‹ Histoire du Grand-Prieuré de Toulouse et des diverses possessions de l'ordre de Saint-Jean de Jérusalem dans le sud-ouest de la France, Languedoc, pays de Foix, de Comminges, de Béarn, Gascogne, Guyenne, Périgord, Quercy, Albigeois, RouergueChapitre 63 sur 135 · Arch. Estaquebiau. L · texte numérisé non relu

Arch. Estaquebiau. L

pro Dei amore et remedio animæ Oalrici patris sui et matris suse, pro remedio animæ ejusdem Stephani Caraborda et mulieris

suæ et iqfantium suorum et parentum, et quod Deus omnipotens dimittat eis peccata sua, dédit decimam tocius honoris, quam habebat ultrà flumen Yrcii, de blado, de vino, in feuo de Bolenes, sicuti tune meliùs habebat vel anteà acquisiverit, Domino Deo et hospicio Ihrosolimitano et Bernardo de Podio- Siurano et omnibus clericis et pauperibus hospicii ihrosolimitani, ibi manentibus et futuris. Facta carta hujus donacionis, Kalendas Julii, feriâ III, Régnante Lodoico Francorum Rege, Ildefonso Tolosano Comité et Ramundo Episcopo, Anno ab Incarnatione Domini M. C. XL. I.

Sign, Boni Mancipii Maurani, S. Bernardi de Bolenes. S. Pétri de Margaritis frater Templi et Vitalis, scriba, qui scripsit hanc certain, S. Arnaldi de Garrigodocho et alii qui ibi aderant,

Donation de St-Pierre de Salneire ;Garidegh) a l’ordre de Saint- Jean (Vers 1134) L

In nomine Domini nostri Jesu Christi. — Ego Petrus Aguassa et Ramundus Aguassa fratres, donamus Domino Deo et Sanctæ Dei genitriciMariæ et hospitali et pauperibus , de Jesusalem et Bernardo Ugo de Frontono IIII cestarios de nostrâ hereditate, quæ nobis advenerit; hoc est in decimo de parte nostrâ de Ecclasiâ quæ est fundata in honore Sli Pétri de Salneiras, quæ est in pago Tolosano, scita secus litus Gironis fluminis.

Et, si non erant ibi IIII cestarii sint de aliis bladis vel de fabis,vel de mesturâ. Hocautem donum facimus propter remedium animarum nostrarum seu parentum nostrorum fidelium,qui jam ex hoc seculo migraverunt et migraturi sunt, ut Deus misereatur illis et nobis. Et Bernardus Ugo, unâ cum concilio et voluntate Domini Bernardi de Graniag et Geraldi d’Espinaceiros et Poncii de Labeia et Willelmi Geraldi, qui ibi

Page 1