Les numéros indiquent les pages du Manuscrit
(Page 205.) — Franciscus Morcer, Belga Patria, Duacensis Medicinæ Licentiatus, Insulas venit, ibique matrimonio Michaeliæ Trezel Jungitur, inter viros Senatorios aliquoties renuntiatur, ejusdemque Civitatis Medicus Juratus, et unus ex illis, qui in confectione Pharmacopeæ Lillensis laborarunt ad instantiam Senatus amplissimi requisiti. [pse vero Medicinæ bonoque publico consulens rescripsit :
Libellum supplicem ad Amplissimum Senatum Insulensem, etc., sive Dissertationem Medicam contra Pseudo-Medicos. Insulis, typis Ignati et Nicolaï de Rache. 1636. 4°.
Aliqui sua scommata jecerunt non satis honeste, at non est mirum, ut pote urinam et stercora tractare sueti.
Obiit Insulis, Scabinus, 4° octobris anno 1656, 36“ annum agens, sepultus in D. Stephani templo.
(Page 222.) — Georgius Wiow, Gallo flander patria, Duacensis Artium Doctor, Medicus ac peritus botanicus : Insulis Medicinam laudabiliter practicavit, et cum herbarum cognitione delectaretur et catalogum plantarum, quas Petrus Ricart, Insulensis Pharmacopæus celeberrimus, sibi proprio usui et satisfaction struxerat, nec precibus amicorum flecti potuisset, ut typis mandaret, invito ipso Ricart, noster Wion, bono publico consulens ac Rei publicæ, typis vulgavit hoc titulo:
Botanotrophium seu Hortus Medicus Petri Ricarti Pharmacopæi Lillensis celeberrimi. Typis Sim. le Francq, 16/44. 8°. Additis, his quæ prope ab Insula nascuntur.
(Pages 347-348.) — Mathias pe Loge, Insulensis, Joannis filius I. C., nascitur anno 1538. Montis Pessulani Medicinæ operam dedit in celebri Galliarum Academiâ, sub A. Viro Rondeletio. Antverpiæ et Delphis Batavorum aliquando Guilielmi Auriaci Principis Medicus Domesticus, eo mortuo Ordd. Hollandiæ, postremo Jacobi primi Regis Magnæ Britanniæ et Medicus et Botanographus, multum laborem impendit, ut herbarum quarumlibet naturam viresque scrutaretur et quæ deprehenderat libris ab se vulgandis committeret. Reliquit Paulum Lobelium, insignem Pharmacopæum, et quatuor filias pulcherrimas, quarum unam Ludovicam in uxorem duxit Jacobus Colius Ortelianus, Obüt Londini, IT mai anno 1616, in D. Dionysiü sepultus. Matthias Bouchæus, amoris et officii ergo, ogdoastichon hoc avo suo longe charissimo posuit :
Chare senex, arcto dum consummare sepulchro, Quid precer ut sit humus non onerosa tibi ?
Antiquæ tantum est tellus tua reddita matri, Ast levi Elysiis ambulat umbra locis.
Molliter ossa cubent tumulo, sat sit tibi scriptis Implevisse tuis Solis utramque domum, Æternum salvare nepos te exoptat in ævum Moestitià voces impediente suas.
Chronographicum (1616), Tertla LVX Mal VernVsqVe Instabat apoLLo, Vt noVVs In CoeLis InCoLA faCtVs aVVs.
Mathiæ Lobelio, populari suo et amico singulari, Dominicus Baudius Insulensis :
Perge bonis avibus sacrare perennia sæclo Pignora, flos medici deliciumque chori.
Si genus hoc hominum sua commoda nosse recusat, Gratia nec meritis redditur æqua tuis.
At pia posteritas dignos persolvet honores, Nullaque te memori demet ab orbe dies.
Nec vero caperis fluxarum munere laudum, Quippe viris rectis gloria sola sat est.
Ipsaque se splendore suo pulcherrima virtus Protegit, et gratis demeruisse Juvat.
Indidit hoc studium vis coelica mentibus altis, Ut quâcumque valent dote juvare juvent.
Sic pater Hippocrates vestræ inclytus artis Apollo Claret et insigni nomine mactus ovat.
Te quoque tanta viri vestigia rite sequentem Fama vel invitum non temeranda manet.
Quippe secuturis adferre nepotibus usum, Hic virtutis apex, hoc pietatis opus.
Hæc ille scripsit : Plantarum et stirpium Historiam cum adversariorum volumine. Antverpiæ, typis Plantini, in-folio, 1576, et 1982, fol. Londini, typis Arnoldi Hatfeld,
Animadversiones in Officinam pharmaceuticam Guil. Rondeletii. Auctaria in antidotaria vulgata censuræ benevolæ. Londini, typis Thomæ Parfoortii, 1605, fol.
Balsami, opobalsami, carpobalsami et xylobalsami explanationem. Ibidem, apud Arnold. Hatfield, 1598. 40 |
Stirpium adversaria nova fruticum, subfruticum, cremiorum et arborum adversaria concisæque recensiones. Londini, typis Thomæ Parfoortii, 1570, 1571, fol.
(Page 350.) — Menic IxsuLenses variis temporibus varia bono communi salutique concivium prospicientes magno communique labore etindustriâ concinnata typis evulgârunt. Imprimis adinstantiam Amplissimi Senatus Insulensis incæptam Pharmacopeam Lillensem in-/*,typis Simonis Le Francq Lille Gallo-Flandriæ, anno 1 64oexcusam obtulerunt Medici una cum Pharmacopolis ipsis Amplissimis Senatoribus in Conclavi sedentibus IF martii 640, qui gratissime eos exceperunt et summäâ 300 florenorum remunerärunt.
Nomina Medicorum, qui suam huic libro componendo operam tribuere, hic subjicio eodem ordine, quo in libri fronte describuntur:
Alardus Herreng, Senex 93 annorum.
Carolus Lespillet.
Antonius de Sailly.
Michel de Lannoy, scutifer.
Petrus Le Conte, pharmaciæ a Senatoribus pro tempore præfectus.
Franciscus Payelle. |
Joannes Baptista Le Josne.
Robertus Farvacques, pharmaciæ a senatoribus pro tempore præfectus.
Joannes Baptista Doulcet.
Joannes Preudhomme de Chysoing, scutifer, toparcha de La Fossemarez,
Baltazar de Roubaix.
Franciscus Vranx,
Franciscus Collart.
Franciscus Mollet.
Petrus Waterloop.
Pharmacopæia Lillensis Galeno-Chymica jussu Nobilissimi Amplissimique Senatus edita, selectiora continens medicamenta ex optimis auctoribus deprompta. Lillæ Gallo-Flandriæ, typis Joannis Chrisostomi Malte, etc. 1693, in-folio.
Vide nomina Senatus Medicorum et Pharmacopæorum.
(Page 370.) — Petrus Le Comre, Belga Patriâ, Cameracencis, patrem habuit Paulum, in medicinâ licentiatum, quam cum laude Insulis practicavit. Plura scripsit, sed modestia typis non vulgavit ; tamen quasi coactus et ut se tueretur ab imperitorum dicteriis obloquentium ob responsum a se datum, quod calx posset cerevisiæ admisceri, evulgavit perbrevem quæstionem : An calx misceri possit cerevisiæ, cum ejus responsione. Insulis, typis Nicolai et Ignatii de
Rache, 1653, 80.
Author est etiam epistolæ dedicatoriæ pharmacopeiæ Lillensis, ad cuJus confectionem cum aliis laboraverat.
(Page 373.) — Petrus HerrenG, Insulensis Medicus, filius Joannis et Philippæ Ploucquet, absoluto cursu Philisophiæ Duaci, Lovanii Medicinæ operam dedit, ubi licentiatus laurea decoratur, postea Parisios mittitur et in patriam reversus medicinam practicavit et curam pauperum Parochiæ D. Mauritii fidelissime ac cum magDà charitate per quatuordecim annos habuit.
Obüt nondum quadragenarius, Insulis, die 20û novembris 1693. Sepultus in D, Stephani templo.
Fuit unus e Medicis qui Pharmacopeæ Lillensi operam dedit, quæ typis excusa est Joannis Chrisostomi Malte 1694.
(Page 383.) — Petrus Ricarr, Insulensis, Pharmacopolarum Decanus, ac inter Botanicos sui ævi perfectissimus cognitor ; et certe ejus fama longe lateque vulgata est, Amstelodami et alibi.
Sepultus in ecclesiä parochiali S. Stephani Insulis, in D. Magdalenæ sacello, cum hoc Epitaphio ad lapidem sepulchralem posito :
PETRUS RICART, Pharmacoporum Decanus, Jacet hic.
Medici, Botanici, Pharmacopæi Ejus obitum lugent.
Medicis enim fidelis minister fuit ; Inter Botanicos excelluit ; Pharmacopæis meritissime præfuit.
At tu viator pis ejus manibus bene apprecare. Obüit xxn Augusti mpcLvur.
Dilecta vero conjux Judoca du Thoit, XXVII JU. MDCLXHI.
Non parum laboravit in confectione Pharmacopeæ Lillensis.
(Page 404.) — Robertus Farvacques, Insulensis, Medicus Expertissimus, regi catholico a Consiliis, ex una ex honestioribus familia natus, vir probus, etsi oculo orbatus, mente integrâ, varias Europæ Academias, in quibus florebat ac vigebat tune medicinæ disciplina, lustravit, in quâ magnos progressus effecit, cui semper ardentiore studio se dedit : nam, cum Patavii Medici ejJus Academiæ cadaver cujusdam miseri patibulo plexi, a Senatu, ut arte anatomiæ dissecarent, impetrassent, ipse vero Gbi tunc Medicinæ operam dabat) ilud intra cubiculum suum recludi jubet, forte ut in tuto esset, in
crastinum anatomiæ cum sociis experimentum capturus, interim sedato animo quieti se tradit ; at quodam strepitu inexpectato excitatus, videt, quem habebat pro mortuo. se movere; cito ex strato exilit, ad eum appropinquat quem videt adhucanimam ducere ; ipsum primo ita omni sedulitate atque studio fovent, ut tandem eadem arte sanant, quem ejusdem artis dilaniare statuerant. In Patriam redux, ibi primum Medicinam practicavit, fuitque unus ex ïis, qui non parum laboraverunt in confectione Pharmacopeæ Lillensis ad instantiam amplissimi Senatus Insulensis. Requisitus ex hac Metropoli Gallo Flandriæ ad primariam Ducatus Brabantiæ transit, in quâ Aulæ ac Regius medicus renunciatur, foris et intus famâ non vulgari, ac de Medicina bene meritus, ejusque par fuit existimationi virtus. Obiit Bruxellis anno 1689.
Scripsit inter alia :
Disquisitionem Medicam : num pilulæ dejectoriæ cum cœnâ recte exhibeantur. Patavi, 1637. 4°.
Medicinam Pharmaceuticam.
Epistolam ad Med. Parisiensem.
(Page 405.) — Robertus Franciscus Douccer, Insulensis, Joannis Baptistæ quondam expertissimi medici et Joannæ Lienart filius, in Medicina licentiatus, quam in suâ Patriâ, nec cum minori famäâ praticavit; vir fuit multæ eruditionis et memoriæ clarus. Obüit anno 1717, 7 octobris, sepultus in ecclesià monasterii Laudensis prope Insulas,.
Scripsit absque nomine et typis:
Epistolam circa usum incisionis venæ datam Kalendis maït 1692. Gallice, 8°.
Defensionem Epistolæ unius Medici circa usum incisionis venæ - datam 1 Augusti 1692. Gallice.
Suam responsionem ad responsionem ejusdem permisit imprimi Tornaci 25 septembris 1692.
Vu, Bon à imprimer: ui:
Le Président de la these, Le Directeur de l'École, GUIGNARD. GUIGNARD.
Vu et permis d'imprimer :
Le Vice-Recteur de l'Académie de Paris,
