DO ROY
En bruit , en los , et en magniflceucei En grant triumphe de pondereux arroy , En estât de pompeuse excellence , Entra dedans le très crestien roy.
Laquais , archiers , avoit pour le desroy , Autour de luy , lui préparant sa voye.
Monté dessus son coursier dit savoye , Le mieulx enpoint d'ornemeus de valeurs Qu'on vit jamais, ne possible est qu'on voye, Fust pour cent roys ou autant d'empereurs.
Le bon seigneur vertueux et plaisant , Plus qu'autre ne des humains honuoré , Armé estoit d'ung harnoys plus* luysant Qu'ungdyamant, en plusieurs lieux doré.
De grosses perles et pierres précieuses , Tout son chief futacoustré, décoré.
Comme rubis , turquoyses somptueuses , En sa couronne une grosse escharboucle^
Et au surplus en ses armes joyeuses Ne luy falloit ne bardil}o.n oe boucle.
Ses bardes furent d'ung drap d'or décoppées , Tontes cbargées de riche orpbaverie, A rubens d'or frisquement agrappées , Et grosses houppes toutes de perlerie.
Sa manteline estoit à pierrerie Et broderies qui avoient moult cousté ; Le bel estoc autour de sou costé.
Et en son col Tordre des preux estoit.
Brief je n'auroys en quinze jours compté La grand richesse que dessus luy portoit.
Ung riche poille haut et droit sur la teste , De drap d'or treict à la mode de France; Le tout en signe de victoire et conqueste , De tout triumphe et de toute excellence y Quatre seigneurs des plus grans de Florence Lui comportoient très magnifiquement , Vestuz d'habits moult sumptueusement , Très bien fourrez de martres subelines ; Et si avoient dessus leurs capelines , Rubiz , saphirs , fins balais de bigorre , Orientalles , perles et cornalines.
Brief vivant n'est qui vit onc si grant gorre.
(CHAPITRE XVIII.) JdLIANO MeDICI , FRATRI , FlORENTIAM.
Ex tuis litteri^ intellexi, te à legato istius reipub. atque tuo, quiapud Kudovicum regem Gallorum est, cerliorem
PlèCEi^ JUSTIFICATIVES. 441
esse factum , de suauni poatifieis manere mibi credito regeçi illum magnam lœtitwn cepisse, deque me moUa gravissimis amantissimisque verbis fuisse loqttutum, Qaaeque idem rex de te cum illo egerit sammà cum tuÀ digoitate et itlustri testificatione amoris erga te sui , quantùmqQe tibi tribaerit, libentissimè cogaovi. Jucuoda etiam mihi fait yplmtas , quam pree te fers , gratum te ei atque memorem iUius io te beaayolentise osteâdeadi : rationesqoe tttœ , qaibus me de tractandà pace ati cogitem hortaris , multa illœ quidam pradenterque collectœ , mibi magnoperè probantur. Qoibus de rébus omnibus boc te primum scire volo , uuUam me ad rem tàm pronum tàmque propensum esse , quàm ad omnium christianorum principum animos sanctissimisconcordise vinculis colligandos, inter seque conglutinandos : nibil plaoè tàm cupere, quàm pacem. Quam quidem si pacem omni tempore bumiliortqne in fortunà summoperè concupiviy cujus tu mea& voluntatis optimus atque locu* pletissimus esse testis potes : certè nunc pontifex maximus cùm Cbristi vicarium gero, qui pacis fous atque autor pacem bominibus diligentissimè commendavit, multèmagU eam velle, multè curare impensiùs debeo. Neque meà à memorià excidit , quantum rex te amaverit , cùm in Galliam turbulentis illis nostris temporibus te coutulisses, quove loco apud se habuerit : quanta semper etiam in Gallorum reges cùm patriae, tùm familiœ inprimis nostrse observantia extiterit : in quà manere te , mod6 cum dignitate fiât, non solùm volumus, sed etiam optamus. Eorumdem regum quanta fuerint in rem Romanam mérita, quanta hujus ipsius^ non sum oblitus. Ipse quoque , si per illum non steterit, omnia ei paterna officia, ita sum prœstaturus, ut quœ tu, qnœ familia nostra reliquailli débet, etiam persolvere videamur voluisse. Quod si, ut scribis ejus animus ea quœ recta sunt cogitât , facile et ipsi inter nos couve--
niemiis , et tu, quaevis hâc iii rc quaeque optas , assequm*e, tuamque apad me aatoritatem , tuas cohortationes plurimùm valuisse cognosces. Uduid illud cogitare te est œquissimum , ut quoniam rex te internuocîo uti apad nos voluit ; non tu iilum minus ad benè de nobis merendum tuis litteris excites , quàm me ad illum amantissimè complectendum es cohortatus. Extremum est de quo te regem certiorem facere plané volo, ut intelligas me daturum operam, ut illum de pontificatu meo gavisum fuisse, nunqnàm pœniteat: prsesertim si aequas atque honestas , hoc est, cum hujus reipub. majestate conjunctas pacis conditiones proponet. Datis prid. kal. aprii. M. D. XIIl. anno primo Borna.
LUDOYIGO FrANGORUH REGI.
DiLECTE fili y ex eis litteris , quas Julianus de Medicis noster secundùm carnem germanus ab oralore Fiorentinomm, qui apud Majestatem tuam legati officio fungitur/ ad se scriptas nobis misit , intelleximus id quod nobis maximae lœtitiœac jucunditati fuit, inducias inter te, et carissimos filios nostros Ferdinandum Aragoniae , et Sicili» regem catholicum ad annum factas in quibus Maximilianus electus Romanorum imperator, et Henricus Augliae, et Jacobus Scolorum reges , aliique [nonnulli principes comprehenderentur, pactaqne ac capitula, quse inter vos convenissent, ad nos missa sludiosè legimus. In quibus illud optimum , et sanctissimum exordium (vos scilicet idcircô laborare, ut, ad unitatem christiani nominis conficiendam, sanguinisque fidelium nimis diù , ac largiter effusi rationem habendam , perfidosque Turcas comprimendos , ut sepulcrum Domini nostri Jesu Christi aliqnandô ex impiis inûdelium maiiibus eripiatur, viam nobis, atque aditum aperiatis) nostrum animum ita affecit, ut sublalis continué in cœlum manibus.
Deo omDipotenti gratias infinitas ageremus , qui diuturnas christianoram inter se discordias et dissensiones , in yiam aliquandè speratse atque exoptatœ pacis perduceret. Itaqae in tantam spem yenimus concordiae nniversalis coDstitoendsé, ut vix gandii nostri atque Isetitise modum inTeniremus. Nam, si, dum in minoribas essemus, quantum potuimus semper, non solùm consilio atque sententià , scd votis precibusque institimus, ut arma inter fidèles principes ponerentur, adversùs impios sumerentur ; . postquàm iilius providentia sine eu jus nutu, ne folium quidem in arbore moveri credimus, in hune altissimum gradum sumus eyecti, quid nos agere, aut quantum bujus rei causa laborare oportet, non solùm nostro perpetuo judiçio. ac desiderio accensos» sed etiam Dei ipsius maximo "beneficio obligatos ? Hanc tamen , ut [verè fateamur, spem nostram lœtitiamque conceptam ^ illud imminuit , quôd sequebatur , Majestatem eamdem tuam à domesticis periculis vacuam tandem et liberam, conversuram arma ad Italiam, suumque jus, ita enim scribitur, in suis rébus ablatis, bello recuperandis persecuturam , neque existimaturam in eo, aut cuiquam injuriam, autnobis molestiam aliquam posse inferri. Dehique (ea enim aliquantùm à supradîcto capitulorum exordio discrepabant) non omninô Majestas tua velle ai*ma deponere , sed potiùs transferre videbatur, ut cùm unà ex parte , otio , et quieti tuse prospexisses , libentLùs altero bello indulgeres. Sed per summi Dei bonitatem , et erga te beneficentiam, qui tibi tantùm potentise et dignitatis tribuit, ut populo suo fideli defendendo, ac conservando esset aptior ; confer te parumper in eam curam, et cogitationem ^ ut intelligas, si arma tibi tantoperè placeant, longè honoratiorem et gloriosam militiam à te expectari. Nam in rébus quidem Italiœ si quemadmodùm credimus, à jure, et «quitate diseedere non cogitas , quanlè facilior ratio atque
expU<:aiior ad taiim jus perveoieadi, per viam iractalAs, et boni^rificœ compositionis ^roponitor ; io qoae nos utilîtatem , et comnoditateDi tuam non mode adjuvare , sed omoi nostro studio, quantum cum Domino et justitià poterimus , procnrare sumus parati : neque id soltm commodo, sed honori etiam tno atque existimationi vehementer consulere ; per yim verè, atque urma rem Telle gerere, tumultnsque denuè maximos concitare, non solùm à Dei voluntate àUe* num longé esse , sed etiam ab optimi régis dignitate. Ac nos qaidem,quoniam in memorià versantnr ea, quaeper tôt annos continuos magno cum dolore vidimus, misera , et calamitosa detrîmenta Italiœ, nihil mirum est, si et pro pastorali ofBcio , quod sustinemus , et pro amore patrise , cui tanquam homines, et non ingrati alumai affecti sumus metu impendeniium malorum commovemur.Vidimus enim, nec commémorare possnmus sine dolore , maximas ssepè cœdes , atque strages christianomm fieri, virginibusque, et matronîs nefariam vim inferri t urbes non paucas pradà gladiisque snbjici , templa Deo immortali consecrata , sanguine et acerbissimis rapinis violari , qusB talia , et tàm acerba qui perpessi sunt , perpetuum mœrorem , qui verô egerunt , brevem adepti sunt tetitiam. Âtque hsec si iterùm expectanda , et perpetienda essent^ quae armis rursùm commotis, instare, et imminere necesse esset , sanè miseram , et calamitatibus nimiùm addictam existimaremus esse Itaiiam, quse cùm propter nobilitatem et principem inter omnes nationes imperii ac verse religionis gloriam , immunis omnium malorum esse deberet; tantis ultra cladibus, et calamitatibus est affiicta, ut nihil addi ad deteriorem conditionem posse videatur. Quare iis omnibus rébus adducti , et quœ dicta nobisque inspirât maximus auctor pacis, et cbaritalis Deus tibi quoque persuadere cupientes. Majestatem tuam quanto possumns studio, por viscera misericordiœ Dei
Bosiriadhortamar, etenixèoramus, ut snum christiaoissi^ mum nomen cogitet , veiitqiie suà in Deam pîetate, nostràque erga ipsum beneTOlà et propeosàvoluntate, imitari illam summum regem , qui se inter cetera nomina pacificum appetlari volnit ; annisqoe omissis sibi periculosis , Italiœ perniciosis, I^timam juris , et honestissimam composttionis viam persequi : in quà nos illi non modo œqnitatem nostram, sieam i^eqoisierit, sed etiam beneyolentiam paratam fore promittimiis , nt intestinis inimicitiis dimissis , ea oonsiiia qaae inctaoata sunt omninô commanis concordise conciliandœ, sanctissimiqne in crndelissimos Christihostes belli sosdpiendi ad debitom et optatum finem perdacantnr. Qni^ bus nostris paternis et amantissimis monitis si Majestas tua animnm adbibuerit, cum ceteris quoque principibas agere non cessabimus, ut hujusmodi optatae pacis societate , non solùm Italia , sed omnes^ quae ubique crucem Christi agnoscunt gentes nationesque conjungantur. Datum Roma anno primo.
Sadolgtus.
Régi BaiTANNiiE.
Legtis tuis litteris , quibus me de tuà in Horinis contra Galios yictorià, Morinoromque deditione certiorem facis magiaà sanè lœtitià pro meà in te paternÀ benevolentià, proque rei confectœ magnitudiue affectus sum : habnique Deo opt« max. gratias, quèd is eornm, qui pro hujusimperii dignitate Cuendàet conserrandàpio ac recto animo arma sumserunt, curas conatusque fortunaverit ; quanquam id quidém certè propè pro comperto semper babui. Sperabam enim fore ut omnia tibi prospéré atque féliciter erenirent , cùm proptereà quàd pmdentibus consiliis , sunmiis (^ibus, magno apparatu, numerosissimA yalîdissimèqoe
446 PIÈCES XU8TIFI€ATI?ES«
maiia, Maximiitano etiam Hoataftarafli impiinlflii ^ti»» gDato , sua tecum consilia communicante , bellum hostibas inferre es aggressas : tum vel maxime, qui Dei causam agendam et defendendam soscepistK Itaqae cùm non multos dies de tuâ Victoria laetus inter tuoram logatorum jucundas salutationes confessissem, vellemque ut par erat , eà de re tecum per litteras gratuiari, ecce alterse abs te litterae, quae secundam nobis partem abs te victoriam longé n^aximam atque cla* rissimamattulerunt. Britannicos scilicet exercitus tuos cum Jacobo Scotorum rege, qui quidem ingenti militum numéro invaserat in ditionem tuam» manum conseruisse, ejus exercitum fadisse , magnam eorum partem rege ac regni principibns occisis intemecioni dédisse^ magnam etiam captivam fecisse; itaqne paucis te diebus bellum atrox ac periculosum felicissimèconfecisse. Iisintellectis,tametsi per mihi molestum fuit, taûtum christiani sangninis effusum fuisse, tôt hominum millia è populo Dominico desiderari , tum christianum regem egregii sanè nominîs neque spernendarum virium , sororis tuée virum , christiani régis sibique conjunctissimi ferro confossum cecidisse; y aide tamen sum gavisus, alteros tuos exercitus tam illustrem tamque celerem victoriam de alteris tnis bostibus qui te ab optimo tuo incepto revocare conabantur , reportavisse. Quamobrem eumdem illum , qui hos duplices glorisB tuœ proventus snbministravit, Deum flexis ad terram genibus, erectisque cœlo manibus adoravi, quèd tibi régi plané juveni beliorum initium ab ecclesise susb defensione auspicanti hœc rudimenta tam prœclara tamque conspicua , quasi fnndamenta jecerit reliqnse sanè vel gloriae vel œtatis tuœ. Te verô inprimis decet existimare , ab illo te omnia , non ab humants opibus accepisse: quoque Dominus Deusque noster pluribus atque majoribus omamentis virtutem illustrare atque condecorape voluit tuam, e6 te quidem certè illi humiliorem snbmis^io*
remque fieri , erit virtutis et prudentise singiilaris. Quod cùm feceris , non solùm credibile est Tore nt tibi is secunda prosperaque omnia in iis , qoas nunc tractas rebns atqae bellis largiatur : sed viam eliam ninniat , per qnam ingrediens, toum nomen optimis atque sanctissimis artibns œler* nitati consecrare facile possis. Id etii, ebm tibi eas cogita* tiones propones, quibus rellqnîs tois restînetis pacatisque bellis ad contundendam Tarcarom nimis jam incitatam eiultantemque ferodam accendere. Quas ad cogitationes ineuttdas, quemadmodùm nanc qnidem se res babet, multùm dari nobb posse temporis , non est existimandum. Ita jam et Pannonise Sarmatiseque régna populata debiiitataqoe ab illis suDt , premnnturque in dies acriùs : et ipsa Italia amissis in proximis regionibus non unis prœsidiis , illos sibi yicînos finitimosque acerbom sanè dolendumque spectacnlnm contaetur. flœc pericula, ut verè dicam quod sentio, me snspensam atque sollicitom babent meamque de secundis tuis rebas voluptatem et laetitiam esse solidam atque propriam non sinnnt. Quare ab ipso immortali Deo precibus omnibus atque votis peto , nt quemadmodùm Ecclesiœ suœ dignitatem ab iis, qui ejus propugnationem suscipere inprimis debe* bant , aiiquandô malè babitam egregiè prosperimèque est tutatus : ita eam et ab accenso ad inflammanda sacrosancto eJQS templa atque delubra igné , et ab imminenti populornm sibi dicatorum cervicibus ferro , inimicarum perpétué gen tium , aiiquandô tandem eripiat. Quibas de rébus omnibus cnm episcopo Unigorniensi , legato tuo , locutus sum , ut is tibi mentem meam perscribere latiùs ac diligentiùs possit. Datis quinto id. octob. anno primo Roma.
MAIIHILUNO RoMANORUH niPERATORI DESIGNATO.
Heri, quemadmodùm Deo opt. max. placuit, qui delin-
448 PIECES JUSTiriCATlYEâ.
qoeotiom înleritoni non volt , sed ut eos pœniteat et vivant, Bemardîmis Caravajalîs episcopos , et Fredeiicos Severinas diaonras, cardinales, qoos antë, proptereà qnôd in l>ei Eodesiàsaerosanctà atram pernieiosamqnesdiisniatîs neimlam eicitavissent» Pisannmqoe concâliom eonilavissent , JoKos 11, pontifia maxmms caidinalatùs amplitndine, ac mnnere saœidotiisqne omnibus molctayerat, privatosqoe reddîderat , aura zephyri cœiestis afllati ad veram pœniteoiîam levertentes, freqnenti fratrum meorum cardinalinm eonventu popnlari io veste ad pedes se nostros demissi snpplioesque projeoerunt, Teniamqoe suorum erratomm et delietorom precibus ommbos petiverunt, paratosque se dixeront esse, quam ipsisennque pœnam statuissemns , eaoi luere et perpeti animts libentissimis : poliiàtique sont , se posthac sacro Lateranensi eoneilio semper adtnesoros , senper meœ fratrumque meorum voinntati maadatisqne obtemperatoros. Qood ipsnm tametsi anteà per eam |scbedam manu suà scriptam feoerant, quae in postremo efusdem eondlii die perlecta, poenitentiam eomm bumilitatemque dedaravit , idem tamen mnitô quidem ciarius atque apertius pnesentes feront : Pisanoque eoneilio repudiato , alter& à se perleetà schedà pleniore scilicet, expressiorisque sententiiB planèque submissioris, qoœcunque in eo acta essent , damnaverunt , magnoperèqoe improbavernnt. Qnamobrem nos, quos quidem à I^e nniversœ cbristiame reip. Deos posnit , ut nemini yerè pœnitenti , pietatis suae cujus nos nûnistros esse voluit , fores ocduderemus, humilitatem éorum, cmifessionem > pœnitentiam, gratissimum Deo sacrificium sperantes futuras, eos ambos, paterne quidem anteà reprehensos atque castigatos , eorumdem cardinalium conaensu , ad cacdinalatùs offictom » digùitatem , sessionemque qoà priùs utebantur, restituimus. Quod eo iibentiùs feci , qnèd pemiciosnm illod schianatis y vinus ,
quo tune .Ecclesia Dei scissa disjectaque ab illis non soUs fuit , eorum duorum ad veram pœnitentiam reditu , coire plané jam sanarique videbatur. Ad cujus quidem scbismatis nomen extinguendum atque delendum ipse certè negligentior ac dissolntior si fnissem , tuse tamen prudentes honorationes me inprimis excitare potuissent, ut nihil prsetermiiterem , quod ad negotium conficiendum , ad exitumque perducendum posse aliquid afferre opis et facultatis videretur. Itaque cùm per me ipse nihii sequè unquàm oplavissem , quàm in Dei sponsae vultu eam notam cicatricemque aboleri, te bortatore libentiùs atque procliviùs in eam cogitationem incubui, ut eos viros, quos commemoravi, abalienatos dudum à rep. desciscentesque, ad veritatis fontem rectà redeuntes via amicè.paternèque exciperem* Qui omninè de re non solùm nos , sed universa urbs visa est magnam voluptatem cepisse , seque admodum audito ejus^ modi humilitatis pœnitentise restitutionisque nuncio exhilaràvisse. Ipse autem maximas Deo gratias cùm egissem , qui suos de alienis facit , quiqae nobis dédit tanti sceleris cornprimendi facultatem, bœc tibi omnia inprimis duxi esse significanda: quem quidem pro tuà in rempub. conservandam atque ampliiicandam cura , studio , diligentiâ , labore plané scio libenti animo bas litteras perlecturum : in quibus erit utrarumque de quibus mentionem feci , schedarum , et cum iis abolitionis nostrte eorum peccati restitutionisque ad priorem statum exemplum, quo cognoscere singula meliùs atque faciliùs possis. Te verô, tametsi minus id quidem necesse est facere me, sed pro meo in te studio mihi tamen faciendum puto^ amantissimè sanè hortor, ut quod adhuc quidem semper fecisti, posthac etiam facias, piamque matrem omnium Deum amantium Ecclesiam , cujus protegendae causa post Chrisli vicarios maximum ipse in terris magistratumgeris, ab omnibus ejus pacem atque con-
cordiam perturbantibus, vindices atqae defendas. Datis iy, kal. jui. anno primo. Roma.
LiTTERA PKVm LeONIS AD PACEK H0RTAT0R1A.
Charissime in Christo fili noster, salalem et apostolicam benedictionem ,
Eis ex iitteris , quas nos ad et quibus ad dilectum filiom nostram Christophorum tituli sanctœ Praxedis presbyterum -cardinalem rationes tuas de eo ipso legato non admittendo prescripsisti y cognovimus aDimum majesiaiis tuœ non ita, uti vellerous, deflexum ad pacem, et à consiliis concordise aliquantùm abhorrentem ; sed tamen ut ex eisdem Iitteris et constantis régis et inVicti principis yirtus atque animas eluceat ; quippe enim te religione fœderum et conjunctorum regtim societate ac concordià impediri scrîbis , quo minus tibi consilia pacis seorsùm ab iliis capias : firma qaidem in eo et constans est ratio tua, neque aliter decet regem magnanimom et prsestantem , sed neque à nobis consiliam ullum profectum est erga te, ut ilIis relictis paci solos studeres. Nos enim evellere ex animo tuo omnes odii atqae inimicitiarum aculeos voluimus , ut illis ejectis tanquam in bonum solum, sic in sensum tuum pacis et concordise semina jaceremus : nec tamen tibi soli hoc persuadere nixi snmus ; sed hortante nos nostri honoris munere atque ofGcio , venerabilibus etiam fratribus nostris , sanctœ Romanae Ecclesise cardinalibus , et ab initio pontificatûs nostri , et posteà sœpè tam in consistoriis nostris secretoque in sacri concilii Lat^raneosis sessionibus palam nos ad hanc curam suscipiendam conficiendse pacis vocantibus et obtestantibus , agere cum cœteris quoque regibus , ad arma si qui spectant , non destitimus , neque verè desistemus , Deique in eo voluntati et saluti christiani nominis quantum eniti poterimus, omniet
Hëges justificatives. -451
studio el opei'à adhseiebimus ; pi cesertim cùm etiam multorum regum atque pi incipum querelsB ad nos per litteras et nuncios ipsorum peiiatae sint, ferentium graviter et indi* gnantium lias perseverare inter christianos discordias , non solùm fidei catfaolicoe perniciosas, sed ne ipsis qaidem qui eas exercent ullo modo utiles.
Quocirca etiam , carissime in Christo fili , nobisque in amore et paternâ caritate prœcipuè adbortamur in Domino et rogamus, ut dedere animum tuum nostris amantissimis consiliis velis.
Etenim cùm illud nobile et gloriosnm propositum anim^ tui, quo ad arma capienda adductus es, ut libertatem ecclesiasticam violatam injuria nonnullorum defenderes, sedisque apostolicse digniiatem ab omni labe vindicares , jam ad exitum perductum sit , bostesque tui numine et tuà incredibili virtute, tuorum quoque cont'œderatorumoperày positis animis contumacibus, ad unitatem Ecclesise et erga nos ac sedem apostolicam reverentiam humiles accesserint , est jam tuum gerere inimicitias placabiles, et si tuo honori satis consuJtum fuerit , pacem quoque potiùs quàm bellum appetere. Illius enim jam tui praestantissimi facti fructus , qui tibi ex nostrà et totius posteritatis praedicatione uberrimi debentur, tibi sunt et erunt semper paratissimi, nunc sicut armis invictum te j^rœstitisti, ita optimis consiliis tractabilem te ut prsebeas, erit non minoris laudis tuœ quàm illud fuit glorise. Nos quidem , qui et constantiam ac fidem tuam probamus , et virtutem miro amore complectimur, non tibi suademus quse contra tuam honestatem sint, ut sine confœderatorum tuorum consensu te ad pacem accedere velimus ; sed salvà dignitate tiiàet honorificis conditionibus paratis ut animum promptum ad pacem , si cseteri consenserint , habeas , id rogamus : nec te ab illis avellere, sed te nobiscum unà , illos adhortante, causamque Dei et pacis fovente honestis conditionibus arma
ponere aoimuni caeteri ut inducant , nos aliquid assecoturos speramus; majestaê guidem tua si consilia iiostra in eam partem acceperit ad qaam diriguntur, seseque ad illa et suas deliberationes accommodaverit, aget et ex summîDei sententià et ex virtute ac humauitate suà.
Datum Romœ, apud Sanctum Petrum, sab annulo piscatoris, die decimà septimà decembris, millesimo quingentesimo decimo tertio , pontificatùs nostri anno primo.
Ja. Sadoletcs.
