‹ Histoire de l'éloquence latine depuis l'origine de Rome jusqu'à Cicéron (volume 2)Chapitre 274 sur 284 · Chapitre XXV, page · texte numérisé non relu

Chapitre XXV, page

Combat de Manlius Torquatus contre un Gaulois^ d'après l'historien Claudius Quadrigarius *.

Gum intérim Gallus quidam, nudus prêter scutum et gladios duos, torque atque armillis decoratus, processit; qui, et viribus et magnitudine et adolescentia simulque virtute ceteris antistabat. Is, maxime praelio commoto, atque utrisque summo studio pugnantibus, manu significare cœpit utrique quiescerent pugnse. Facta pausa est. Extemplo, siléntio facto-, cum voce maxima conclamat, si qui secum depugnare vellet, uti prodiret. Nemo audebat propter magnitudinem atque immanitatem faciès : deinde Gallus irridere atque linguam exertare. Id subito perdolitum est cuidam T. Manlio, summo génère nato, tantum flagitium civitati accidere, ex tanto exercitu neminem prodire. Is, ut dico, processit; neque passus est virtutem romanam ab Gallo turpiter spoliari. Scuto pedestri et gladio hispanico cinctus contra Gallum constitit. Metu magno, ea congressio in ipso ponte, utroque exercitu inspectante, facta est. Ita, ut ante dixi, constiterunt : Gallus, sua disciplina scuto projecto cantabundus : Manlius, animo magis quam arte confisus, scutum scuto percussit, atque statum Galli conturbavit. Dum se Gallus iterum eodem pacte constituere studet, Manlius iterum scutum scuto percutit, atque de loco hominem iterum dejecit : eo pacte ei sub gallicum gladium successit, ne

Page 1