‹ Guide canonique pour les Constitutions des Instituts à voeux simplesChapitre 117 sur 122 · I. — Quoad Ordixes Mendicantes · texte numérisé non relu

I. — Quoad Ordixes Mendicantes

1° Regulares, qui Mendicantes vocantur et sunt, ex institutione Sedis Apostolicae cum sola licentia Superiorum suorum eleemosynas qnaerere valeant in Dioecesi, ubi erectus est Conventus. Ordinariornm licentia necessario censenda est data in ipso actu quo Conventus fandationi consensum praebuerunt.

2° Si vero iidem Regulares extra Dioecesim, ubi Conventus habent, stipem quaeritare velint, Ordinarii illius Dioeceseos licentia, per suos Superiores in scriptis obteuta indigent.

3° Ordinarii, praecipue limitrophes, hanc licentiam absqne gravioribus urgentioribusqne causis ne denegent, si aliquis Conventus ex quaestuatione in sola Dioecesi ubi erectus est, vivere nullimode possit, ut in parvis Dioecesibus contingeiv solet.

4° Quae licentia iutelligitur habitualis, usque nempe ad

542 Appendice.

expressam revocationem ; qnae quidem revocatio, ut par est, nonnisi legitimis de causis, iisqne tantura perdurantibus, facienda est.

5° Ut Mendicantes praefato iure gaudeant, per seipsos, dod autt'in per personas Ordiui extraneas, eleemosynas colligere debent.

6° Regulares quaestnant.es semper secum habeve debent lifteras authenticas, quibus constet de débita facultate deque officio quaestuationis sibi commisso. Quas litteras Parœhîa ultro exhibere tenentur; necnon Ordinariis, quoties ab ipsia requirantur.

7° Non licet Superioribus Regnlaribus ad hoc opns mittere nisi Religiosos aetate et animo maturos : numqnam eus qui studiis adhuc incumbnut.

8'' Religiosi eleemosynas collecturi ne pergant soli sed bini, praesertim extra urbem seu locnm ubi habent Conventam, seclusa gravis necessitatis causa; quo in casu quacstuarins publice notus sit oportet atque aetate. virtute ac Fidelium existimatione omuino commeudatus.

9° Porro extra locum Conventuuui quaestuantes, apud Parochos vel apud alios clericos saeculares vel regulares, ant, iis deficientibus, apud aliquem pinni bcnefactoreni, christiana honestate et virtute conspicnum. divertant.

10° Extra propriam domum ne maneant ultra rneusem, si in propria Dioecesi, non ultra duos, si in alia eleemosynas quaeraut; neque iidem denuo mittantnr, nisi postqnam per nnnin, vel respective per duos menses, vitam commonem iuxta Kegnlam et Constitntiones in Conventu exegerint. prout aoo wl duobus raensibus extra claustra degere débiteront.

11 Qui in ipso loco, ubi situs est Couvent us. stipem c gant, noctn extra propriam domnm aequaquam manebant,

12° Religiosi quaestuanteâ semper illa. qua deoet, bnmilitate, modestia, mnnditie eniteant; Baecularium, praesertim maliernm cuinscuraque sint conditionis, fainiliaritatcm eaveant : loca suae profession] minime cougrua omnino devitenl ; pietatem sincère foveant atque spiritualia exercitia in Religione ipsornm s<>lita. pri» viribas fideliter adimpleant.

Sur les quêtes. 543

13° Supérieures Regulares, graviter onerata eorum conscientia, ne omittant quaestuariis suis normas agendi, quas prudeutia suadet, opportnnas praescr ibère.

14° Si vero, quod absit, Regulares quaestuantes uotorie deliquerint, Fidelibus scandalum praebuerint, vel etiam coutra legitimam prohibitionem eleemosynas colligere ausi fuerint, Ordinarius loci iubeat eos in propriam domum redire atque etiam tamquam Sedis Apostolicae Delegatus Superiores moneat, ut illos corrigant et pro gravitate scandali puniant ; quod si secus fecerint, quam primum ad Sanctam Sedem recurrat.

Page 1