P. 135) CAP. XII ET ULTIMUM

De Syntaxi Lingue Grece Vulgaris.

2 "Vidimus jam singulas orationis partes examinantes, quomodo dividantur, flectantur, ac conjungantur, quásve in partes secentur, ac quibus in classibus collocentur; nunc qua ratione cum aliis jungi, ac inter se connecti debeant, quà polliciti sumus brevitate sermonem instituemus.

23 De Concordantiis.

Tres etiam assignamus in hac lingua Concordantias, ut apud Latinos. Prima est nominativi cum Verbo in numero, et persona, ut ἐγὼ yox» 6/0 scribo, ἐκεῖνος παίζει ille ludit, ἐσεῖς μιλεῖτε VOS loquimini.

3; Secunda est Adjectivi cum substantivo, ut σοφὸς ἄνθρωπος homo doctus, (P. 190) xxx rox boni adolescentes, καλῆς

συντροφιᾶς bonc conversationis, etc. Substantiva quae materiam significant solent sæpissime accusativo efferri cum praepositione απὸ, loco adjectivorum, ut ζώνη «mo πετζὶ pro nezGirom cingulus ex pelle, ῥοῦχον ἀπὸ τρέχαις pro τρίχινον vestis ex pilis ; quod fit per ecclipsin participii subintelligendo χαµωµένη Vel καιωμένον facta vel factum. Adjectiva semper præponi debent substantivis unà cum articulo, ut τὸ μικρὸ παιδὶ paruus puer, ὁ πρῶτος dy)owro; primus homo : Quod si aliquando postponatur, duplicandus est articulus, et apponendus tam substantivo, quam adjectivo, ut φέρεµου τὸ ῥοῦχο τὸ xoxxtyoy 10 affer mihi vestem purpuream.

Tertia Relativi cum antecedente, in genere, et numero, ut εἶδα τὸν Πέτρον, τοῦ ὁποίου ἐμίλησα, vidi Petrwm quem alloquutus fui. et aliquando in casu, ut τὰ λόγια, τὰ ὁποῖα verba, qua. Si ponatur (P. 137) relativum inter dua nomina substantiva 15 diversorum generum potest his duobus modis construi, exempli causa, sydus quod, vel quam vocant Capream, communi Graecorum lingua dices τὸ ἄστρον, τὸ ὁποῖον Vel ὁποῦ (quod est relativum indeclinabile, omnis generis, et numeri) κράζουν αἶγα Vel τὸ ἄστρον ὁποῦ τὸ χράζουν Vel vv» xoxbouv 20 ἁι/χ.

E duobus substantivis ad diversa pertinentibus, si in oratione ponantur aliud est nominativi casus, alterum vero genitivi, ut τὸ xocui τοῦ Πέτρου, corpus Petri, τὸ πετδὶ τοῦ βουδιοῦ bovis pellis. Interdum tamen iste genitivus transit in 25 accusativum, ut 7 τωήτους pro n τιαήτων honor eorum, ἕνα ποτήρι νερὸ pro νεροῦ poculum aqueæ, et similia.

Qt

De Pronominibus μοῦ, σοῦ, τοῦ, ἐμένχ Vel μὲ, ἐσένα vel ot, ἐμᾶς Vel μᾶς, ena; vol σᾶς, τὸν, την, τὸ, τῶν», τοὺς, ταῖς, ta.

Horum pronominum unà cum(P. 138) Verbis constructio, 30 quoniam aliquantulum difficilis esse videtur, cum certa quædam regula tradi non possit, quando preponenda sint vel postponenda, seu quando ε ἐμένκ potius dicendum quam yz, vel ἐσενκ quam σε, ut ἐσᾶς quam σᾶς, idcirco de his nonnulla observatione digna exponere merito judicavi. 35

Certum itaque in primis, monosyllaba illa pronomina sive primæ sint, sive secundæ, sive tertiæ personæ nunquam ipso orationis initio collocari, sed elegantiüs semper post ipsum verbum poni, vel post aliquod nomen, vel post particulam dev vel de non, ut ἀγαπῶτα, ἀγαπῶτους, etc. amo illa «o

60 PORTII

vel illos, etc. ἐγὼ σᾶς uzx ego dixi vobis, δὲν μοῦ Ἄάμνει χρεία, non est mihi opus, βλεπει µε videt me, et hujusmodi plura. Certum secundo primos illos accusativos primae, et secunde personæ eusyx videlicet et ἐαᾶς, ésivx et εσᾶς, (P. 139) poni 5 semper in ipso orationis, periodíque principio unà cum μὲ et μᾶς, σὲ et σᾶς, Ut ἐωένχ μὲ ἂγητᾶ 0 πατέρας µου me amat pater meus, ἐσένα σὲ wo te odio habet, ἐμᾶς μᾶς κοάζει παιδιά του nos vocat filios suos, ἐσᾶς σᾶς χράζει ἐχθρούς του vos appellat inimcos 81108. quæ loquutiones correspondent Italicæ phrasi vel 10 Gallicæ, cum quibus habet maximam affinitatem, quum dicunt. α noi ci chiama sui flgliuoli, il nous appelle ses enfans, et similia. Vides igitur hujusmodi accusativos cum :, conjungi cum monosyllabis μὲ, σὲ, ua; et σᾶς, qui statim illos subsequuntur. Nominativi tamen ἐμεῖς et ἐσεῖς, ponuntur abso- 15 lute initio periodi, ut eueis ψωμὶ dev ἔχομεν καὶ ἡ κάτα πίτα σύρνει ΠΟ ΏαπιεΏὲ non habemus, et felis trahit placentam, est adverbium ! Græco-vulgare in filios, qui bona patris pauperis lautius quam par sit profundunt, et opipare vivunt. Certum insuper µονοσύλλαθα illa (P. 140) pronomina μοῦ, 20 Go0, τοῦ, μᾶς, σᾶς, τῶν, et τους, etc. Si simul esse contingant cum aliquo adjectivo, poni inter adjectivum, et substantivum, ut ὁ πρῶτος µας φίλος primas noster amicus, αἀγαπημένε µου vis Πέ mi dilecte, % γακαῖς τους γλώσσαις male illorum lingua, etc. Item sumi pro pronominibus possessivis ἐδικόσμου; 25 ἐδικόσσου, ἐδικόστου 136115, tuus, suus, etc. Verum tunc non ponuntur absolute, ut possessiva, sed uná cum alio nomine, ut quum dicimus, liber meus, zo βιξλίον uo», at cum dicimus, hic liber est meus, quia meus est solus et non cum alio nomine, nos dicemus, ἐτοῦτο τὸ βιέλίον εἶνχι δικόμου, et non τοῦτο τὸ 30 βιθλίον uoo εἶναι. | "ertum quarto monosyllabos illos accusativos μὲ et μᾶς, σε οἱ σάς, ταῖς et τοὺς, tam ante verbum collocari posse, quam post, Ut ἐγὼ σᾶς τὸ ἐδιάξασα τὸ γράμμα, et ἐγὼ ἐθιάξασά σας τὸ γράμμα. eo vobis legi epistolam. Quod si hujusmodi accusativi particulae 35 isti δὲν vel δὲ(Ρ. 141) non, ὡσὰν vel σὰν sicut, vel adverbiis «202; quemadmodum, été sic, σήµερον hodie, αὔοιον Cras, τώρα nunc, et aliis adverbiis loci jungantur, tunc verbo postponi minimé

1. (Sic). Lisez proverbium. — De même plus haut, ligne 6, il faut lire probablement zyarzz pour αγητᾷ que porte le texte. Une ligne plus bas, l'original donne μισᾶ. — Enfin, 1. 11, le texte porte, au lieu de 4 mous appelle, nous nous appelle.

possunt, sed tantum præponi, ut δὲν μᾶς τὸ ἔστειλες τὸ βιθλ΄ον non nisisti nobis librum, σήμερον σᾶς εἶπα νὰ μὴν ευγαίνετε hodie vobis diré ne exeatis, nec enim bene dicemus, δὲν τὸ ἔστειλές µας, NEC σήμερον εἶπχ σας.

De quibusdam Nominibus qua (sic) genitivum regunt, vel 5 accusativum, ubi etiam de ablativo absoluto.

Omnia nomina Comparativa, si praecipue cum pronominibus primitivis construantur, verbalia item in τικὸς una cum nominibus, qua dignitatis habent significationem, ignorarationis, participationis, similitudinis, ac communicationis, tv et utilitatis genitivum adoptant, ut εχεῖνος εἶνχι σοφώτε:ός µου ile est sapientior me; ἐτοῦτο εἶναι φανε(Ῥ. 142)ρωτικὸν τῆς ἀγαπης |, id est significativum amoris : ὁ ispéxs εἶναι ἄξιος τιμῆς Sacerdos est dignus honore; ἁμαθῆς τῶν ἑλληνικῶν γοχμµατων ignarus Grecarum literarum, σύντρογος καλῶν ἀνθρώπων bonorum hominum socius, ὅμοιος τοῦ λεονταριοῦ Leoni similis, τὰ καλὰ εἶναι xotyx τῶν φίλων bona sunt amicis communia, et similia.

Ea item quæ dicuntur numeralia ordinis genitivum requirunt, ut Φεύτερός µου mihi secundus, πρῶτος των primus inter illos, etc. Quæ tamen construi etiam possunt cum accusativo 20 posità praepositione amo, ut ὕστερος ar” ὅλους postremus omnium, πρῶτος ar ὅλους primus omnium, et sic de reliquis.

Profecto, ut uno verbo dicam, omnia sive Comparativa sint, sive superlativa, sive plenitudinem significent, vacuitatem, utilitatem, et similia, si cum pronominibus jungantur, utplu- 25 rimuni postulant genitivum, si cum aliis nominibus accusativum (P.143) cum præpositione aro, ut απ) Sous τοὺς ἕλληνας, ὅπου

fav εἰς τὴν Τροίαν, δυνατώτενος, Vel δυνατώτατος ἦτον ὁ Αχιλλεύς, OMnibus Grecis qui extiterunt in expeditione Troiana fortior fuit, vel omnium Græcorum fortissimus fuit Achilles. No- 3; men γεμάτος, ut plurimum habet post se accusativum sine ulla præpositione, ut γεότος ἔννοιχις curarum plenus : At evxvzio; contrarius genitivum amat cum primitivis pronominibus, cum aliis vero accusativum uná cum praepositione εἰς, ut εἶναι &yxyzioz µου 63 mihé contrarius. et εναντίος εἰς Soo; COn- 35 trarius omnibus. φίλος denique semper reperitur cum genitivo, ut sic: τοῦ 0ευὺ amicus Dei.

Instrumentum, causa, modus, et excessus debent in hac