‹ institutions canoniques: formulaire et table analytique des matieresChapitre 423 sur 459 · V. au tome Il, l’article · texte numérisé non relu

V. au tome Il, l’article

5. On indique ici la somme globale dont on sollicite le placement financier.

6. On indique ici sous quelle forme (monnaie, billets de banque, valeurs nominales, ou valeurs au porteur) existe actuellement la somme devant être placée dans un nouveau placement financier.

la forme de... °, en valeurs..…..”, au profit de la personne morale ecclésiastique ci-dessus mentionnée.

Donné à N., sous Notre seing et Notre sceau et le contre-seing de Notre chancelier, le... du mois de... de l’année...

N. N. Evêque de N.

Lieu + du sceau.

Par mandement de Mgr l’Evêque, N. N. chancelier.

7. On indique ici d’une fa- leurs, objets du nouveau plaçon précise et détaillée les va- cement financier.

Droit canonique. — IIT 26

CLITT

Formule pour l'autorisation de quêter, donnée par l’évêque, Ordinaire du lieu, aux fraternités de tertiaires, confréries, pieuses associations et établissements scolaires et charitables.

(V. au tome I, l’article 1657.)

Nous N. N., par la grâce de Dieu et l’autorité du Saint-Siège, Evêque de N. *.

Par Notre autorité ordinaire, et en vertu des présentes, concédons à la pieuse association (ou : à l’établissement scolaire), (ou: à l’établissement charitable) N.° la permission de solliciter, de vive voix et par écrit, les aumônes des fidèles, dans Notre diocèse, en vue Je OT PRE 0 RE 2e PS Étant donnée l’impossibilité de trouver dans les limites de Notre diocèse les ressources nécessaires pour mener à bonne fin l’œuvre ci-dessus mentionnée, Nous permettons également à la dite pieuse association (ou: établissement scolaire), (ou : établissement charitable) de solliciter les aumônes des fidèles en dehors de Notre diocèse, à la condition toutefois que, conformément aux saints canons“ elle (ou: il) en aura préalablement obtenu l’autorisation du Révérendissime Ordinaire du lieu, où elle (ou: 11) sollicitera les dites aumônes. Donné à N., sous Notre seing et Notre sceau et le

1. On indique ici les nom, prénoms et titres de l’évêque, Ordinaire du lieu.

2. On indique ici le nom ou titre de la pieuse association, de l’établissement scolaire, ou

charitable, auquel est accordée l’autorisation de quêter.

3. On indique ici le but spécial et extraordinaire de la quête autorisée.

4, V. le Canon 1503.

contre-seing de Notre chancelier, le... du mois de... de l’année...

N. N. Evêque de N.

Lieu + du sceau.

Par mandement de Mgr l’Evêque, N. N. chancelier.

Autorisé pour la quête ci-dessus mentionnée dans le

diocèse de N. N. — N. N. Evêque de N.

Autorisé pour la quête ci-dessus mentionnée dans le

diocèse de N. N. — N. N. Evêque de N.

Autorisé pour la quête ci-dessus mentionnée dans le

diocèse de N. N. — N. N. Evêque de N.

Formule de l’inventaire des biens meubles et immeubles que les administrateurs des biens ecclésiastiques placés sous l’autorité épiscopale, doivent à leur sortie de charge, transmettre à l’évêque, Ordinaire du lieu.

(V. au tome II, l’article 2636.)

La formule à adopter pour cet inventaire varie nécessairement selon la nature de la personne morale ecclésiastique et selon l’importance de ses biens meubles et immeubles.

En toute hypothèse cet inventaire doit être complet, c’est-à-dire indiquant tous les biens meubles et immeubles, dont l’administrateur, sortant de charge, a eu l’administration, et surtout les biens précieux avec l’indication de la valeur de chacun d’eux.

Pour plus de brièveté et de commodité, on peut se reporter aux anciens inventaires déjà faits, en y ajoutant la liste de tous les biens disparus, ou hors d’usage, et de tous ceux nouvellement acquis pendant le temps de la charge de l’administrateur sortant. Cet inventaire doit être fait en double exemplaire, dont l’un est conservé dans les archives de la personne morale ecclésiastique, propriétaire des dits biens, et l’autre, remis à l’évêque, Ordinaire du lieu, pour être conservé dans les archives épiscopales.

Formule de l’indult Apostolique, accordé « ad quinquennium », par le Saint-Siège aux évêques, qui lui en font la demande, pour la condonation des biens ecclésiastiques, confisqués par le Pouvoir Civil, et. passés entre les mains des particuliers.

(V. au tome II, l’article 2672.)

Sacra Congregatio Concilii auctoritate Sanctissimi Domini Nostri N. Papæ....…. Ordinario N. N. facultatem ad quinquennium duraturam concedit Christifideles,

qui bona immobilia, aut census, aut iura Ecclesiæ erepta sine eiusdem Ecclesiæ venia acquisiverunt ;

vel acquisita alienaverunt ;

vel acquisierunt per emphyteusim ;

vel acquisita per emphyteusim liberaverunt ;

qui tanquam patroni vindicaverunt beneficia eclesiastica et capellanias ;

qui redemerunt legata pia, aut canones, aut iura irredimibilia ;

vel ex redemptione iurium natura sua redimibilium cum damno Ecclesiæ lucrati sunt ;

qui decimas non solverunt ;

et prædictorum omnium heredes et quoscumque successores, quoties ob aliquam ex prædictis causis gubernio aut aliis venditoribus solverunt aut solvere debent non ultra triginta libellarum millia, licet agatur de pluribus fundis, et si de decimis sermo sit, dummodo, debitum hanc summam non superet, et si agatur de emphyteusi aut alio simili contractu, dummodo canon seu præstatio iuxta legem civilem computata respondeat capitali summæ, quæ itidem non excedat triginta libellarum millia, de speciali gratia admittendi ad compositionem quæ æqua videatur, servatis præsertim conditionibus et regulis quæ sequuntur :

1° Procedatur de intelligentia aliorum Ordinariorum, si quorum intersit, et de consensu eorum qui respec-

Re. D tivas causas pias canonice repræsentant, aliorumque canonice interesse habentium : si vero agatur de bonis ad mensam episcopalem spectantibus, de consensu capituli cathedralis. PTS

2° In quantitate æquæ compositionis determinanda considerentur :

a) fundorum seu iurium valor realis eo tempore quo compositio initur ;

b) pretium emptionis ;

c) præsens oratorum status ;

d) id in quo ipsi oratores cum damno Ecclesiæ ditiores facti sunt ;

t) onera pia, quorum, si adsint, præcipue ratio habenda est. Datur autem Ordinario facultas eadem condonandi, ex toto, vel ex parte, si eis satisfactum non fuerit, necnon eadem reducendi pro futuro, iuxta vires, sive ad tempus, sive in perpetuum, pro diversa causarum et adiunctorum natura, supplente quantum ad missas et alia suffragia attinet Sanctissimo Domino de thesauro Ecclesiæ.

3° Benignior esse potest compositio, si pretium solutum vel canon assumptus, citra culpam emptoris vel emphyteutæ, superet præsentem valorem fundorum ; item pro eis qui coacti affrancarunt, et pro heredibus eorum qui bona vel iura ecclesiastica ut supra iniuste possederunt, sed alias causas pias fundaverunt aut iuvarunt.

4° Ad compositionem adhortandi sunt etiam ill, quibus concessum fuit bona aut iura supradicta ad nutum Ecclesiæ retinere subscriptis conditionibus alias adsignatis; qui modus consulendi conscientiæ fidelium non amplius conceditur.

9° Ordinarius, quando agitur de fundis, in quibus aliqua sita est ecclesia, vel agitur de rebus sacris mobilibus, oratores, oretenus moneat de obligatione, qua tenentur faciendi, sub directione Ordinarii pro tempore, quod poterunt pro sacrarum ædium et templorum conservatione, et res sacras nunquam in usus profanos con-

vertendi seu deputandi, idque debitis modis notificandi suis heredibus et successoribus.

6° Nullum documentum peractæ compositionis cuipiam tradatur ; quod si illud omnino exigatur, episCopus per se lis, qui se composuerunt, poterit in scriptis id tantum declarare « eos omni obligatione conscientiæ » erga Ecclesiam ratione fundorum, canonum etc. etc. » exemptos et solutos esse, »

7 Per has litteras eidem Ordinario fit quoque potestas hac ipsa ratione providendi etiam illis qui huiusmodi bona et iura acquirere, vendere, liberare, vindicare et redimere postulaverint ; et, si agatur de decimis, subducta computatione quæ supra pro canonibus et præstationibus statuta est ; quin ex eo præter oratores eorumque heredes et successores ali releventur ; et quod ad patronos attinet, dimisso prorsus iure patronatôs activo, et quin Iæsa censeantur iura investitorum, si adsint.

8° Fidem Ordinario conceditur etiam facultas indulgendi 1is qui super bonis habent imposita legata pia, vel missarum onera, ut ea redimere valeant data summa quæ caute et utiliter investita, reditus sufficientes quotannis præbeat pro integro eorumdem onerum adimplemento.

9° Harum litterarum vigore fas etiam sit Ordinario, sive per se, sive per alias idoneas personas, etiam habitualiter delegandas, indulgendi fidelibus, ut bona ecclesiastica a gubernio oceupata, vel ab ïis qui à gubernio sine licentia Sanctæ Sedis illa acquisierunt, conducere, seu iam conducta retinere valeant, imposita illis aliqua eleemosyna favore personarum seu ecclesiarum, ad quos eadem bona de iure pertinent, quatenus conduxerint pretio, quod eiusdem Ordinarii iudicio, aut delegati, fuerit minus iusto, et obligatione faciendi quantum poterunt sub directione auctoritatis ecclesiasticæ diœcesis pro conservatione præsertim sacrarum ædium ac templorum quæ eisdem bonis fuerint adnexa.

10° Ordinario pariter tribuitur facultas, sive per se, sive per alias idoneas personas, etiam habitualiter delegandas, permittendi emptionem et venditionem rerum mobilium vel inter mobiles adnumerandarum, quæ ad ecclesias aut loca pia spectant ef a gubernio usurpatæ

fuerint, erogata aliqua eleemosyna favore ecclesiarum et personarum quibus res ipsæ ablatæ fuerunt, ab Ordinario taxanda, quatenus emptio pretio minus iusto facta fuerit, et cum obligatione curandi pro viribus ut

supellectiles, vasa ac ustensilia sacra in usum aliarum

ecclesiarum seu oratoriorum tranferantur, nec in profanos usus assumantur, remoto semper prudenter scandalo.

11° Præterea eadem Sacra Congregatio prælaudato Ordinario facultatem concedit, sive per se, sive per aliam idoneam ecclesiasticam personam ab eo ad hoc in singulis casibus subdelegandam, habitualiter etiam pro üs quæ in numeris Ÿ et 410 continentur, oratores in præmissis culpabiles, postquam ut supra se composuerint, a censuris et pœnis ecclesiasticis in quas propterea quomodolibet inciderint, Apostolica auctoritate absolvendi cum congrua pœnitentia salutari et reparatione scandali, meliori quo fieri poterit modo, prudenti iudicio absolventis.

12° In hoc indulto non comprehenditur facultas concedendi impositionem hypothecarum, neque reducendi canonem emphyteusis temporaneæ vel nimis onerosæ, circa quæ recurrendum est in singulis casibus ad Sanctam Sedem.

Item non comprehenditur facultas dispensandi ecclesiasticos viros super irregularitate, in quam inciderint ab violatas censuras.

13° Qui ob paupertatem compositionem inire nequeunt, absolvi poterunt ab Ordinario, cum obligatione, ut, si ad meliorem conditionem devenerint, Ecclesiæ satisfaciant, ac interim scandalum removeant.

Item qui statim nequeunt statutam compositionem solvere, si obligationem emittant de ea opportuno tempore solvenda ; remoto interim scandalo.

15 Pecuniæ vero summas ex compositione acceptas, etiam tenues, ipse Ordinarius, quamprimum et quam tutissime possit, favore causarum piarum ad quas de iure pertinent, in titulos liberos (valeurs au porteur), quos viri Ccompetentes tutos aënoverint investire et ad nutum Sanctæ Sedis conservare satagat, neque alienet

sine eiusdem venia, neque commutet, nisi urgeat necessitas et tempus non suppetat recurrendi ad Sanctam Sedem.

Quod si supradictæ summæ pertineant ad causam pian alterius diœcesis, transmittendaæ erunt ad eiusdem Ordinarium.

Si eædem pertineant ad religiosos, requiritur, ut eis tradi possint, venia Sanctæ Sedis in singulis casibus.

Quod si summæ spectarent ad causam piam extinctam, vel ad ecclesiam in qua divina officia amplius celebrari non valeant, Ordinarius ipsarum fructus impendat in bonum alterius causæ piæ, præsertim ecclesiarum, presbyterorum et clericorum pauperum, prout melius in Domino iudicaverit, celebratis tamen missis et cæteris persolutis suffragiis, si quæ præfinita fuerint.

15° Circa fundos vero seu iura, quorum valor excedit triginta libellarum millia, recurrendum erit ad Sanctam Sedem, in singulis casibus.

16° Ordinarius moneat confessarios, ut, si ad pœnitentes in periculo mortis constitutos et in præmissis culpabiles vocentur, prudenter compositionem urgeant: quod si hæc obtineri nequeat, vel quia tempus non suppetit, vel ob alias rationabiles causas, satis erit, si ægrotus eam heredibus imponat, vel serio promittat eam initurum, si convaluerit ; remoto scandalo.

17 Ordinarius confessariis sibi benevisis, tempore quadragesimæ, vel sacrarum missionum, vel urgente paschali præcepto, facultatem concedere poterit absolvendi eos qui compositionem statim inire nequeunt, dummodo iidem serio promittant se intra duos menses ab accepta absolutione recursum habituros ad Ordinarium pro obtinenda compositione, remoto interim scandalo.

Contrariis quibuscumque non obstantibus.

Datum Romæ ex ædibus $. Congregationis Concilii die 7 mensis... AN...

Page 1