ROMA
No m'emarvilh ges Roma, si la gens erra.
Quel segle avets mes En trebail et en guerra;
Car prêts et merces
DOCUMENTS GONTEMPORAIMS 391
Mort per vos é sur teira;
Roma enganarits
Qu'ets de tôt mal guits
Et cime et raaits, Lo bon rey d'Ânglaterra
Fo per vos trahits t
Roma tricharits Coveitat vos engana.
Qu'à Yostras berbis Tondets trop la lana*
Mae Sant Espérits Que receup carn humaua
Entenda mos precs
Et franha tos becs
Roma et no m'en precs Car es falsa et trufana
Vas nos et vas Grecs.
Roma vers es plas Qae trop ets angoissosa
De presic trefas Que fets sobre Tolosa.
L'ag rosets las mas A ley de can rabiosa
Ais paucs et als grans ;
Mais s'il comt presans
Viu encar dos ans Fransa n'er dolorosa
D'els vostres engans.
Roma tant es grands La Yostra forfaitora
Que Dia et sos sants En gitats à non cura
Tant ets mais negans ; Roma falsa et taf ara.
391 DOCUMENTS GONTEIIPORAINS
Per qa'en vos s'escon Et s'baissa et s'confond L'engan d'aquet mon, Tan fets gran desmesora Al conte Ramon.
Romt^ bé m'conort Qu'abans que trigue giiaire
Venrets à malport.
Se Tadreits Empaire
Endressa sa sort.
Et fai so que deu faire.
Roma, ieu die ver
Que votre poder
Veyrets dechaser; Et Dius del mon Salvaire
Laiss'm'o tost beser.
Roma per aver Fets manta félonia
Et mant desplaser Et manta viUania,
Tant volets aver Del mon la senhoria;
Que res no m'tenets
Diu ni sos devets
Ans vey que fairets Mais que ieu non poiria
De mal per un dets.
Roma tan tenets Ëstrech la vostra grappa
Que so que podets Tener, greu vos escapa.
S'en breu non perdets Poder, a mala trapa
Es le mond casut
Et mort et vincut
Roma, Tostre papa.
Fai aital vertut
Roma, sel qu'es lux Del mond et vera vida,
Et Tera saluts, Vos don mal escarida,
Car tan mal saubuts Faits, dont tôt lo mon crida.
Roma desleyals
Rasits de tôt mais
Alsfocs infernals Ardrets, sens faillida
Si non pessats d'alts ^.
GUILHEM FiGUEYRAS.
LOUANQES DE RAMON Vn
leu Volgria, si Dieus o volgues
Aguem cobrat Suria, Et '1 pros Emperaire agues
Gobrada Lombardia, Et '1 valent comt, dux et marques Agues sai cobrat Yivares
Qu'en aissi me plains; Que aital yoluntat m'a près
Que Deus affars volria So que dreit n'es.