MONORIMES REGULIERS
Quando ei rey de gloria viniere à judicar.
Bravo como leon que se quiere cebar, ^Quien sera tan fardido que le ose esperar ?
Cà el leon yrado sabe mal trevejar.
Quando los angeles sanctos tremeràn con pavor. Que yerro no fîcieron contra el su senoor, l Que farè yo mezquino, que so tan pecador ?
Bien de agora me espanto : tanto he grand pavor.
(Gonzalo de Berceo, Juicio final.)
Sedie el mes de mayo, coronado de flores, Afeitando los campos de diversas colores,
Organeando las Mayas é cantandod'amores, Espigando las mieses qae siembran labradores.
(Juan Lorenzo, Fœma de Akxandro.)
Las ranas en un lago eantaban é jugaban, Cosa non les nusia, bien solteras andaban ; Creyron al diablo, cpie dél mal se pagaban :
Pidieron rey à don Jupiter^ mucho gelo rogaban.
(El arcipreste de Hita, fabtUa de la ranas que demanduban %m rey.)
Mucho fas el dinero et mucho es de amar.
Al torpe fase bueno et oifien de prestar, Fase correr al cojo et al mudo iablar ; El que no tiene man'os, dineros quiere tomar.
Sea un home nescio et rudo labr ador, Los dineros le fasen hidalgo ô sabidôr ; Quanto mas algo tiene, tanto es de mas valor ; El que non ha dineros, non es de si senor.
Si tovierés dineros, habràs consolaeion , Plaser é alegria é del Papa racion, Compraràs paraiso, ganaràs salvacion, Do son muchos dineros, es mucba bendicion.
(El areîpreBte de Hiia, Saii/ra del dmero,)
i*MiM*>
Exemples de monorimes tirés des troubadoucs provenfaux :
Lo gens temps de pascor, Ab la fresca verdeur, Nos adui fuelh e flor
Do diverba color :
Per que tug amadur Son guay e cantador Mas ieuy que plang e plor»
Cui jois non a sabor.
A vos mi clam, senhor De mi dons et d'amor, Qu'aisil dui traidor , Quar me fiava en lor.
Me fan viure ab dolor, Per ben e por honor Qu'ai fag a la gensor.
Que no m'val ni m'socor.
Pena, dolor e dan N'ai agut e n'ai gran ; Mais suffert o ai tan.
No m'o tenc ad afan :
Qu'anc no vi nulh aman Miels âmes ses enjan, Qu'ieu no m' van ges camjany Si cum las domnas fan.
Pus fom amdui enfan , L'ai amad', e la blan, E's vai m'amors doblaii A quâscum jorn de Tan ; Ë si no m' fa enan Amor e bel semblan, Quant er viella, m'deman Que m'aia bon talan.
Las 1 e viures que m' val, S' ieu non vey a jornal Mon fin joy nalural,
ET DES MORES D'ESPAGNE. s$9
En lieity al fenestral.
Blanc' 6 fresc' alretal Cum per neus a Nadal , Si qu'amdui cominal Mezuressem engal !
Nos vis drut tan leyal Que meyns o aia sal ; Qu'ieu port amor coral A lieys de me non cal :
Enans die que per al No m'a ira mortal/ E si per so m'foi mal , Pechat faî criminal.
Be for hueimais sazos, Belha domna e pros , Que m'fos datz a rescos En baisau guizardoSy Si ja per als no fo$ Masquar sui enuios; .
Q'us bes vol d'autre dos, Quan per forsa es faitz do?;.
Quan mir vostras faissos, E'is beths huels amoros, Be m'meravilh de vos Cum etz de bran respos ; E sembla m'tracios Quant hom par francx e bos^ E pueys es orgulbos Lai on es poderos.
Bels Vezers, si nos fos Mos enans totz en vos.
tSO U8T0IRE DES ARABES
leu laiflflera ohamoi Per mal dels enukw.
{Bmyimrdde VetOadour.)
Exemple du croisement des rimes chez les ProTeDçai
Temps 6 lœc a mes aaben.
Si saupes d'avineu dire»
Pois s'amors m'a foig edire Leis on es gaug a plaien, Beutatz, senz, prête e valora, Doncs pois tan m'mianz amoiB Qu'eu am tal domn'e dezir.
Non dei a bos motz foillir.
Moût fon corals lo dezirs Que s venc en mon cor assire, Quan de sos oils la vi rire E pensar ab mainz sopirs, Camjant mais de mil colors ; Don una douza dolors M'en venc el cor, que doler Mi fai senes mal aver.
Non es renda ni avers Per qu'eu camjes mon martire; Tant fort mi plai e l'azire C*aissi entre dos volers, M'estauc ab ris et ab plors, Ab trebaill et ab douzors :
Aissi m'eug jaugens languir Tant qu'il deing mos precs auzir.
Car tant non greva'l languirs
Qu'ea ja vas autra'l cor vire, Ans Tarn mil tanz e dezire On pieg n'aiy car sos |;enz dirs»
Sos senz e sas granz lauzors M'an si conques, per c'aillors Non poiria oonquerer loi que m'pogues res valer.
Car lo sobraltius valers De lei cui sui finz servire Es tant sobre tôt consire, E'I sieus homatz chapteners Es tant genzer dels gensors Qu'eu sui tant en gran joi sors Que d'als non pot jois venir, Qu'eu pretz ni deia grazir.
{Bonifàz Calvo.)