VI. Leodegarius a palatio ad sedem Augustodunensem evehitur
145 Tum magis atque magis late respersit odorem Fama pium ; populus preconia sancta frequentat. Nec minus interea regis defertur ad aures Rumor dulcifluus , puro de fonte redundans, Jura dabat populis celsus qui tempore in illo ‘. 190 Tum pariter proceres, et jam sine nomine vulgus, ' Obsequiis illum meritis adsistere regis Dignum conlaudant. Complentur vota petentum; Protinus adductus, celso mandante tiranno, Sistitur, atque suo vultu parere minister 455 Jussus, adest; dudum remeavit pignus amoris : Denique sic altis Leudegar jungitur aulis.
À cunctis colitur miris affectibus illic ; Illum quisque patrem gaudens et quisque magistrum Gestit habere pium, pariter juvenesque senesque. 460 Urbs fuit antiquo gentis de more vocata, Ædua, dives opum , necnon insignis et armis *,
! Hic intervertitur, ni fallor, rectus versum ordo, ac legendum :
Nec minus interea regis defertur ad aures Jura dabat populis celsus qui tempore in illo, Rumor dulcifluus, etc.
* Virgil., ZEneid., lib, 1,
Ætas quam junior vocitavit, nomine verso, * Augustidunam , cecidit quo pastor ab oris Supremis. Subito proceres dum calle citato
165 Undique conveniunt, regique hæc pectore promunt : « Præsul ut esse queat Leudegar, clarus alumnus,
« Rex jubeat celsus. » Post liec, nil vota morantur, Sed citius , cunctis miro dilectus amore, Ecclesi: Christi presul præfertur ovanti ,
470 Ædua quam gestit nutrix sinuamine pulchro. Horrentem veluti mundat dum cultor agellum , Aptus ut esse queat segeti , silvasque nocentes Abscidit , sulcis commettens dulcia farra, Accumulata queat culmis ut surgere messis ;
475 Haut aliter vates , divini cultor agelli,
Judicio placidus , largus, vultuque serenus Pastor ovans, rectus , nulli pietate secundus , Quemque supervacuis radicibus orta reseindit Christicole plebis peccamina falce loquelæ ;
480 Virtutes nutrit, nutrimina prava cohercet ; Centenos capiunt cœlestia moenia fructus ,
Dum tonat ore pio Biblorum dogmata vates.
VII. Jildericus rex, curante Leodegario, in solium swblimatur, ac Ebroinus exulatur Luxovii : qui locus perinde describitur.
His pollens przsul , decimus jam fluxerat annus : Luctifico interea crepitavit buccina cantu ,
185 Hlotharum subito regem decedere vita Pandit, et extinctum tristi celebrarier * urna, His gestis, dubiis pendebat machina rebus, Et titubans status regni. Tunc undique lecti Conveniunt socii , veloci calle viantes.
190 Otius et vates notam rcpedavit ad aulam;
! Celebrarier, pro celebrari, ex more priscorum poetarum frequenuissimo, Cf. infra vv. 249, 305, 336.
Congreg:t ac socios similes, quibus hæc ait ore Armipotens miles , regni qui sceptra tenebat,
« Occubat en vester ! : citius succurrite , dixit. « O socii, fessis nunc , nunc suceurrite rebus ;
195 « Precipitate moras : regni qui sceptra gubernet « Jam subeat ; bini forsan mansere relicti « Fratres, nam senior Theothrich , junior quoque Hiltrich, « Regules nati. » Titubans dum turba remansit , Pars certat sceptris seniorem , parsque minorem
200 Jungere; pars vincit quam fulcit episcopus almus. Irrita pars remanet , tandem quam scismatis auctor Duxit in adversum , tenuit qui culmina regni , Princeps qui procerum fuerat, qui a rege secundus : Ebroinus enim tandem dispectus habetur.
905 Sed quid agat? trepidus partes se versat in omnes ; Coram nam genibus regis prosternitur, arvis Ora quatit lacrimans , plantis et basia figit Singultans , supplex artus vitamque precatur,
Et petit ut monachi liceat sibi sumere formam.
210 Intercessor adest presul. Tum protinus ille Luxoviense petit rapidis sub gressibus agmen, Agminibus socius humilis conjungitur illis , Atque comam capitis citius deponere certat.
Hocque monasterium dudum de lumine dictum
945 Luxovium fertur, lucens quod pascit ovile; Undique quod tegitur silvis frondentibus altis, Passim per girum , vernantum flore venusto , Pratorum species spectantum mulcet ocellos.
Per medium fluvius rapido torrente susurrat
220 Lignifer, et gestans squamosos gurgite pisces. At sterili tellus quam viscum cespite degat , Sed latices tamen ardentes de faucibus imis Eructat , qux: membra lavant , præstantque medelam. Christicolz hic jugiter Domino famulantur ovantes ,
225 Angelicis clarum vincti concentibus hymnum Ore sonaut læti dulci modulamine fratres. ,
! Vester, forsan legendnm Neuster vel Auster, quibus designetur regnum Francorum.
473 29244 C12 EXTA AA.