HELIX VESPERTINA. t. 11. f
T. breviter perforata, turbinato-depressa, carinata, tenuis, glabra, corneofusca, zonâ pallidä infra carinam obscurè ecincta, subtiliter et densè striata; spira parüm elevata, acuta; anfr. 5, 5 1/2, mediocriter convexi, lentè crescentes, ultimus non deflexus; apertura depressè lunaris; peristoma simplex, rectum, marginibus remotis, callo tenui junctis, columellari supernè breviter dilatato, umbilicum impervium semitegente.
Diam. maj. 8; min. 7; altit. 5 mill.
Petite coquille cornée, fragile, brunâtre, sans éclat, finement et régulièrement striée des deux côtés, de fort mince apparence. Elle est composée de cinq tours à cinq tours et demi, médiocrement convexes, croissant progressivement et réunis par une suture assez nette. Le dernier tour, anguleux à la périphérie, est orné d’une zone pâle tirant sur le verdâtre, quelquefois peu distincte, mais toujours visible dans l’intérieur par transparence.
L’ombilic est étroit, peu profond, à demi masqué par l'extrémité du bord columellaire ; celui-ci, légèrement dilaté à son point d'insertion, se prolonge et s'implante sur la paroi de cette cavité. L'ouverture, un peu déprimée, est à