FIN
•'si } • . . . ,
; . . . - . ; ; ns . . r*. .•
NOTE
C’est dans la langue d’oc, langue des troubadours, que Richard chantait ses malheurs. Voici
l’original de la chanson qu’il composa dans sa prison.
Ja nuis hom près non dira sa razon Adrechamant, si com hom dolens non; Mas per conort deu hom feire canson ,
Oro n’ay d’amis, mas pavre son li don ; Oncta lur est, si per ma rezenson Soi saï dos yvers près.
ir
NOTE
Or sapchon bien, iniey hom e miey baron, Angles, Norman , Peytavin e Gascon, Qu’ieu non ay ja si pavre compagnon Qu’ieu laissasse, per aver, en preison.
Non hoc die mia per nulla retraison Mas anquar soi je près.
Car saieu ben per ver, certanament ,
Qu’hom mort ni près n'a amie ni parent ,
E si rn’laïsson per aur ni per argent,
Mai m’es per mi, mas pieg m’es per ma gent,
Qu’après ma mort n’auian reprochament
Si saï mi laïsson près.
Nom’ meravills s’ieu ay lo cor dolent ,
Que mos senher met ma terra en tourment. No li membra de nostre sagrament Que nos feimes eï sous cominaiment ,
Ben sai de ver que gaire longament Non sera en sai près.
NOTE