LA FOVÉOLIE MOLLICINE , FOVEOLIA MOLLICINA
Péron, esp. 38 ; Ann., 14, 340. — Medusa mollicina , Forsk. : M. orbicularis depressa ; foraminibus lateralibus 12; tentaculis 12; Fauna arab., p. 109, n° 25; Icon., pl. 33, fig. C ; copiée, Encycl., pl. 95, fig. 1 et 2 ; copiée de Blainville, Atlas, pl. 33, fig. 1.—Risso, Nice, t. V, p. 295.—Medusa mollieina, Linné : Depressa foraminibus lateralibus tentaculisque duodecim. — Gmelin, 3158, esp. 35 : Hyalina , diamelri sesquipollicaris marginis prominentis plicis 12. — Æquorea mollicina, Lamarck, Syst., t. IE, p. 498 : Æ. orbicularis, depressa, foveolis tentaculisque brevibus duodecim ad periphæriam. — Medusa mollicina, Bosc, Vers, t. IX, 173 : aplatie; 12 trous et autant de tentacules sur les bords. — Æ. mollicina, Eschs., esp. 13: Depressa, canalibus viginti, cirris duodecim. De Blainville, Zooph., p. 280.
Ombrelle orbiculaire, déprimé ou aplati à son sommet, ayant de seize à vingt bandelettes canaliformes au pourtour de l’estomac, et douze petites fossettes ovalaires au pourtour, qui est garni de douze tentacules très-courts, hyalin. 0,40 cent. de longueur.
Habite la Méditerranée. Elle apparaît en été, à la surface des eaux, sur la côte de Nice. Elle a 0,40 cent. de longueur.
Forskahl décrit ainsi cette méduse : « Diameter sesquipollicaris. Co- «or hyalinus : plica 12 ad periphæriam formantes foveolas obovatas, « æqualiter distantes. Margo prominens inter tentacula , æqualis. Ten- «tacula 12, supra marginem prodeuntia : ad fundum fovearum sin-
« gula : longitudinæ quartæ partis corporis ; attenuata. Subtus in medio « macula orbicularis limpida ; ac forte ventriculi : huic adjacet annulus « obscurior, obsolete radiatus, radiis versus centrum directis pallidis. « Motus ut in congeneribus, margine et tentaculis. Ob nimiam molli- « tiem in specie viva tota corruit. In mari Mediterraneo. »