Chapitre XXII, page

Lettre de Cornélie à son fils Caius Gracchus pour le détourner de briguer le tribunat^.

Verbis conceptis dejerare ausim, prseterquam qui Tib. Gracchum necarunt, neminem inimicum tantiim molestiœ, tantiimque laboris, quantum te ob bas res, mihi tradidisse : quem oportebat omnium eorum quos antehac habuerim liberos, parteis eorum tolerare atque curare, ut quam minimum sollicitudinis in senecta haberem, utique, qusecumque ageres, ea velles maxime mibi placere; atque uti nefas haberes, rerum majorum adversum meam sententiam quidquam facere ; prsesertim mihi , cui parva pars vitae superest, ne id quidem tam brève spatium potest opitulari, quin et mihi adverseris, et rempubUcam prodiges? Denique quae pausa erit? Ecquando desinet familia nostra insanire? Ecquando modus ei rei haberi poterit? Ecquando desinemus et absentes etpra?sentes molestiis desistere? Ecquando perpudescet miscenda atque perturbanda republica? Sed si omnino id fieri non potest, ubi ego mortua ero, petito tribunatum; per me facito, quod hibebit, quum ego non sentiam. Ubi mortua ero, parentabis mihi, et invocabis deum parentem. In eo tempore non pudet te eorum deum preces expetere, quos, vivos atque prae^entes, relictos atque desertos habueris? Ne ille sinat Jupiter, te ea perseverare, nec tibi tantam dementiam venire in animum! Et, si persévéras,