CH. LXXX. SURVIVANTS DES FAMILLES DE THIOLLAZ
révolutionnaire. Elle nous Ta dit aussi, M^' de Thiollaz fut pour le diocèse d'Annecy l'instrument ou le créateur de toutes les œuvres propres à lui assurer un avenir prospère et glorieux : et, pour rendre féconds les sillons qu'il a creusés dans ce champ, il suffira de les agrandir ou de les maintenir tels que les a laissés ce grand semeur. Puisse toutefois son passage sur le siège de saint François de Sales n'être que l'aurore d'une régénération plus parfaite ! Et puissent surtout garder toute leur vigueur, même en nos temps de démocratie, deux forces qu'il a solidement affermies : l'autorité et la discipline religieuses! (i)
(i) Le 5 décembre 1906, des conventions écrites ont été passées entre l'Auteur de cette Histoire et MM. les Membres directeurs de l'Académie salésienne, dont il s'honore d'être le vice-président. A défaut du texte primitif de ces conventions, qui a pu s'égarer, l'Auteur en possède, on le sait, une copie authentique, à la disposition de l'Académie. Il serait tout naturel que, pour la règle des Membres de cette Société, ce texte ou tout au moins un résumé fidèle parût dans le Compte-rendu des séances ; à défaut de quoi nous l'aurions placé après nos Pièces annexes, comme document relatif à cette Histoire. Cette insertion serait d'autant plus convenable que l'Auteur n'a reculé devant aucune fatigue, ni aucun sacrifice matériel, pour donnera cette Histoire les justes développements et même les agréments qu'elle comportait. Toutefois les susdites conventions sauvegardant surtout les droits de l'Auteur, celui-ci s'en remet, pour leur publicité et exécution, à la loyauté des Confrères vénérés qui doivent y veiller.
N° I (page 6)
Lettre de M*?' de Thiollaz, évêque élu, à S. S. le Pape Pie VII, en date du 27 novembre 1822.
Sanctissime Fater,
Inter innumera prope modum officia quic ex confirmatione electionis in Episcopum Anneciencem profluunt, primum altiusque cordi meo infixum est, quod fidei professione emissà, Sanctitatis Vestrœ pedibus provolutus, sumnià cum humilitate benedictionis tuae gratiam favoremque Sanctîe Sedis enixe deprecor.
Tôt quippe tantae difficultates in nova sede Anneciensi undequaque occurrunt, ut nisi superna Sedis auxilio fretus, jam ab ipso exordio animus deficiat, eôque magis quod obsistente me, velut ad tanta prorsus impari, res tamen ad exitum perducta fuerit ; quâ ergo propentione animi venerationem ac obedientiam spondeo, eâdem in cunctis opem ferre velit Sanctitas Vestra summissime deprecor.
Primum difficultatis caput in eo situm est, quod, ut moris est in Pedemuntio expostulatum fuerit, ut existimo, ecclesiam 5'' Pétri nuncupatam esse, simul cathedralem et parochialem ; idque statutum fuerit in BuUà erectionis. Ubi primum ante ad me pervenit hœc Sanctitatis Vestrae dispositio, statim per litteras eum qui rébus interioribus prœest admonui, impossibile esse hanc voluntatis tuae clausulam executioni demandare, quùm eo ipso aut arceantur ab ecclesiâ homines, sœpissimeque mulieres quae prae exigu itate ecclesi<€ in choro ipso sacris assistunt. aut promiscue in choro et stallis
assistant laïci simul et canonici ac ipss mulieres, quo quid turpius nihil excogitari potest. Rem autem ita esse testor, et quidem eo majori certitudine quod jam ante infesta tempora et Canonicus et Praspositus per plures annos fuerim, quod quidem singulis diebus, quoties Annecii immoror, hanc impossibilitatem propriis oculis videam, videantque et ipsi religiosi hujus parœciae laici ; tum prœsertim ita disponentur capellae in hàc ecclesiâ, ut nuUa assignat! possit pro usu parochi^e praeter parvam admodum quas choro contigua est ; cùm autem ad has angustias reduci nequeant, scilicet et in restaurandà sede Anneciensi, autab ecclesiâ ejiciantur homines, qui sacris assistunt in choro, aut promiscue ibi cum canonicis maneant, nec possim prœtermittere silentio ea quœ et Capituli dignitati et parochiîe édification! plurimùm notèrent vehementius deprecor quatenus Sanctitati Vestre placeat huic clausul^e absolute derogare, mediante dispositione qu^e omnibus patere po?sit, ne sub spécial! prœtextu invidias telis subjaceamus. Salvà tamen dispositione quà statuitur duas esse parochias in civitate Anneciensi, tùm quia alia ecclesiâ in hac civitate superstes a nuUo acquisita, ipsà ecclesiâ cathedrali amplior, parochianis commodior, ac mediantibus expensis octo mille librarum cultui restituenda existât.
Secundum caput quod difficultatibus obnoxium videtur in eo consistit quod duo parochi civitatis designentur in Bullà tanquam canonici honorarii, a servitio chori immunes, et tamen jus habeant sufFragium ferendi ; cùm enim vix deliberare queant Canonici, nis! aut pro disciplina aut pro commodo Capituli, jam isti quorum interest videndum suflTragium pro re suà posse, alioquin canonici honorarii agerent tanquàm Capituli moderatores, quod quidem insolitum invidiam pararet.
Tertium difficultatis caput oriri videtur ex divisione factà redituum mensce capitularis, quâ scilicet tribus dignitatibus, tribusque canonicis, uno tenore reditus ejusdem valoris assignatur, quatuor verô aliis canonicis reditus inferior. Hinc squalitas dignitatum et inter se et cum tribus canonicis(i). Hincdifficultassummaeibrmandi, ad mentem Concilii Tridentini, distributiones quotidianas. Hmc tandem inasqualitas reditus inter canonicos simplices, desideranda forsan ubi amplus est reditus, sed gravis omnino ubi tenuissimus est.
His omnibus mederi dignetur Sanctitas Vestra, assignando, si placeat, quadringentos francos priepositurie, ducentos tùm archi-
(i) <« On mettrait ainsi sur le même rang et les Dignitaires entre eux et trois autres Chanoines. » Phrase oubliée à la page 8,
PIIÎCKS jrSTIl'ICATn'KS. 5Hj
diaconatui, tùni cantoria*. omnibus aiitcm singulisque pra-bendis mille trecentum, quod quidem in pra-scntium temporum adjunctis longe a superlliio distat.
Quartiim dilTiciiltatis capiit oritur ex moderno arciiiepiscopo Camberiensi, qui prœ oculorum infirmitate consecrationis ceremoniam perficere nequit, proiit ipse Régis ministro per litteras declaravit, ^c promde cùm tenipus consécration! prœfixum breviter elabendum sit, ut Sanctitas sua et alium ad consecrationem Taurini designare velit et temporis inducias assignare usque ad fmem mensis aprilis anni proximi humiliter exoro ; urgeret quippe ni tempestiva tempoia, prœsertim pro eo qui septuagesimum primum annum duxerit.
Q.uinto tandem in hâc dispositione versatur Ecclesia Anneciensis, ut de die in diem tùm ecclesiastici tùm laici adventum Episcopi exoptent sperentque, ita ut ipsi alumni majoris seminarii maluermt expectare seminarii Anneciensis restaurationem, quam promittere se per annum Camberii commoraturos, et ex altéra vice ac ne vix quidem sacerdotes qui ratione originis ad Ecclesiam Anneciensem pertinent, quique nullo vinculo parœciis adscripti sunt, in diœcesi Camberiensi retineri possent. In talibus autem rerum adjunctis quibus prope accedit nécessitas, et invigilandi restauratione monialium Visitationis S*^ Marise ac novi monasterii construcioni, nûm expédiât insolite ante consecrationem prœesse Diœcesi Anneciensi ; an verô cum dispendio subordinationis, cui jam nimis favet opinio saculi, expectandum sit tempus consecrationis, décernât obsecro Sanctitas Vestra.
In prima hypothesi judicet utrum temperatis omni meliori modo sacerdotum desideriis qua stante adhuc penuriâ sacerdotum nocerent diœcesi Camberiensi cùm non possint imo debeant eorum exaudiri vota, qui nullo vinculo paraciis addicti in diœcesim propriam redire cupiunt cùm prasertim plures necessarii sint, ut in locum substituantur eorum quibus nova munera imponentur in diœcesi.
Superest etiam ut in eâ hypothesi in quâ vices sustinem Episcopi nondùm consecrati, quid exceptis, his qua ordinis sunt, possim ac debeam, sive in habitu, sive in insigniis, sive in solemnitatibus, declarationem mihi fieri jubeat S. V. Denique ut mihi concedere dignetur facultatem dispensandi in contrahendis matrimoniis, in tertio ac quarto in simplicibus et mixtis, prout hàc fruebar gratià cùm genevensis erat.
Super his omnibus quidquid statuerit S. V., et ipse obediens ero sicut et in aternum Sanctissime, Pater, etc.
No II (page 4:}).
II» Lettre de Mgr de ThioUaz au S.-Père Pie VII.
UbI primùm accepi Sanctitatem Vestram nihil in Bullà erectionis episcopatûs Anneciensis immutari voluisse absque consensu Régis Caroli-Felicis, totus in eo esse debui ex quo Taurinum adveni, ut Régi protectori Religionis amantissimo demonstrarem adèo exiguam esse ecclesiam Sancti Pétri nuncupatam ut nedùm parochialis imo vix cathedralis esse posset.
Votis igitur tanto momentorum pondère innixis benignissime annuit Rex piissimus ac Ministre suo apud Sanctam Sedem mandavit eâ de re certam facere Sanctitatem Suam.
Eisdem momentis fretus spero ac suppliciter deprecor quatenus BuIIoe prefatœ derogare dignetur, ac permittere duas parochias urbis Anneciensis in unam duntaxat coalescere provisorie, usquequo factœ fuerint in ecclesiâ quœ NostrEe-Dominœ nuncupatur, et qu^e olim ecclesiâ collegialis erat reparationes ad cultùs decentiam necessericç; quod quideni eo facilius a Sanctitate Suà spero, quod Ecclesiâ Santi — Mauritii nuncupata faciliter parochianos urbis, ad tempus recipere valeat , et aliunde levibus expensis repararl valeat ecclesiâ Nostra-Dominas.
Dignetur ergo Sanctitas Vestra gratiam prœfatam concedere, ac ita determinationes suas temperare, ut canonicorum honorariorum electio, si quœ esse debeat, ab arbitrio Episcopi pendeat, valeatque cum assensu Régis congruentem dispositionem ordinare redituum quœ Capitulo ac Seminario munificenciâ suâ destinavit, tùm quod facilius prœ quamcumque redituum naturam, etquid magis Capitulo ac Seminario congruat discernere possit, tùm ut saltem sub hoc respectu in Episcopum reverentia ac subordinatio foveantur.
Tandem cum a Reverendissimo Achiepiscopo Taurinensi munusconsecrationis acceperim die 27 aprilis, suppliciter etiam Sanctitatem Vestram deprecor, quatenus mihi facultatem dispensandi ab impedimentis in tertio et quarto gradu simplicibus ac mixtis prout ergo Episcopos Sabaudiœ consuevit Sancta Sedes, concedere dignatur; circa hanc facultatem, jam a quatuor mensibus, solliciti sunt muiti qui Romam adiré non valentes expectant, forsan cum gravibus incommodis, ab episcopo dispensari.
His omnibus bénédiction! Apostolicœ gratiam addere dignetur ac benevolentià sua fovere qui est, etc.
PIÈCES JUSTIFICATIVES. 58q
N'-- 111 (page 6g) A S.S. le Pape Léon XII.
Q.UO tempore ducenti et triginta sacerdotes unâ nobiscuin in Seminario novœ non secus ac antiqiue diœcesis Anneciensis exercitiis spiritualibus vacare incipiebant, ac Sancti Spiritùs dona efflagitabant, faustus ad omnes pervenit nuntius, et viduitatis vestis exuisse catholicam Ecclesiam et novum Christi Vicarium, orbe plaudente, suscepisse.
Primûm omnium largitori bonorum gratias cum Clero solemnes habuimus ; deinde illius sumniie observantiie quam erga Sedem Apostolicam ac in eà sedentem profitemur sensus venerabundos exprimere animus erat. Verum desiderium nostrum compescuit nécessitas.
Ast cum respirare paulisper concessum sit , quantam experti fuerimus laetitiam, ubi primùm Sanctitatis Vestr^e exaltatio ad aures nostras pervenit et dicere vellemus et dicere non possumus. Non periclitabit ergo navis tanto fida rectori ; inter scopulos hinc et inde positos tuta procedet ac pacato mundo. Auribus inscitis veritatis oracula pandent. Faxit Deus ut post tantos exantlatos labores, Sancta Sedes solium gloriœ tandem obtineat, et, prasclusis tôt errorum fontibus, in oraculorum suorum veritate quiescat orbis !
Intérim quos venerationis et observantias, quos obsequii ac obedientiae sensus experior, hos bénigne suscipere velit Sanctitas Vestra, ac suo favore et benedictione novum ac senescentem Episcopum recreare.
Ouantumvis indigeat Episcopus Anneciensis dicent et Litterse ad Sanctitatis Suae prœdecessorem directcc, et ilUe quae ad Eminentissimos Cardinales Consalvi et Pacca direxi ; dicet et ipse Minister Régis apud Sanctam Sedem ; dicet pr^ecipue D.D. Mazio Sacrae Congregationi Consistorii a Secretis ; dicet denique et clarius res, quomodo se habet.
A decem prope mensibus jam senex solus Diœcesim regere teneor, tûm quod aut non sint aut senuerint quicumque rébus assueti ; tûm quod pro arctitudine ecclesiœ Sancti Pétri invicem pugnarent functiones Capituli et Parochiœ, ac proinde a convocatione Capituli temperare debuerim , usquequo à Sanctâ Sede retracta fuerit eorumdem unio facta ex prœjudicatâ opinione quœ omninô veritati contradicit ; et h^ec cum Régis consensu. tùm quod ex Bullà erectionis Pœnitentiaria et Theologalis debuerint, prout de more, dari ex prœvio concursu, cùm e contra res sit inso
5gO PIÈCES JUSTIFICATIVES.
lita non solùni in Sabaudià, sed et in universis Galliis, nec concursum permittent calamitosa tempora ; imô nec unquam prœsentibus moribus patriis utiliter introduci possit hœc forma ; et hoc etiam cum assensu Régis ;
Tum quod inauditum imô dedecorum Capitulo videatur duos canonicos honorarios deliberativam liabere vocem in Capitulo cujus utilitati nec etiam decori inserviunt ;
Tùm quod stante adhuc undique revolutionis (ece, quidquid subordinationi non favet imprœsentiarûm ordini contradicere videatur, — ac proinde velit Sanctitas Vestra, obsecro, ita temperare reditus ea munificentià Régis assignatos, ut major sit Prœpositi, minor duarum Dignitatum, et tandem œqualis septem aliorum Canonicorum fructus annuus, et id quidem non ut laute vivat prima Dignitas, sed ut omnes tandem vivere valeant, et hœc etiam Ministro Régis non repugnanti pluries scripsimus ac diximus.
Tandem si super his omnibus silentium primo aspectu expostulare videatur, summâ quâ prosequor veneratione et Sanctae Sedis et Régis voluntates, tamen cùm istius ascensum primùm obtinuerim ac a Benedicto XIV didicerim ea Sanctam Sedem solere retractare qu3e ex prejudicatâ opinione statuit, Sanctitatem Vestram, sicutjam Sanctissimum pradecessorem rogavi, super his omnibus mederi dignetur, obsecro, ac eô confidentius spero quod non pro utiHtate proprià, sed pro ordine Diœcesis noviter restaurandae locutus fuerim, heu ! quâm sibi dispar hœc Diœcesis, quantoque favore indigeant et oves et Pastor indignus quis dicere valeat ?
Vehementer ergo obsecro Sanctitatem Vestram quatenus tandem et dignitati Diœcesis antiquissime, et senescentis ac contra propriam voluntatem Episcopi Anneciensis auxilio consulere dignetur.
Est enim et erit, Beatissime Pater, Sanctitatis Vestr:e humiUimus et obsequentissimusservus
■f C. F., Episcopus Anneciensis.
Annecii, die 18" octobris 1823.
N- IV (page 73;.
Lettre à Mgr de Thiollaz de Mgr Mazio . Secrétaire de la Sacrée-Congrégation , et réponse de Monseigneur.
In htteris 17 januarii datis dolet lUust"'-^ et Rev™^. Dominatio tua quod nondum negotium suum fuerit absolutum : at non ignorât Sanctissimum Dominum a duobus et amphus mensi-
FMKCKS jrSTIFlCATIVKS. Sq I
buslecto decumbere ac maie se habere, proptereàque audientias ad référendum de negotiis minime mihi patere.
Ab aliquibiis tantùm diebus melius se habere ac ordinariis negotiis vacare incepit ; at illud quod diœcesim istam tanget ad ejus audientiam deferri non potuit ob sequentem causam videlicet:
Prœmisso quod sine intelligentià Sermi Régis variationes BuUœ cum ipso conventœ fieri non possunt, Majestas Sua non modo omnium assensum prœstitit quœ 111"'-' ac Rev"^ Dominatio tua postulavit suis litteris ad S. S. Pium P. P. VII. datis mense novembris annis 1822, sed facultatem dédit Legato apud S. Sedem petitiones illas Regio nomine commendandi.
At in litteris ad Sanctissimum Dominum Leonem XII ab eàdem Dominatione tuà datis die 18 octobris anni 1823 continetur petitio ut collatio Prœbendarum Theologalis et Pœnitentiariœ Episcopo reservetur quœ non continebatur in litteris mensis novembris anni 1822; proptereàque Regius Legatus declaravit non posse se absque interpellatione Régis huic adhœrere, et reapsé ad Regem dehàc rescripsit initio elapsi mensis decembris, quibus litteris responsum expectatum antequàm ad Sanctitatem Suam detoto negocio referatur. Neque putet 111™^ Dominatio tua id inutile esse; facillimum enim Gubernio esset BuUœ executionem impedire, neque S. Sedes huic periculo Apostolicas litteras exponere vult.
Curabo utfacultates quas petis tibi, si feri posset, concedantur, et cum peculiari obsequio subscribor, etc.
Romœ, 31 januarii 1824.
Réponse à M='' Ma{io.
Ex litteris datis 31 jannarii hoc unum mihi visum est Sacram Congregationem existimasse congruum esse admodùm, si non necessarium, quandam auctoritatem Episcopo Anneciensi in hoc capitulum, acideo desiderasse prœbendes theologalem et pœnitentiariam ipsi reservari.
Nihil quippe in litteris meis ad S. S. Leonem XII ex quo concludi possit mentem meam hanc fuisse ut harumu prœbendarum nominationes mihi reserventur; non me latet enim nominationem omnium prœbendarum prœteri-"" augustissimo Régi concessam fuisse ! Hinc in variis epistolis meis totus fui non ut quœ perutilia forent urgerem, sed tantùm ut ea quœ diœcesim magis ac magis pessumdarent averterem.
Sic, inter cœtera, autoritate Régis aliunde munitus pruut in litteris Ministro datis 9 augusti 1823 continetur, a Sanctissimo
suppliciter expostulavi emendari dispositionem quœ concursui subjicit pœnitentiariam et theologalem ex more, cum mos ille nec in Sabaudià ac in universis Galliis nunquam extiterit, nec permittant calamitosa tempora, quibiis fit ut vix idonei Rectores parœciarum inveniantur, nec perniitere valeat etiam deeursus temporum, cum necessarium sit eligere summà cum attentione membra Capituli ne discordantibus constot, ac Diœcesis potius sit scandalum quam exemplum. His ita positis primum est judicare, hosce seligendos ad Pœnitentiariam ac Theologalem ab Episcopo quos postmodum judicabit inter canonicos duplici hoc officio fungi posse. — Nihil est ergo quod retardare possit non dicam desiderii mei satisfactionem. sed necessitatem omnimodam pro quocumque noverit et dispositionnes Bullœ et circumstantias memoratas. Velit ergo Dominatio vestra rem referri ad Summum Pontificem ubi primum ad ejus audientiam referri poterit. Intérim sciât me solum jam senescentem pondus restaurationis novas diaecesis sustinere debere usquequô Capitulolocus sit, ac in eo, si Deus det, adjutoriuminveniam. Unde si non in favorem Episcopi saltem in favorem Diœcesis cordi habere rogo atqueita animi gratitudinem excitare similem obsequio venerationis qui subscribor, etc.
Annecii 14 februcarii 18:^4.
N" V {page lo^i).
Commencement de la Bulle « Postquâm felicis >■>.
in nomine Domini. Amen.
Cunctis ubique pateat quod Anno a Nativitate Domini Nostri Jesu Christi MVCCCXXIV die vero XXVllI Mensis Augusti Pontificatus autem SSmi Domini Nri Leonis P. P. XII Anno ejus Primo — Ego Officialis Deputatus infrascriptus vidi et legi quasdani Litteras Apostolicas sub Plumbo débite expeditas tenoris sequentis videlicet.
Léo Episcopus servus servorum Dei venerabili fratri Claudio Francisco Episcopo Anneciensi salutem et Apostolicam Benedictionem. Postquâm felicis, etc.
PIKCIiS JISTIFICATIXKS. 5cj3
N" VI (p.igc 104).
Nota délie somme pagate
in seguito agli ordini di S. M. dal R' Economat© Gen'«
di Béni eccl. par il Vescovato d'Annecy
6 Ottobre 1821 . — Spesa di trc carte topografiche che si sono dovute formare per la circoscrizione délia Diocesi ; pagabile detta spesa a Monsig.-Arcivescovo di Chambéry 280 »
6 Mar{o 1822. — Pagamento délia somma di scudi 381 bajocchi 25 a cui rilevano le Belle Pontificie
per TErezione del Vescovato 2.154 05
^ Luglio 1822. — Pagamento délie spese délie BoUe Pontificie pei* l'esaltazione del R. Canonico Prevosto De Thiollaz al Vescovato d'Annessi in L 4.320, porlate il 16 ottobre 1822 à L 5-878 22
7 ngosto 1822. — Pagamento délie spese de' necessarii restauri al Palazzo Vescovile, alla Chiesa Cattedrale,
alla Cappella Vescovile, ed al Seminario d'Annessi. 18.000 » 28 Dicemhre 1822. — Pagamento L. lo/m., cioé L. 6/m. per li mobili del Vescovado. e L. 4/m. per li bisogni délia sagristia délia Cattedrale, ed
ammobigliamento del Seminario 10.000 »
// Geniiaio 182^. — Per le spese che ritlettono la per-
sona di Monsignor Vescovo 4.000 »
5 Aprile 182^. — Ordine che la somma dovuta all'Economato dalla Comunità d'Albens sia impiegata. nelle
spese di riparazioni al Vescovado 2.500 »
i6 detto. — Rimborso a Monsignor Arcivescovo di Ciamberi, cioé L. 120 per la stampa délia Bolla Pontificia e decreto esecutoriale, e L. 28 per la cir-
colare ai fideli 148 »
22 detto. — Si trasmette l'annuncio che la concessione di S. M. in Lettera 1 1 gennaio 1823 era di L. 8/m., cioè L. 4/m. pagabili in detto mese, e L. 4/m. alla
prestazione del giuramento 4.000 »
2g detto. — Concessione in monete d'oro, la quale sarebbe poi rimborsata sugli arretrati de l'assegnamento fatto al Capitolo di questa Cattedrale. . 5.000 » :?o Maio 182^. — Altra concessione che si rimborserebbe corne le L. 3/m. di cui in lettera 29 aprile 1823 7 .000 »
5g4 PIÈCES JL'STIFICATI\"ES.
1 2 Agosto 1S2:;. — Ordine di pagare il residuo dell'esazione di L. 13,8000 deU'assegnamento a quel Capitolo non ancora ristabilito 3.800
/t Settemhre 182^. — Concessione per le spese necessarie a questa Cattedrale, Seminario e Palazzo Vescovile 7.200
26 Novembre 182^. — Parimente 6.900
jo Maggio 1824 — Parimente 11.500
Totale 86.360 27
Al Conte Roget de Cholex, r Segr. di Stato per gli Interni.
111"^'" Sig'' Sig"" Pron CoU™" (Padrone colendissimo). In riscontro del ven™" foglio di V. S. 111'"=* ho tosto l'onore di trasmelterle l'indicatami Nota esatta di tutte le somme uscitc da questa Regia Cassa, e relativa all'erezione, provviste, e riparazioni fattesi tanto al Vescovato quanto al Vescovo stesso d'Annessy, Capitolo, cattedrale e Seminario, coU'indicazione délie Lettere d'ordine. Vedrà dalla medesima essere il quantitativo de' Pagamenti portato alla somma di Lire ottanta sei mila, ed in consequenza non lontana da quella che aveva avuto l'onore di dirle a viva voce.
Mi pregio, etc. A. Palazzi. E. G,
N" VU (page i2y).
Lettres Patentes relatives aux Chanoines honoraires.
11 re di Sardegna, di Cypro e di Gerusalemme. Magnilîci, fideli ed amati nostri.
Volendo provvedere pel maggior lustro délia chiesa cattedrale dAnnessi, ci siamo degnati, a seconda anche del desiderio del Vescovo di quella Diocesi, d'autorizzare l'elezione di alcuni canonici onorarii délia chiesa cattedrale anzidetta ; Vi diciamo pertanto essere mente nostra che ivi esser possano sei canonici onorarii, oltre i due parrochi délia città d'Anneci dall'attuale vescovo De ThioUaz o da successori da lui nel Vescovato, a condizione per altro che prima che ciascuna nomina si faccia palese, si debba dal Vescovo impetrare per canale délia segreteria nostra di Stati per gli affari interni il sovrano nostro gradimento, sulla scelta del soggetto, al quale si sarà divisato di conferire l'accennata qualità di canonico onorario ; preghiam6 il Signore che vi conservi. Torino, il 25 marzo 1825.
Carlo Felice.
Controsegnato : Roget di Cholex.
PIÈCES JUSTllICATIVKS. ÔqS
N" VIII (page i2h).
Lettre écrite à Mgr de Tliiollaz, le 30 avril 1825, par le Secrétaire de la Sacrée Congrégation consistoriale.
111'"" et Rm" Domine,
Quae ad Litteras Apostolicas de Anneciensi episcopatu executione donandas, peracta faciliter abs te fiicrunt, vir 111'"* et R'"*", dignavit sacra Congregatio rébus consistorialibus prœposita, ex monumentis quce de iisdeni ad Emum Cardinaleiii Secrctarium Status perferenda CLirasti. Gratuni quidem ac jucundum extitit animadvertere quà diligentià, quo ordine, quà celebritate auspicatissimum id operis acciderit, fortunante Deo, nedum Régis pienlissimi in religionis coniinoduni studia, sed et sedulas Dominationis tuiç sollicituJines in tantà hàc re ecommuni bono apprime conficienda. Gratulor proinde tihi vehementer, traditumque instantiœ tuie regimen, felicius in dies semper cessurum adprecor ex animo ab donorum omnium largitore Deo. Et sane ex sacratissimo Francise! Salesii sepulcro quo tua isthœ civitas summe honestatur, cur omne tibi ab Antistite sanctissimo prœsidium pollicearis.
Hcec habui quae Sacri Consilii jussu lubentissime scriberem ad Dominationem tuam ad quam jam diu Apostolicas de Francisco Rollandio litteras pervenisse haud ambigo post ad properatam earumdem expeditionem : meamque eo quo par est studio observantiam ergà te ac constantiam devoti animi voluntatem testatam volo.
Dominationis tuae, 111'"'= ac R""", addictissimus et obsequentissimus famulus.
Romte, ex S. Congr"^ const" pridie Calendes Majas 1825.
P. PoLisoRius, S. C. Consistorialis Secretarius.
N" IX (page IJ4).
Patentes Royales relatives à l'Administration définitive du Petit- Séminaire de La Roche.
Carlo Felice per Grazia di Dio Re di Sardcgna, di Cipro, di Gerusalemme, Duca di Savoia, di Genova e Principe di Piemonte.
Con Patent! del 29 marzo 1816 il ex-Re Vittorio-Emanuele mio amantissimo fratello accogliendo benignamente le supplicazion! dell'attualmente Vescovo d'Annessi Claudio Francesco De Tliiollaz ha
596 PIÈCES JUSTIFICATHES.
approvato lo stabilimento da erigersi nel comune di La Roche, provincia di Fossigni, col titolo di piccolo seminario di S'" Maria, ordinando fra gli altri provvedimenti in dette patenti enunciati, che avessero da essere compresi nella Commissione amministratice di quello il Giudice ed il Sindaco del mentovato comune, E ora a noi ricorso il suddetto Vescovo d'Annessi, supplicandoci di permettere, che l'amministrazione dell'indicato piccolo seminario sia affidata â soli Ecclesiastici menzionati in quelle Patenti corne pure di provvedere, onde sia trasmessa annualmente una succinta e fedele notizia de' conti al vescovo diocesano, e gli si faccia passare un estratto délie prese deliberazioni f>er essere da lui approvate. Accondiscendendo aile fatte supplicazioni, per le presenti di nostra certa scienza, Regia autoritâ, ed avuto il parère del nostro Consiglio ordinario, che la Commissione amministratice del suddetto piccolo seminario sia composta soltanto dagli Ecclesiastici nelle anzidette patenti ricordati, senza che vi possano aver parte il Giudice ed il Sindaco di La Roche, e che si abbia dalla medesima a trasmettere ogni anno un esatto epilogo de' conti al Vescovo diocesano, ed inoltre gli si mandi un estratto délie deliberazioni che non verranno eseguite se prima non saranno state da lui approvate. Vogliamo che ferme rimangano le soprammentovale Régie Patenti del 29 Marzo 1816 in ogni parte, cui non si è per le presenti derogato, mandando le medesime osservarsi da chiunque spetti, e registrarsi dalli Senato Nostro di Savoia, e Magistrato délia Riforina ; che taie è nostra mente. Dato in Torino il dodeci del mesedi Décembre, l'anno del Signore mille ottocento ventitrè, c del Regno nostro il terzo.
Carlo Felice.
Reg*" al ControUo Gen'« li 10 Gennaio 1824, Reg° 35, Patenti Carte 160. 11 Seg''° Capo délia 1=» Div« : Fraggia.
V" Langosco, P.p. Regg°, V. Scoffone nel p'"" Seg^o ; V. Corte.
Sur une requête datée du 23 janvier 1824. ces Patentes ont été entérinées par le Sénat de Savoie le 5 février 1824,
N" X (page 2ç6).
Epistola 27 maii 1826 ad Summum Pontifieem
de Translatione Reliquiarum sancti Francisci Salesii
et sanctae Joannae-Franciscae a Chantai.
Beatissime Pater, EcclesicC nunc Anneciensi, qu3e per triginta annorum spatium
FIKCKS JUSTlFnCATlVKS. 697
omni calamitatum génère oppressa fuit, nova lux, per gratiam Jiibilaei a Sanctitate Vestrà concessam, oriri visa est. Ubi primuin enim vox Supremi Ecclesiae Pastoris audita est, illico variis in paroeciis, in iis etiam in quibus solusaderat pastor secundarius revivissere visa est sapita fides. Multi ex iis qui in umbrà mortis sedebant, ad paenitentiam revocati, peccata confiteri et quaecumque a Sanctitate Vestra prjescripta sunt, pio cum aflfectu adimplere plaudentibus fidelibus visi sunt; faxit Deus ut opus inceptum perficiat, confirmet et ad omnes extendat !
Intérim Sanctitatis Vestrae cordi paterno bas spiritùs primitias revelare fuit animus, tùm ut .in tantis quibus undequàque premitur laboribus, quosdam consolationisfructus percipere valeat, tùm ut et Diœcesis et Pastoris licet immeriti fidem ac reverentiam in Sanctam Sedem, ac in eà gloriose in sedentem vultu benigno dignetur accipere.
Prœsto erit in hàc civitate aliud consolationis motivum, cui patrocinari et gratum Sanctitali Vestrœ confidenter spero, ac humiliter deprecor. Furente scilicet in urbe Anneciensi philosophicà revolutione, quidquid in eà sacrum habebatur studiose destructum fuit. Providente tamem Deo et quibusdam concivibus, duo corpora extranea veris reliquiis sancti Francisci Salesii et sanctae JoanncC-Franciscae de Chantai, cum tanto artificio medià nocte subrogata sunt, ut pia hiec fraus sceleratis non innotuerit. Sic ergo reliquiœ sacrée conservatas, permittende postmodùm Ecclesiœ pace, cum summà diligentià recognitas fuerunt, anno 1804, 29 -j^''^ a 11""° D. D. De Merinville, tune Episcopo Camberiensi et Genevensi, secundo tandem a 11""° ejusdem successore D. D. DessoUe qui, die vigesimà octavà mensis mai, anno 1806, post maturum examen, indentitate Reliquiarum cognità, easdem solemniter in duas urbis Parochiales ecclesias, cum magno populorum, concursu transtulit, corpus nirmirùm sancti Francisci Salesii in ecclesiam Santi-Petri, quîe nunc est Cathedralis. corpus autem sanctœ Joannœ de Cliantal inecclesiam qus Sancti-Mauritii nomine nuncupatur, et ibi velut in exilio usque ad tempus praesens permanserunt ; ea quippe fuerat voluntas tùm Sanctissimi Pontificis, tùm sanctae Monialis de Chantai, ut in Ecclesià primi Monasterii Visitationis tumularentur.
Cùm autem penitùs immutata fuisset natura Monasterii hujus, ac ipsius ecclesià penitùs labefactata videretur, provideatDeo incujus conspectu pretiosa est mors sanctorum, ac faventibus iVlonasteriis, ac praesertim piisima ac augustissima Marià-Christinà, Reginà Sardiniae, de novo in convenientiori urbis parte adificatum fuit. Primarium deind lapidem ejusdem ecclesiae no\'6 posuit, anno 1824, Augus-
5gH PIÈCES JUSTIFICATIVES.
tissimus Rex noster Carolus-Félix, ac tandem perfectà hàc eccleclesià, primis, ut spero, diebus Augusti proximi, majori cum solemnitate in hanc transferentur sacrae Reliquiœ sanctissimi Patroni hujus Diœcesisac sanct^e Fundatricis Ordinis Visitationis. Aderunt Rex et Regina Augustis5imi Principes nostri ; aderunt cum Episcopis Sabaudiae plures ex Galliis, ac finitimis et Pedimontanis regionibus, concurrentibus variarum regionum proceribus ac populis.
Tantae huic solemnitati. pr^ecipuum aliquid deesset, Beatissime Pater, nisi quod summopere tlagito, sub auspiciis Sanctitatis Vestras inchoetur, perficiatur desiderata ceremonia, gratias spirituales elargiri dignetur S. V., quibus quisquis pjenitens ac confessus, sacram communionem in hàc ecclesià percipiat, in hebdomada anniversaria hujus Translationis, in perpetuum lucretur indulgentiam plenariam, etiam pro mortuis, pro hbitu addicendam ; sic enim et de S. V, approbatione omnibus constabit, et memoria sanctissimi pra^dessoris nostri qui scriptis ac exemplis pietatem abigne (?) inspiravit ac corro bavit, tandem féliciter reviviscat.
Annuat Deus communibus omnium votis ut qùum Ecclesiœ suae omnium virtutum génère splendentem summum Pontificem prasfecit, diù incolumem salvet. Htec et fausta quaequae S. V. deprecans, ejusBenedictionem, sacris pedibus advokituscum summà devotione expostulat.
Sanctitatis Vestrae humill™"^ et obsequentissimus servus.
■j- Claudius-Franciscus de Thiollaz, Episcopus Annccieitsis.
N° XI (page :too).
Rescrit du Pape Léon XII pour l'Indulgence plénière
au jour, à l'octave de la Translation et aux jours et octaves
anniversaires à perpétuité.
Ex audientia Sanctissimi, Beatissiiiius Dominus noster Léo P. P. Xll, omnibus utriusque sexùs Christi Fidelibus, vere pcTenitentibus, confessis, sacra communione refectis, Ecclesiam, in quam pr^elaudatie Reliquiae transferentur, tam die hujusmodi translationis, vel in ejus octiduo, quam die anniversaria ejusdem translationis, vel in ejus pariter octiduo, dévote visitantibus, ibique per aliquod temporis spatium juxta mentem Sanctitatis Suas pie orantibus, plenarium indulgentiam, fidelibus quoque defunctis applicabilem, incipiens a primis vesperis usque ad totam respective diei octavam, semel tantùm in quolibet
PIKCKS JUSTIKIC.\T1\ KS. SqQ
octidiio acquircndam, clementer est clargitus, Prccsenti in perpctuum valituro absque ullà Brevis expeditione.
Datiini l<om;e, ex Sec"" S. C. d. die prima julii 1826. P. Gard. Naro, P. Prxf.
Archiep"^ Frapernent S. C d. Secriiis,
Vu pour le seigneur Avocat Fiscal-Général : Ghambéry, le 20 juillet 1826. FALQ.UET et Ghapperon.
N" XII (p.igc J78).
Caricamento
5^";// 5/(7/7/// amministrati dall'Economato générale per
annue Lire 194.091 20
Rendita sopra il debito pubblico : 3.848,714 L. 98 c. Pre:({o d'una parte di Béni venduti in virtù del
Brève 11 ag. iSis 192.435 75
Piccole ayttiche rendite Ecclesiasiichc 457 30
Censi ed Canoni esigibili 106.067 75
fi^H/ (7;;?»z/;//5/;77// dalle Régie finanze 41.985 73
C<?«5/ ^ <r(7;;ci«/ d'incerta esazione 27.101 72
Rendita da costituirsi sul Debbito publico per i locali
di provenienza religiosa a disposizione del Governo 134.536 38
y4//;?o 7///c) (Monastero délie Grazie in Genova) . . 6.35088
Z,/5'u/(/(7{'/o«^ (Genevato sui Monti di S'o Giorgio . . 151.257 38
Z./^«/i/^{/o//c' approssimativa del residuo credito . . 133.19038
Contribu^ione et dcdu^ionc varie 160.488 29
Totale 826.986 18
Scaricameuto
Anniialità Ecchsiastiche : ânnntWxt 145.491 17
Annuo impôt tare di 200 Gappellanie a lire 300 . . 60.000 » Distribu{ione proposta per le Diocesi del Piemonte,
Savoia e Nizza (Tabella 3-') 359.068 »
Fonda in riserva 20.000 »
Distribu{ione proposta per Diocesi Ducato di Genova. 185.461 87 Annuo ammontare del Gredito di Collegiati ed speciali
oggetti ecclesiastici 7.102 17
Annuo importaie di Gappellanie 49.862 97
Totale 826.986 18
No Xlll (page ^-jç).
Dotation diocésaine.
i^"" avril 1829 — Torino addi i. aprile 1829. 111'"" Rev'"" Sig. Sig. Padrone Colendissimo Ho l'onore di trasmettere a V. S. 111"" et Revered™-' le copie estratte dal Decreto Générale delli 1 3 scaduto marzo, nella parte che riguarda le assegnazioni fatte alla sua Dlocesi acciô possa famé la distribuzione alli rispettivi titolari, e procurar loro il rilascio da chi spetta dé' Documenti relativi aile proprietà in esse copie designate e conseguire le rendite distribuite a ciascuno di essi. Civé I. Dotazione per aumento a due Vicari generali. 600 »