Sthénélaïs d’Idun. S. Idunœ
Sigalion Idunœ, Rathke, Beitr. zur Faun Norw ., p. 150, pl. 9, fig. 1-8.
Grube, Fnm. der Ann., p. 38.
Caput parvum, multilobatum. Antenna media crassa, longiuscula, e basi piriformi oriens; latérales minimæ in tuberculo rotundato affixæ. Primi pedes fere ante caput nascentes, 4 cirros gerenles, quorum inferus multo major e basi pedis, cæteri très e pedunculo elongato procedentes. Cirrus superus antennam æquans, externus minor, interno paulo elongatior. Pedes producti, 4 setarum et festucarum fasciculis insignes. Elytra elongata, paululum fimbriata. Corpus 4 poil, longum, 200 annulis compositum.
Hab. les côtes de Norwège.
Cette caractéristique résulte de la description et des figures données par Rathke.