‹ Histoire universelle de l'Église (volume 2)Chapitre 269 sur 332 · V. De Judicibus excusationum et querelarum · texte numérisé non relu

V. De Judicibus excusationum et querelarum

Quo graviorum rerum pertractatio, quœ in hac sacrosancta Synodo agi gerive debent, minus qua fieri possit impcdiatur aut retardetur, ob cognitionem causarum quœ singulos respiciunt ; statuimus ut ipsa Synodus per scbedulas sécrétas quinque ex Concilii Patribus eligat, in « Judices excusationum, » quorum erit procurationes et excusationes Prœlatorum absentium, necnon eorum postulata qui, Concilio nondum dimisso, justam discedendi causam se habere putavcrint, excipere, atque ad normam conciliaris disciplinœ et SS. canonum expendere : quod cum fecerint, non quidquam de hisce rebus décernent, sed de omnibus ad Congregationem generalem ordine réfèrent. Prœterea statuimus ut eadem Synodus, pariter per sehe-

dulas sécrétas, alios quinque ex Patribus eligat in Judices querelarum et controversiarum. »

Hi porro controversias omnes circa ordinem sedendi, vel jus prœcedendi, aliasque, si quœ forte inter congregatos, oriantur, judicio summario atque « œconomice, » utaiunt, ita componere studebunt, ut nulli prœjudicium inferatur : et quatenus componere nequeant, eas Gongregationis generalis auctoritati subjicient.

Page 1