‹ Histoire du droit municipal en France, sous la domination romaine et sous les trois dynastiesChapitre 68 sur 210 · L. œstimatlonem 16, D., lib. 5o , tit. 4 de mun. et honor · texte numérisé non relu

L. œstimatlonem 16, D., lib. 5o , tit. 4 de mun. et honor

i. Hi potissimùm constituantur defensores quos decretis elcgerint civitates.

L. hi potissimùm i, Cod. tlieod., lib. i, tit. n de defens. civit.

Ut provisi moribus, honestate, providentià viri judicio universitatis electi, auctoritatem tuendae in civitatibus suis plebis accipiaot....

Municipes, honoratos plebemque commoneat ut,adhibito tractatu atque consilio, sibi eligant defcnsorcm.

Majorian Novcl. , tit. 5 de defens. c'mt.

Le nouveau magistrat prêtait serment d'administrer selon la loi et la justice , et dans l'intérêt de tous 1 .

Sa nomination était soumise à l'approbation du préfet 3 .

D'abord les fonctions du défenseur durèrent cinq ans; ensuite elles furent réduites à deux.

Accorder au peuple une protection active et paternelle;

Protéger même les décurions ;

Défendre les habitants de la ville et de la campagne contre l'injustice des taxations, contre les entreprises et l'audace des magistrats;

Réclamer contre les surexactions et contre les concussions dont avaient à se plaindre les

i. Jusjurandum vero praebens quod omnia secundiun legem ac jus agat et omnium communiicr; conlirmandus autem sicut nunc ex praecepto gloriosissimorum nostrorum praefectorum, in biennio verô administrons solo et removendus à curâ.

Auth. collât. 3, Ut. a, nov. i5 de dejens.c'wit., cap. i. a. De quorum ordinatione référendum est ad illustrissitnam praetorianam potestatem, ut literis ejusdem magnifies? sedis solidelur auctoritas.

L. defensorcs ità 7, Cod. , lili. 1, fit. 55 de défais, civit.

pauvres et les faibles, qu'il devait secourir cora me ses propres enfants 1 ;

Tels étaient les honorables devoirs , ou plutôt telles étaient les glorieuses prérogatives de ce magistrat.

Chargé de surveiller , de poursuivre et arrêter les brigands et les personnes prévenues de crimes, il les livrait au préfet de la province; si les délits n'étaient pas graves, il jugeait lui-même \

i. Plcbem tantum vel decuriones ab oinni improborum insolentia et temeritate tueantur.

L. defensores 3 , Cod. theod., lit), i, tit. 1 1 de defens. civit.

In dcfensoribus universarum provinciarum erit administrationis h sec forma.

Et tempus quinquennii spatii metiendum ; silicet ut inprimis parentis vicem plebi exhibens , dcscriptionibus rusticos urbanosque non patiaris adfligi; oflicialium insolentia? et judicum procacitati (salvâ reverentiâ pndoris) occurras; ingrediendi cùm voles, ad judicem liberam habeas facultatem : superexigendi damna vel spolia plùs petentium ab bis , quos liberorum loco tueri debes , exclu d as; nec patiaris quicquam ultrà delegationem solitam ab bis exigi, quos certum est, nisi tali remedio non posse reparari.

L. in defensoribus 4 , Cod. , lib. 1 , tit. 55 de defens. civit.

1. Per»omnes regiones in quibus fera et pei iculi siii nescia latronum fei vet insauia, probatissimi quique alque dis-

C'était son devoir de réclamer les esclaves fugitifs 1 .

La paix et la tranquillité des campagnes étaient l'objet spécial de ses soins 3 .

Les rôles d'imposition se faisaient en sa présence , et il concourait à transmettre avant l'échéance à chaque contribuable l'avis de sa cotisation, afin qu'il en fût instruit à temps 3 .

trictissimi defensores adsint disciplinée et cotidianis actibus praesint qui non sinant crimina impuni tate coalescere.

L. per omnes 4 et ult. , Cod. tkeod. , lib. 1 , tit. 1 1 de defens. c'mt. Defensores civitatum oblatos sibi reos in ipso latrocinio,vel congressu violentiae, aut perpetrato komicidio, aut stupro, vel raptu vel adulterio deprehensos et actis publicis sibi traditos, expresso crimine cura his, à quibus fuerint accusati, inox sub idoneà persecutione ad judicium dirigant.

Page 1