CHAPITRE II
(1) A cet égard , toutefois , aucun soupçon n'est exprinôé contre l'empereur. Albertus Marchio, dit le Chronic. Montis Ser. (ad an. 1 194), veneno^ ut fertur^ a quodam familiarium suarum Uugoldo nomine sumpto, œpritudinem ineurrit. Il mourut. Son épouse mourut quelques Jours après , eodem veneno. Mais on ne dit pas ce qui ût de Hugold un empoisonneur.
(2) Imperator Marchiam Misensem suis réservons usibus, fidelibus suis eam cotnmiserat procurandam, quœ etiam usque ad mortem imperatoris per eosdem administrata est»
(fi GODEFRinus MoNAGHUS (ad an. 1196).
(4) Arnold. Ldbec. (Y. cap. l ). Inter quos in civitate Lubeea de valentioribus eirea quadringentos viros signati sunt>
(&) Id. (Ibid., cap. 2) : Quidam etiam eis in faeiem exprobrabant, diçentes : Superstitiosa et Deo odibilis est via quam pergitis^ rel. '