CHAPITRE XI
(1) Tiro Prosper, apud Ruinart, p. 549. Post eum (Hunericum ) régnant Guntamundus , Gentunis ejusdem Hunerici régis Jilius, annos undecim menses novem dies undecim : qui tertio anno regni sui cœmeterium sancti martyris Agelei apud Carthaginem catholicis dariprœcepit,Eugenio, carthaginensi episcopo, ab eodemjam de exilio revocato. Decimo autem anno regni ecclesias catholicorum aperuity et omnes Dei sacer dotes ,petenle Eugenio , carthaginensi episcopo , de exilio revocaviu Quœ ecclesiœ fuerant clauses annos decem menses sex dies quinque, hoc est ab octavo anno Hunerici, id est ex die vij idus februarii usque in decimum annum regni Guntamundi , in diem iv idus Augusti, in quo completi sunt supradicti anni decem menses sex dies quinque;qui memoratus Guntamundus r ex postmodùm vixit annos duos mensem unum. Cf. Yictor Tunnonensis , apud Scaligerum , p. 4 : Hunerico suc-* cedit Guntamundus , régnât annis duodecim , qui nos- Iros protinàs de exilio revocavit; et Isidor. Hispal, Chr. PandaL, p. 735 : Hunerico succedit Guntamundus, regnans annis duodecim , qui , statim pacem ecclesiœ: reformons , catholicos ab exilio revocaviu Ruinait, pag. 549 à 552 , concilie très-bien le récit de ces trois
auteurs avec celui de Procope, Fandah9 1,8, lequel dit que Gundamundus traita les chrétiens bien mal. Les persécutions eontre les catholiques ne cessèrent pas tout d'un coup après la mort d'Hunéric, et elles recommencèrent sur la fin du règne de Gundamund.
(2) Concilia generalia et provineialia, opéra Severini Binii ; Lutet. Paris. , 1 636o, in-fol. , t. III , p. 604 : EpUtola FeHcis III, papœ, ad universos episcopos , de admissione rebaptizatorum , p. 61 6 ; conciliant romanum tertium, anno Dei 487, iij idus maiu Cf. Ruinart, p. 548.
(3) Page 260.
(4) Voyez la note 2; comparez Concilia , p. 652, Epistola episcoporum africanorum ad Joannem II , papam, data, etab Agapeto I, papa, receptlt; et page 664, Epistola II jégapeti papes ad episcopos africanos; et p. 865, Ep* IV Agapeti ad Justinianum.
(5) Baronius rapporte l'exil d'Eugène à Fan 495 ; mais Ruinart > p. 499, démontre très-bien que Baronius s'est trompé, et qu'Eugène fut exilé en 496 ou en 497. Le sentiment de Ruinart a été admis par Dom Rivet , Histoire littéraire de la France , t. III , p. 38.
(6) Vita S. Fulgentii , cap. 1 6 — 20.
(7) Victor Tunnonensis, p. 5; et Isidor., CKr* Fondai», . pag. 735, parlent de cent vingt; Paullus Diaconus, in Eutropium , XVII , pag. 396 j et l'auteur du Chronicon brève, publié par Ruinart (pag. 1 15), de deux cent vingt. Ferrandus n'en compte que soixante dans la Fie de S. Fulgence ( cap. 20) 5 mais il ne fait mention que des évêques de la Byzacène, et il y en avait aussi des autres provinces de l'empire,, notamment de la Numidie. Ces derniers emportèrent avec eux les ossemens de S. Augustin.
(8) Procope, Fandal., 1,8. — (9) Vita Fulçentii^ cap. 21 . — (10) Ibidem , câp. 22 — 25. Comparez , p. 1 99>
(11) Page 218.