Rom. x

futurum quo homines, licet Deum non secuturi S non tamen amplius ulla bella videbunt, alii e contra bella qusecumqae, vel potius strages et homicidia magna et horribilia reputant liciia ; ita ut et nocendi cupiditas, et ulciscendi cnidelitas, impacatns atque implacabilis animus, feritas rebellandi, libido dominandi, et si quae similia, non jam culpentur in bello *. Hinc iUœ immen* sae multitadines et exercitus perpetuo armatarum nationum, quasi perpetuo inter se hostilia parantium. Compertum igitur habemus, et eos qui bella jubent aut parant, et eos quibus bec jubentur, non jam amplius imperare et obedire juste', sicutpraecipit ordo naturalis, sed oblitos esse aut parvi pendere hoc grave, etquidem inter homines gravissimum mandatum Domini» olim per Moysem servum suum dicentis : Nonoccides*. Haud minus oblivioni vel despectui dederunt et antiqua dicta sanctorum Patrum, et prsescripta Gonciliorum a Sancta Sede probatonim, nec non et ipsorum Summorum Pontificum documenta atque judicia, quibus constat nunquam in Ecclesia sancta Dei damnabiles non fuisse habitos tanti praecepti in hac parte transgressores. Cujus erroris et agendi rationis pervers» causa baec non omittenda est, nec sub silentio dissimulanda, scilicet impietas istorum, qui adversus Deum et adversus Cbristum ejus infrementes ^ contendere ausi sunt omnium jurium originem etfontem esse cujuscumque, ut aiunt, reipublicae Statum *, ut quidem ab Ecclesia sejunctum aut sejungendum ^ ; et quia abyssus abyssum invocat, in pejus prorumpentes inficiati sunt morum leges dîvina non egere sanctione % et opus non esse ut leges humante ad natursB jus conformentur ^

1. « Quod si nolueritis sequi eum (Dominum)..., yos causa eritis necis omnium. » (Nuu. xxxrr, 15.)