‹ Histoire naturelle des oiseaux de paradis et des épimaques; ouvrage orné de planches, dessinées et gravées par les meilleurs artistes;Chapitre 5 sur 63 · C° JEUNE MALE · texte numérisé non relu

C° JEUNE MALE

Fœminæ adultæ subsimilis, paracerci plumis plus minusve prodeuntibus et conspicuis, intermixtis aliis fuscis; gula castaneo-fusca plumis intermixtis atro-viridibus. (Wagler, Synop., esp. 1.)

3e. ESPÈCE. — LE PARADISIER ROUGE. (Paradisea rubra, Lacépède; Daudin, Ornith., t. II, p. 271 (1800); Vieillot.)

Mae apuzte, pl. VII.

Tète et gorge émeraude ; manteau et devant du cou jaune orangé velouté. Thorax d'un marron soyeux; faisceau des flancs d’un rouge carmin brillant. Les deux longs brins, larges, aplatis, tordus, rouge-brun. Habite l'ile de Waigiou. (Less., Ornith., p. 336.)

Habitu paradiseæ apodæ ; paracerci infra-humeralis plumis ejusdem structura , parum latioribus, apicem versus pogoniis laxis, brevioribus, unicoloribus subfuscescente-sanguineo-rubris; capite toto gulaque atroviridi nitentibus, plumis velutino-tomentosis, brevissimis, densis, occipitis parum longioribus, subfasciculari-congestis ; colli parte cætera antica et postica, occipite, dorso supremo ac alarum tectricibus superioribus stramineo-flavis; dorso infimo, uropygio, alis, cauda et corpore subtus à collo infimo usque ad crissi finem saturatè fusco - castaneis, partibus inferioribus parum dilutioribus ; rhachibus duabus caudæ superné insertis longissimis, paracerci plumas multo transcendentibus, per totam longitudinem æqualibus, flexuoso-pendentibus, angustis, inferius concavis, veluti ex elasmiæ substantia compositis, nigris. (Wagler, Synops., esp. 3.) Synony mie.

L'oiseau de paradis rouge, Levaillant, Parad., pl. VI.

Le paradis rouge, paradisea rubra : Crislâ gutlureque auratoviridibus ; corpore suprà flavo, subfus fusco; pennis subalaribus, rubris. Vieillot, Ois. dorés, t. II, pl. IT; Nouv. Dict. d'hist. nat., t. XXX, p. 114; Encycl., t. IT, p. 907; Galerie du musée de Paris, p- 152, pl. XCIX.

Paradisea sanguinea, Shaw, Gen. zool. , t. VII, pl. LIX; Stark, Elem., t. 1, p. 208.

L'oiseau de paradis rouge, Sonnini, éd. de Buffon, ois., t.[X, p.17.

Paradisea rubra, Less., Ornith , t. 1, p. 336, pl. XXXVIL, fig. 1, et Manuel, t. 1, p. 393; Dumont de Sainte-Croix, Dict. se. nat., &. XXXVIT, p.606; Drapiez, Dict. class. d'hist. nat., t. XIII, p. 46.

L'oiseau de paradisrouge, Cuv.. Règ, an., t. 1, p. 427, et Voigt, trad. allem., p. 616.

B. Femezze aovzre, pl. VIII.

; Tête et gorge rouge de brique ; derrière de l'occiput, du cou, du thorax, jaune ; manteau et ventre roux; point de parures ; point de brins. (Less., Zool. de la Coquille, t I, part. 11, p. 660, et atlas, pl. XXVIL.)

Page 1