EH FAVEUR DE SÉBASTIKN CHATILLON

Testimonium Calvini et ministrorum Genevensiwn Sebastiano Castalioni dimino datum XVII. Febr. I55k.

Cuui Sebastianus Castalio scholae nostrae hactenus profuisset, missionem petiit a Senatu ac impetravit. Ista enim lege susceperat hanc provinciam , ut sibi integrum foret eam relinquere, si postaliquod temporis spatium nimis sibi incommodam esse ac gravem expertus foret. Nunc, quoniam alio inigrare habebat in animo, testimonium a nobis petiit anteactae vitae, quod i!li non esse dene^andum censuîmus. Hoc ergo breviter testamur, talem fuisse a nobis habituni, ut nostro omnium consensu jam ad mu nus pastorale destinatus esset, nisi obstitisset una causa Nam cura ex more inquireremus, num in tota doctrina summa inter nos et illum convcniret, duo esse respondit, in quibus non posset nobiscum sentire, quod Salomonis canticum sacris libris adscriberenms, et quod descensum Christi ad inferos acciperemus in catechismo pro eo, quem sustinuit, conscienliae horrore. cum pro nobis sisteret se ad Dei tribunal, ut peceata nostra, poenam ac maledictionem in se transferendo, sua morte expiaret. Quantum ad hoc posterius spectat, quin pia esset ac sancta doctrina, quam proîitemur, non negabat : de eo tantum erat controversia, nu m sic intelligendus esset hic locus. Primum rationibus conati sumuseum adducere in nostram sententiam ; quae contra objecit argumenta refutavimus, inita tandem a nobis fuit aîia ratio. Ostendimus symbolurn fidei non alio pertinere, neque in alium fuisse finem compositum. nisi ut exstaret brevis ac simplex christianismi summa, quae (ad) sanam doctrinain contineret, et populum doceret de rébus maxime ad salutem necessariis. sufficere ergo illi debere si nonnisi sanam piamque doctrinam haberet nostra expositio , et ad sedificationem apta esset. Neque enim nos improbare ecclesias, quae seeus intcrpretarentur. Tantum id nobis curae esse ne quod ex variis expositionibus grave malum nasceretur. Respondit nolle se recipere quod praestare, nisi répugnante conscientia, non posset. Verum praecipuum nobis certamen de cantico fuit. Kxistimat enim lascivum et obscœnum esse carmen quo Salomo iînpudicos suos amores descripserit. Principio obtestati etiïn su «nus, ut ne perpetuum universae ecolesiae consen-

sum temere pro nihilo duceret. Nullum dubiae fidei libruni esse, de quq non fuerit tuota olim et agitata aliqua disceptatio. Quin etiam ex iis, quittais certain auctoritatem mine deferimus, quosdam non fuisse initio absque controversia reeepto-? : hune a nemine palam fuisse unquam repudiatum. Obtestali quoque sumus, ne suo judicio plus aequo arrogaret , praesertim cum nihil proponeret. quod non omnes ante euin natuoi vidissent. Quod argumentum atlinet, adraonuimus forma m esse epithalainii, alteri non absimileni quae Ps. habetur. Nec omnino quicquam interesse, nisi quod quae hic in génère breviter dicuntur. fusius et quasi minutatim explicantur in cantico: decantari eniui in Psalnio Salomonis pu'chritudinen et sponsae orna lu m , ita ht res respondeat. — Discrimen in sola dictionis figura esse. Cum haec nullius apud eum momenti essent. consultavimus internos (juidnam opus esset facto. Una omnium sententia fuit, periculosum et mali exempli fore si ad ministerium eum bac conditione admitteretur. Bonos enim primum non lévite? offensum iri si audiant ministrum esse a nobis creatum, qui librum. quem in saerorum iibrorum catalogo habeant omnes eeelesiae. respnerese aedamnare palam profiteatur: malis et improbis, qui et infamandi evangelii et h jus eeelesiae lacerandae occasionem captant, ita fenestram per nos apertam. Poslremo hac lege nos obstrictum iri in posterum, ne cui alteri vitio vertamus, si aut Ecclesiastem, aut Proverbe, aut unum quemque librum ex reliquis repudiet : nisi forte in hoc certamen descend ère libeat quis spiritus, dignussitaut indignas, ne quis efgo aliud quidpiam causae esse sospicetur , cor a nobis discedat Sebastianus: hoc, quocunque venerit, testatum esse volumus: scholae magisterio sponte se addicavit : in ea ita se gesserat ut sacro hoc ministerio dignum judicaremus : quominus autem receptus fuerit, non aliqua vitae macula , non impium aliquod in fidei nostrae capitibus dogma, sed haec w a quam exposuiinus causa abslitit.

Vlinistri eeelesiae Genevensis.

Johannes Calvuws Omnium nomine ac mandato subscripsi.