Nenio posthàc , munerum ordinc transcurso , ad al
On désignait quelquefois les anciens magistrats par le titre cPhonorés.
Ces magistrats honoraires, ou émérites, étaient considérés et respectés. La loi leur accordait protection et faveur 1 .
tioris cubi£ honores audeat pervcnire, sed, priùs univcrsis functionibus per ordinem propria civitatis expletis, tùm demùm ad conpetenteni honorcm singuli venire depropercnt.
L. nemo 18a , Cod. theod. , lib. la , tit. t de decur. i. Quicumque , decursis perfunctis ofûciis, primum obtinuerit in sua curià, scquentibus ccteris, locum, comitiva? tertii ordinis habeat dignitatem, ut ab omnibus eum injuriis dignitas concessa defendat : ità tamen , ut hoc honore donatus , à nexu propria? originis non recédât.
L. quicumque 127, Cod. ibeod. , lib. la , tit. 1 de decur. Curiales qui gradu meritorum usque ad honoriam pervenerint dignitateh , nulla equorum praestatio maneat. L. curiales qui i38, Cod. theod. ,lib. ia , tit. 1 de decur.
Qui ad sacerdotium provincia? et princi palis honorent gradatim et per ordinem, muneribus expeditis (non gratiâ emendicatisque suffragiis), et labore pervenerint, probatis actibus, si consona est civium fama, et publicè ab univers» ordine comprobantur, habeantur immuncs, otio fruituri , quod continui laboris testimonio promerentur.
Liberumque sit corpus eorum ab injuriis quas honoratos non decet sustinere.