NARRATIO I
[1.] Cum jam appropinquasset ille terminus quem dominus Ihesus*^ cotidie suis demonstrat fidelibus, specialiter in evangelio^ dicens : Si quis vult post me venire^ abneget semetipsum et tollat crucem suam et sequatur me*, facta est igitur* motio-/^ valida per universas Galliarum regiones*, ut, si aliquis Dominum studiose puroque corde et mente sequi desideraret atque post ipsum crucem^ fideliter bajulare vellet, non pigritaretur Sancti Sepulchri* viam celerius arripere.
Apostolicus namque Romane sedis Urbanus secundus^^ ultra montanas partes* quantocius* profectus est cum suis archiepiscopis, episcopis, abbatibus et presbiteris ® cepitque subtiliter sermocinari et predicare, dicens
a. Tel est le titre donné par B; ce titre est omis dans
^3 et C3; In nomine Domini incipit liber qui appellatur < Itinerarium lerosolimorum » C>; Incipit itinerarium lerosolimitanorum C*. — b. lerosolimitanorum A"^. — c. Ihesus Christus i4*, O. — d. evangilio A^. — e. igitur omis dans B et C'. — /. commotio C<. — g. fideliter bajulare crucem A^; fideliter crucem bajulare C. — h. Sepulcri B, C. — i. Urbanus secundus omis dans A^ et A^; secundus omis dans B. — k. quantotius A^.
I. Âu moyen âge, on donnait souvent aux pèlerins le nom même du sanctuaire qu’ils étaient allés vénérer. L’auteur distingue des Francs les Allemands, Lombards et « Longobards » ou Normands de l’Italie méridionale.
Original from
UNIVERSITY OF WISCONSIN