‹ Histoire de l'éloquence latine depuis l'origine de Rome jusqu'à Cicéron (volume 2)Chapitre 259 sur 284 · Chapitre XVII, page oG · texte numérisé non relu

Chapitre XVII, page oG

l'nnjwmt du discours de Caton, Des faux combats, contre U he?'mus {\9\ av. J.C.)'.

« Dixit a (leceniviiis pariim sibi benc cibaria ciirata esse; jussit vestinienta dctralii, atqiic llagro cœdi : Decemviros Bruttiani verberavere; videre inulti inortales. (Jiiis haiic (•ontumeliaiii, qiiis hoc imi)erium, quis hanc scrvitutem ferre potest? Neiiio hoc rex ausiis est facere ; ea ne fieri bonis, hono génère gnatis, l)oni consuHtis? Ubi societas?Ubi lides majorum? Insignitas injurias, plagas, verbera, vibices, vis, dolores atqiie carnifîcinas, per dedecus atque maximam contiimeiiam, insi)ectantibus popularibus suis atque multis mortahbus, te facere ausum esse! Sed quantum Uictum, quantum gemitum, quid lacrumarum, quantum fletum audivi ! Servi injurias nimis fcgre ferunt : Quid illos, bono génère gnatos, magna virtute prœditos, opinamini aninii habuisse, atque habituros, dum vivent? »

Page 1