Het leven van Jésus
Mss. en prose flamande, publié en 1837 par M'. Meyer, actuellement professeur à l'université de Groningue ; c'est, d'après cet écrivain, le plus ancien manuscrit en prose flamande connu jusqu'ici (1).
(1) Ce manuscril provenant de Tabbaye de Saint-Trond, est ainsi décrit par M^ Meyer : c DU handschrift is op i(H quarto blaadmi,of 204 bladzijden , van grof perkament geschreven^ het welk op eenige plaatsen gaten heeft, en op andere aan elkander genaaid is; tceike gebreken ecfiter^ bij het schrfjven zeer toel gespaard zijn , moo dat sv in het iezen volstrekt niet hinderen, Aan de randen siet men nog dmideliik de gaatjes, welke^ naar het toenmaltg gebruik geditnd hebbem, om de lijnen te trekken; en deze lijnen komen ook hier en daar, naast en onder het achrift nog te voorschijn. Het it , van het begln tôt het einde , doorloopend beschreven , zonder ooit met eenen nieuwen regel te beginnen. Het êchrift is eene hoekige , dikke en duideUike ktoosterletter^ zoo als tnen die alleen in de oudste handschriften aantreft^ en welke zoo aafLmerkelijk onderscheiden is, van de gekrutde tetter, itaarvan men zich in de veertiende eeuw begon te bedienen , en de regtstandige stakige letter dervijftiendeeeuto. De inkt is suiver zwart en gœd bewaard gebleven^ behalve op de vier eerste biaaden, waar hij eenigzins geelachtig geworden , en het perkament bykans bruin is. De groote letters zijn zwart , tnaar met een toeinigje rooden inkt overstipt; de J\ waarmede het werk begint, is geheel rood, en tôt bt-
9. Historta cœnobii divi Trudonù apud Trudanopolim in Hasbanis a Joh. Latomo Bergamo, siuy cincte descripta, in-4®.
Mss. du xYi^ siècle, sur papier. Cette histoire, qui est curieuse, s'arrête à l'an 1559.
neden oait de bladztjde , met eenig krulwerk , uiigehaaid, Daarenbaven zijn de namen der evangeUsten^ welke de êchrijver gevolgd heeft^ dikwijle met rooden inki tuêêchen heide geschreven ; en op de laaiste ses bladen, te beginnen met capittet 232, is het begin tan eenige capU-' tels , door eene geheel roode letter onderscheiden ; terwijl op ail» overige plaatsen , glechts een mnkelhaak van rooden ^kt , somtfjdg dtoars door de letter $ getrokken, en een op den rand geêchreven rood cijfér , het begin van zulk een hoofdstuk aantvUzen ; en dese roode letters zijn ook de eenige eieratien van dit oude handichrift. En^ hetgene voor elken kenner van handêchriften , reede aanstonds een bew(j$ der hooge oudheid van dit handschrift oplevertf is, dat daarin ook volêtrekt geene andere verkortinyen voorkomen , dan somtijds m voor men ; in die weinige eigennamen , taelke ik, vààr het begin mijner aanteekeningen , verklaard heb ; en in die weinige latijnschB icoorden,taaarvande nchrijver zich, in de inleiding^ bedient» De Expositien, waarvan de schrijver, ook in de inleiding^ g^wag maakt, zyn in den tekst zelven opgenomen, en door den êchrijver zelven welligi niet onderscheiden, daar dezelve, door eene hand uit devijflieude eeuir, door het iooord exposilio , met rooden inkt op den rand geschreven, nu en dan zijn aangeduid ; op eenige andere plaatsen zijn dezelve slechts door streepjes van roode inkt afgescheiden, fP^aar ik nu die woord exposilio rond, of de roode slrepjes nog kon onderscheiden, heb ik het geschrevene tusschen twehaakjesUUen drukken, zonder mij echter te veroorlooven, dit in ticij/èlagtige gevallen te dœn. De Glosen zxn, met eene kleinere letter, nu eens onder aan de bladztjde, dan foeder op den rand, doch meestal tusschen de regels geschreven, waardoor de lezing dikwijls zeer mœijelijk was, Bij het drukken heb ik deze Glosen achter elk capittet opgenomen , en , zoo veel mij mogelijk en zulks duidelijk genœg was , tôt dat woord of die plaats betrokken^ welke de schrijver schijnt bedoeld te hebben.
Achter het werk, onder den laatsten regel, staan, in dezelfde kleinere letter, waarmede de Glosen geschreven zijn, de woorden DoMiiti, LABiA MBA APBKiBS ; ccnc sprcuk , welke, zoo als bekend is, in de twalfde en dertiende eeuw , door vêle geestelijke schrijcers gebezigd
