpositionibus experitur ob innumeras fere variásque illarum significa-

25 tiones, ac casus, quibus cum alligantur. Nostre siquidem præpositiones, quæ octo precipue recensentur, eundem semper casum, accusativum videlicet optant, unicimque vel ad plurimum duplicem sibi significationem asciscunt. Sunt autem hz, (P. 19201) εἰς, πρὸς, μετὰ vel μὲ, aro, διὰ vel γιὰ, κατὰ,

30 δίχως vel χωοῖς, ὡς.

EG regit accusativum, et significat ên, motum scilicet in locum, ac statum in loco, ut εἰς τὸν 2voxvoy idem valet ac £n cœlum, et ên ccelo, εἰς ἔπχινόν του in suam. laudem, εἰς την Pour, lom.

3 Πώς quanvis literalis, non construitur tamen in hac lingua nisi cum accusativo, significitque ad, erga, vel adversus, ut

π.ὸς &uzyx AU ine, erga me, adversus me, etc.