O APPENDICE W* IV

nés vos ad Dei servitium et ad suam fidclitatem adtrahere cupit Et ut omnibus manîfestum fiât quià sic omnes vos vult salvare sicut suos fidèles, et nullâ occasione intermissâ aliquera ex vobis perdere vult, et ut etiàm contrà pares vestros absque laesione ialvi esse possitis, sicut débet is et Christian os oportet, talem causam qualem vos eura postulastis libentissimè vobis concedit secundùm consilium suorum fidelium usquè ad condictum placitum quod est V. Idus Octob. Carnutum. Ità tamen ut vos seenritatem talem ei faciatis ut usquè ad illud placitum in pace maneatis, et nullam deshonorationem in aliquâ caus4 ergà eura aut ergà suos fidèles faciatis, quam rationabiliter et possibiliter vitare et cavere potestis, neque impedimentum suis fidelibus faciatis, nec imprxdationem , nec aliquam inquietudinem. Et concedit vobis ut omnes in honoribus et in alodis vestris intérim consista tis, excoptis his quorum honores senior noster donatos habet. Et si aliqui sunt ex vobis qui honores non habent, si volant in suis alodibus consistere aut cum aliis eorum paribus vel amicis, faciant. Et etiàm si voluerint cum seniore nostro manere, ità tamen ut cum pace vivant, et ipsi et sui, etiàm hoc cleraenter concedit; eà videlicet ratione ut vos securum de vobis illum faciatis, et ut nallum suum fidelem aliquo modo de suâ fideiilate subtrahatis neque sollicitetis. Et si aliquis ex vobis fuerit qui hanc pacem isto modo servare noluerit, à vestro consortio omnes cum unanimiter expellatis, si emendare noluerit quod neglegeoter fecisse manifestum fuerit.

Le détail avec lequel j'ai parlé, dans ce volume, des actes du fameux plaid de Kiersi, en 877, me paraît plutôt un motif d'en joindre ici le texte que de l'omettre. Le voici donc en entier, d'après Baluze. (Capitul. II, p. 25oajro.)

Haec Capitula constituta sunt à domino Karolo glorioso imperatore cum conscnsu fidebum suorum apud Carisiacum anno incarnationis Dominicœ acccuixvn, regni verô ipsius xxxvn, imperii autem secundo, xvin kalendas julias, indictione decimâ. De quibus quaedam ipse definivit, et de qtribusdam à suis iidelibus responderi jussit.

Cap. L De honore et cultu Dei atque sanctamm Ecclesiarnm quae auctore Deo sub ditione et tuitione regiminis nostri consistant , Domino mediante , dccernimus ut sicut tempore beatae recordationis Domni et genitoris nostri excultas et honoratae atque rébus ampliatae fuerunt, et quae à nostrâ liberalitate honoratae atque ditatas sunt, de caetero sub integritate sui serventur; et 6acerdotes ac servi Dei vigorera ecclesiasticum et débita privilégia juxtà reverendam auctoritatem obtineant ; et eisdem principalis potestas et illustrium virornm strenuitas seu reîpublicae administratores, ut suum ministerium competenter ezequi valeant, in omnibus rationabiliter et juste concurrent; et films noster haec suprascripta similiter Deo juvante conservet

RP. Primum capitulum, sicut Deo inspirante decrevistis, omnes conlaudamus et conservare volumus.

ÀFPÏWDICÊ W° V.

IL Ut monasteriom à nobis Compendio în honore sanctae

Dei genitricis Mariae constructum, à filio nostro et fidelibus nostris eo tenore quo cœpimus honoretor, et privilegium à Domno Papâ et ab omnibus Episcopis confirmatum, impériale etiàm decretum , ab omnibus fidelibus pro Dei et nostro araore benignissimè atque inviolabiliter eonservetur, et à filio nostro firmetur.

RP. De secundo similiter respondemus.

m. Ut taies à vobis eligantur, exceptis illis quibus commendatum habemus , quorum speciali consilio et adjutorio in praesenti itinere utamur.

RP. De tertio vos, sicùt meKùs Deo inspirante vidistis, regni vestri defensionem atque tuitionem et filii vestri custodiam per fidèles vestros , tàm per Episcopos , quàm Abbates et Comités , dispositum habetis , et necessarium esse cognoscimus. Ipsam dispositionem nos disordinare non possumus nec debemus ; et qualiter illam meliùs disponere possimus, non sapimus.

IV. Quomodô securi esse possimus quousque Deo donante hùc revertamur , à nuilo regnum nostrum inquietari posse , quantum Deus vos adjuvare voluerit, et vestrum posse extiterit, et quomodô nos de filio nostro et de vobis securi esse possumus, et vos de filio nostro securi esse possitis, et ipse de vobis , et ut ad invieem crederc possitis.

RP. De quarto, in quo scriptum est quomodô vos de filio vestro securi esse possitis, respondemus quià, Deo gratias, vos eundem filiura vestrum et generastis et nutristis , et sub nutriraento vestro Deus ad hanc aetatem illum pcrduxit ; et nemo nostrfim illum arapliùs salvare potest Tel débet aut sapit quàm vos, et iu vestro consilio ac dispositione illius salvatio et h on or post Deum et sanctos ejus consistit. Et qualiter ad Dei voluntatem et sauctae Ecclesiae et regni vestri utilitatem securi de illo esse possitis, in vestrâ dispositione manet Et de hoc quod ibi scriptum est, quomodô de nobis securi esse possitis, qualiter usquedùm, Deo donante, hùc revertamini, ut à nullo regnum vestrum inquietari possit, quantum Deus nos juvare voluerit,