LA CYANÉE CAPILLAIRE, CYANEA CAPILLATA
ÆEschsch., 4c., esp. 1, p.68 : Disci margine sedecies inciso : incisionibus alternis profundioribus, lobis quadrangularibus extus marginatis ; appendicibus plicatis ventriculi ocraceis ; alternis duplo latioribus ; vasa angusta emittentibus. — Eysenh. ét Cham., Actes de Bonn. , t. X. — Cyanea arctica, baltica, boreulis et britannica, Lam., Syst, t. IT, p. 519.—Cyanea arctica : C.convexiuscula, intus pwrpurea crucigera, fissuris 32 marginalibus ; brachiis quatuor flabelliformibus. — Cyanea arctica, Péron, Annales, p. 363. Habite les mers du Groëaland. — Cyanea baltica : C. convexiuscula; margine sedecies emarginato; tentaculis fasciculatis capillaceis ; orbiculo interno sedecim radiato.
— Medusa capillata, Lin., Reize, West-gothl., p, 200, tab. 3, fig. 3. — Cyanea baltica, Péron, Annales, p. 363. Habite la mer Baltique. — Cyanea borealis : C. planulata, fuscescens ; margine sedscies emarginato : brachiis 4 capillaceis; orbiculo interno lineolis notato. — Medusa capillata ; Bast., Opusc. SubS., p. 60, tab. 5, fig. 1. — Cyanea borealis, Péron, Annales, p. 364. Habite la mer du Nord. — Cyanea britannica : C. subhemisphærica, lineis per pares octo radiata ; fissuris sedecim marginalibus ; appendicibus capillaceo-crispis. — The capillated medusa, Barbut, the Gen. Verm., p. 79, pl. 9, fig. 3. — Cyarnea brilannica, Péron, Annales , p. 364. Habite les côtes du comté de Kent. — Cyanea arclica, ballica, borealis et britannica , Péron, esp. 105, 106, 107 Ct 108. — Cyanea arctica : Ombrelle légèrement convexe ; trente-deux échancrures marginales ; une croix.intérieure ; quatre bras flabelliformes, chevelus, et de couleur fauve; plusieurs cercles concentriques, sous-ombrellaires, divisés tous par seize petits sillons en autant d’aires; des vésicules centrales ; intérieur de l’ombrelle de couleur pourpre; 22 centimètres; des mers du Groënland.— Cyanea baltica : Ombrelle légèrement convexe, à seize échancrures marginales; un cercle échiné ou écailleux au-dessous ce l’ombrelle ; seize rayons divergents ; plusieurs faisceaux de tentacules chevelus ; orbicule intérieur, à seize rayons; seize figures ellipsoïdes; huit pointes lancéolées correspondantes à chacune des huit petites échancrures marginales ; hyaline, bras blancs comme de la neige, quelquefois couleur de chair; 5 centimètres ; de la mer Baltique. — Cyanea borealis : Ombrelle aplati, à seize échancrures ; bras chevelus, et d’un blanc de lait; orbicule intérieur brun, marqué de pe-. tites lignes ; toutes les parties de l’animal plus ou moins brunes ; 25-30 centimètres ; de la mer du Nord. — Cyanea britannica : Ombrelle subhémisphérique, à seize échancrures; un cercle échiné central, huit paires de raies dirigées du centre vers la circonférence; un grand nombre d’appendices, blanchâtres et quelquefois rougeâtres ; bleu foncé; 4-5 centimètres ; du comté de Kent. — Medusa capillata, Linn., Fauna suecica, p. 368, n° 1286 : Orbiculi margine sedecies emarginato. Hab. in mari Atlantico, copiose ad littora Lapponice, s. Finnmarckice ; esca balenæ. Corpus orbiculatum supra convexum , totum gelatinæ instar friabile et pellucidum : a parte inferiore s. plana circulus depingitur scaber s. echinatus, squamosusve, intra quem radiorum octo paria a centro versus periphæriam extensa adnata. Siamina s. branchiæ nivecæ, in aliis incarnatæ, Semper crispæ. Pistilla s. filamentorum congeries multiplex, longissima ; omnia hæc e centro lateris inferioris enata. Margo corporis octofidus, obtusus, singulis lobis emarginalis, hinc 16 sinubus. — L. Maniet it. W. goth., 172, pl. 3, fig. 3 (1746). — Kalm , 4m., Ï, 107. — Müller, Pro. Zool. danicæ, 2821 : Orbicularis convexa, margine sedecies emarginato, subtus pilosa. — Modeer. — Baster, Op.,t. II, p. 60. pl. 5, fig. 1 (1765). — Medusa capillata, Gm., esp. 6, p. 3154: Convexa, margine sedecies emarginato, subtus pilosa. Hab. in Oceano seplentrionali, congenerum maxima. Diametri 8 pollicum, ut cyprini minutli ab aliis piscibus agitati sub hac asylum reperiant, oniscis victitans ; marginis lobos flectendo progrediens, intus. purpurea, supra lœvis, cute tenuissima , annexis vesiculis materiem purpuream (an ova?) continentibus aucta. — Medusa capillata, Fabrieius, Fauna, p. 364, n° 358 (1780) : M. orbicularis convexa, margine sedecies emarginato , subtus pilosa. — Le nuert lersoak des Groënlandais. — Rod-Gople, Siroem. fond., I, p. 172, n° 1. — Bom., II, 112, 1. — Manæte, Ponioppid., IT, 294. — Gaëde, über medusen, C. anat. et icone bona. — Medusa capillata, Phillips., Voyage au pôle, p. 199 : L'ortie de mer. Ce petit animal fut pris au filet, en revenant en Angleterre par 75 degrés de latitude. — Bose, Pers, IT, 167 : Con-
MÉDUSAIRES. 381
vexe ; le bord avec seize échancrures ; le dessous couvert de poils ; se ‘trouve dans la mer du Nord.i- Brandt, Mém. Pétlersb., t. IV, p. 374.
Ombrelle ayant au pourtour seize échancrures, les alternes plus
profondément incisées, bordées extérieurement de lobes quadrangulaires; appendices de l'estomac plissés et fauves, les alternes du double plus larges, et donnant naissance à des vaisseaux étroits.
Habite les mers du Nord, la mer @’Allemagne. MM. Eysenhardt et
Chamisso la disent commune dans ie détroit de Behring. Müller lui
donne le nom de rod-gople. Mertens dit l’avoir rencontrée au cap de Horn. \
Fabricius la décrit ainsi : « Hæc omnium visarum maxima, diametro sæpe 8 unc. habente. Orbicularis quidem est, sed margo 8 locis incisus est, unde lobi totidem ; hi iterum per incisuras minores in 2 subdividuntur, et sic sedecies emarginata dici potest : si autem recte attendatur, lobus singulus minor etiam incisuram vilem habet, itaque revera tricies-bis emarginata est. —— Supra convexa lævis; — subtus in medio apertura orbicularis in cavitatem ampliorem ferens ; eavitas hæc tamen totam periphæriam non occupat, relinquens versus marginem plene terliam partem corporis solidam ; obducta est autem cute tenuissima cui annexæ sunt vesiculæ innumeræ maleriam purpuream continentes forsitan ovaria, totam aream hanc tegentes. Aperturam centralem cingit crux eminens, unde emitluntur flabella 4 membranacea longa , extra marginem corporis prominentia, et congeriem cirrorum capillarium granulatorum fulvorum ferentia. — Sub Iobo singulo majore marginis 2 radii acuminati eminentes, longitudinaliter sulcati. — Reliquum inferum de incisura majore marginis in cavitatis initium geometrice sulcis divisum est in plures circulos concentricos, hique omnes radiis 16 in totidem areas sulcis minoribus sulcatas secantur, exque his areis allernæ incisuris majo-
ribus marginis respondentes cavæ sunt. — Superficies interior purpurea transparet.
« Habitat frequens in mari, præsertim in sinubus mense septembri obvia.
« Oniscus medusarum inter et circa cirros ejus tantum obvius sine dubio cibus ejus.
« Progreditur lobos marginis flectendo, dorso retrorsum verso, flabella cirrata ut caudam post se trahens. »
Baster (t. IE, p. 60) a décrit ainsi cette cyanée : « Medusa capillata, quam prima figura quintæ tabulæ delineandam curavi, decussatim mensurala, dimidio major erat, quam hic depicta, maxime perlucida , in medio duos admodum pollices erassa , in ambitu sensim tenuior evadens, ubi multæ, fimbriarum instar , sunt fibræ ; sed in in-
« feriore maxime corporis superficie, hæ fibræ tanta adsunt copia, ut «Crassæ, arcteque concrispatæ lanæ speciem præferant, et lacteoli
« quidem coloris, quas animal in duarum triumve orgyarum longitu- « dinem exserere , et quaquaversum fluitantes emittere potest, escam iisdem captans, easque tangentibus ardentem excitans pruritum. « In perlucidi animalis corporis medio , fuscus conspicitur orbis (in- « {us lineis aliquot incompositis distinctus, quem aliquando triplo vel « quadruplo ampliorem facit, quam alias) et præterea duodecim majo- « ra totidemque minora spatia, pariter lineis sive striis distincta, ui « figura clare exhibet. Cæteræ partes magis minusve suscæ, certam « fixamque formam non habent, sed, prout vel natat, vel movet se «animal, continuo mutantur.
« Superior superficies planissima erat lævissimaque, absque ulla vel « minima extuberatione.
« Variorum colorum hæc amimalia reperiuntur , cærulea tamen et « purpurea maxime venenifera judicantur. Quamyis aliquando admo- « dum sint magna , prætenera tamen sunt, et facile moriuntur. Unde, « si quis hæc animalia viva servare velit, ea caute situla e mari hau- « rienda curet , et, non contractata , in vitrum amplum et perlucidum « transsundat.
« Piscatoris nostri, qui in mari Germanico, circa Jutiæ oras asellos « majores captant, æstate, cœlo sercno et mari placido, magnam ha- « rum medusarum Copiam conspiciunt, et non nunquam, quarum dia- « meter duorum pedum longitudinem æquat. Sed, quod mirum admo- « dum, et ab omnibus tamen uno ore confirmatur, in hac medusarum « magnarum turba ingens multitudo parvorum piscium, imprimis varii «generis gadorum (ut callariarum (Xabeljaawen), æglefinorum « (schelvissen ); carbonariorum (#kolen), merlucciorum f( stokvis- « sen), molyarum (lengen), etc., aliorumque natare, ibique quasi « latitare, et contra majorum piscium , illos insectantium, rapacitatem « perfugium quærere, cernitur ; donec ad trium fere pollicum magni- « tudinem accreverunt , et agiles et celeresque satis sunt, quæ pericu- « Jum evitent et natando in tutum perveniant, quando se tali præsidio « subducere possunt, Forsan minuti hi pisciculi, insectis quam piurimis, « quæ longis suis expansis tentaculis undique ad se attrahit medusa, in- «hiant, lisque vescuntur.
« lidem præterea piscatores referunt, se mense Hémitth aprili vel majo has medusas reperire, easdemque tum vola manus haud majo- «res, quæ tamen subito in prædictam moiem accrescunt, ad mensem « usque octobrem sive adveniens frigus, quando putridæ quasi viden- «tur, et, leviter contrectatæ, in frusta dissolvuntur. »
MÉDUSAIRES. 383