N° III

( Voir 1. II , chap. IX , p. 494 , noie).

Nous ne pouvons qu'indiquer ici ce fait important. Les extraits suivants do Grégoire de Tours et de Frédégaire suffisent pour rétablir.

Post Amalaricum vero Theoda rex ordinatusest in Hispaniis, quo interfeclo^Theodegisckin levavernnt in regem. Is dam ad eœnam cum amicis suis epularetur, et esset valde laetus , cum subito extinctis in recubitu luminaribus, ab inimicis gladio percussus interiit ; post quem Agila regnum suscepit. Sumpserant enim Gothi banc detestabilem consuetudinem , ut si quis eis de regibus non placuisset , gladio eum adpeterent , et qui libuisset animo, hune sibi statuèrent regem. — (Greg. Tur. , IU, 50.) (Vidend. Cointius, ad ann. 584.)

Régnante vero Àgilane apud Hispaniam , cum populum gravissimo dominationis suœ jugo adtereret , exercitus imperatoris Hispanias est ingressus, et civitates aliquas pervasit. Interfecto autem Agilane, Athanagildus regnum accepit. (Greg. Tur., IV, 8.)

642. Eo anno Sintelarex Spaniae,qui Sesenando in regno successerat, defunctus est. Hujus filius, Tulga nomine, sub tenera «tate Spaniis petitione patris sublimatur in regno. Gothorum gens impatiens est, quando super se forte jugum non habuerit. Hujus Tulganis adolescentia omnis Spania more so- Iito vitiatur, diversa committens insolentia. Tandem unus ex primatibus , nomine Gbintasindus , collectis plurimis senatoribusGothorum,caeteroque populo, in regnum Spaniae- sublimatur, qui Tulganem degradatum ad onus clericatus tonsorari fecit cumque omne regnum Spaniae suae ditioni firmasset, cognito morbo Gothorum , quem de regibus degradandis habebant , unde saepius cum ipsis in consilio fuerat ; quoscumque ex eis hujus vitii promtum contra reges , qui a regno expulsi fuerant ,

cognoverat fuisse noxios, totos singillatim jussit interfici , aliosque exsilio condemnari , eorumque uxores et filios suis fidelibus cum facultatibus tradit. Fertur de jtrimatibus Gothorum hoc vitio reprimendo ducentos fuisse interfectos : de mediocriiras quingentos interficere jussit. Quoadusque hune morbum Gothorum Ghinthasindus cognovisset perdomitum, non cessavit quos in suspicione habebat gladîo trucidare. Gothi vero a Chintasindo per domiti , nihil adversus eumdem ausi suikt , ut de regibus consueverant inire consilium. (Fredegar., Ckronic, 82.)

V. etiam Sidon. Àpollinar. , Panegyr. Avit. A. , v. 452 — 57.

L'histoire des Lombards présente des faits analogues :

Ghrotarius , cum regnare cœpisset , multos nobilium Longobardorum, quos sibi senserat contumaces, interfecit.(Fred., Ckronic, 70), etc.

V. Paul. Diacon. , Bist. , Lavgobard. , II, 31; IV, 5, 7, 14, 28,43; V, 1 et suiv.