‹ Histoire des oraclesChapitre 104 sur 112 · I. Van Dale · texte numérisé non relu

I. Van Dale

malheureux avoua tout, et Dieu sçait quel scandale dans Alexandrie '.

Les crimes des Prestres, leur insolence, divers évenemens qui avoient fait paroistre au jour leurs fourberies, 5 l'obscurité, l'incertitude et la fausseté de leurs réponses, auroient donc enfin decredité les Oracles, et en auroient causé la ruine entière, quand mesme le Paganisme n'auroit pas deu finir.

Mais il s'est joint à cela des causes étrangères ^.

3 Le crime 1742.

1. Voici le passage de Ruffin (Hiit. Eccl. II, xxv) traduit par Van Dale, 303. Le lecteur pourra comparer une dernière fois les deux « manières».» Sacerdos erat apud eos (Alexandriae scilicet) Saturni Tyrannus nomine. Hic quasi ex responso numiuis, adorantihus in Temple nobilibus quibusque et primariis viris, quorum sibi matronae ad libidinem placuissent, dicebat Saturnum praecepisse, ut uxor sua pernoctaret in Temple. Tum is qui audierat gaudens quod uxor sua dignatione numinis vocaretur, exornatam coniptius, insuper et donariis onustam, ne vacua scilicet repudiaretur, conjugem mittebat ad Templum. In conspectu omnium conclusâ intrinsecus matronâ, Tyrannus, clausis januis et traditis clavibus, discedebat. Deinde facto sitentio, per occultos et subterraneos aditus, intra ipsum Saturni simulacrum patulis irrepebat cavernis. Erat autem simulacrum a tergo exesum et parieti diligenter annexum. Ardentibusque intra aedem luminibus, intentae supplicantique mulieri vocem subito per simulacrum aeris concavi proferebat ; ita utpavore et gaudio infelix mulier trepidaret, quod dignam se tanti numinis putaret alloquio. Posteaquam vero quae lubitum fuerat, vel ad consternationem majorem, vel ad libidinis incitamentum, disseruisset numen impurum, arte quadam linteolis obductis, repente lumina extinguebantur universa. Tum descendens, obstupefactae et consternatae mulierculae adulterii fucum profanis commentationibus inferebat. Haec cum per omnes miserorum matronas multo jam tempore gererentur, accidit quandam pudicae mentis fœminam horruisse facinus, et attentius designantem, cognovisse vocem Tyranni, ac domum regressam, viro de fraude sceleris iudicasse. Ille de injuria conjugis, imô potius suâ ardentius inflammatus, inscriptum Tyrannum ad tormenta deducit. Quo convicto atque confesse, caecisque fraudibus revelatis, puder omnis et dedecus Paganorum pervaserat démos, adulteris matribus, incestis patribus, liberis spuriis deprehensis. Quibus divulgatis et proditis, raptim cum simulacris et aedibus excitabantur crimina. »

Page 1