SUETTE ANGLAISE. 4.7I
posfrn. In eo hic conquerehainr se siti premi, ille ardoribus consumi , omnes sudore confici. Hune rursùm amentia cœpit^ hune gravis sopor oppressit,. hune inquiciudo exagitaçit. Hic moribundus inge-' Tnuii:\ ille animam expiravit. 'Et qui valebat dudùm jam fchrescchat , i^ersâque vice , qui antc morbo laborabat, mine alterius sanitatem procurabat. In sunimâ ^ iia nulliferh hominum perpecit , iia in or' bem cnidele malurn rediit , ut qui alios opéra ofjicioque juvissent priiis , eos vicissirn ab illis subsidium officiumque rnutuum petere ; et contra , qui ab aliis essent adjuti , cos sine quiete , magna fatigatione operam mutuam prcebere , inque vices gravi periculo colla sub jugiim miitere cogeret. Jam verb de fugâ ( quœ aliàs in pestiferis morbis solet esse prœsidio ) cogitare , aut in alium locum commigrare, inane et supjejvacuum plané fuit. Nusquàm enim tutus portus jiostris , nulla ex mutato loco securitas erat, quod nulla malo oberranti omnia requies esset. »
L'auteur décrit ensuite le désordre affreux occasionné par cette cruelle épidémie. Il dit qu'il ne sait pas combien elle a fait périr d'individus , mais il ajoute ( page i5 ): « 7/i unâ civitate pauculis die-
bus pliis miniis sexaginta suprà nongentos cruj> dele morbo intercidisse. »
Plus loin ( page 19 ) il s'exprime ainsi sur l'origine de la suette anglaise :
« His enim morbus , hic uiadveniMusnon est, iia noms non est. Si quidem ex historiis britannicis inlelligo, uialum hoc ex britanniâ ortum esse {quan-