DE NICAEAE URBIS OBSIDIONE

ad certum bellum, trahentes secum funes, quibus nos ligatos ducerent Corosanum. Venientes autem letantes, ceperunt ex cacumine montis paulatim descendere. Quotquot descenderunt, illic cesis capitibus a manibus* nostrorum remanserunt; projiciebant autem nostri capita occisorum funda in urbem, ut inde Turci magis terrerentur^

Denique cornes Sancti Egidii et episcopus Podiensis consiliati sunt in unum qualiter facerent suffodi quamdam turrim que erat ante tentoria eorum; ordinati sunthomines qui banc suffodiant* et arbaliste^et sagit* tarii, qui eos undique défendant^'. Foderunt namque illam usque ad radices mûri, submiseruntque postes et ligna ac deinde miserunt ignem. Sero autem facto, cecidit turris jam in nocte, sed quia nox erat non potuerunt preliari cum illis; nocte vero ilia surrexerunt festinanter Turci et restauraverunt murum tam fortiter ut, veniente die, nemo posset eos ledere ex ilia parte^.

Modo venit Rotbertus‘=' cornes Nortmannie® et cornes Stephanus^ et alii plures ac deinceps Rogerius de Barnavilla®. Boamundus denique obsedit urbem in prima fronte et juxta eum-^ Tancredus et postea dux Godefridus ac deinde cornes Flandrensis, juxta quem Rotbertus Nortmannus*" et juxta eum cornes Sancti Egidii, juxta quem Podiensis episcopus. Ita vero per terram fuit obsessa ut nemo auderet exire neque intrare^ fueruntque ibi omnes congregati in unum*. Et quis pote-

a. per manus C; in manibus A^. — b. suffoderent C. — c. defenderenl C. — d. Rotbertus omis dans et B. — e. de Normannia A^j B; Normannie C. — f. eum, clipeusfortis C^. — g. Normannie A^, ^9, C. — h. intrare nec (vel C*) exire C.

iulae et chartae, p. iSg). Anselme de Ribemont parle d’une ruse -de guerre de la garnison, qui avait fait semblant de se rendre.