Journaal van Mr. Justinus de Beyer, heer van Hulzen, over de jaren 1743-1767

26 Janvier ij^8. On sent bien que tout ceci s'est passé depuis le 26 de ce mois, mais je l'ai écrit toîit de suite, pour n'avoir pas la peine d'y revenir.

2ç Février 1J38. La rép07ise qu'on va voir. Volgt zijn correspondentie met Larrey.

EEN WOORD VOORAF.

i6 Septembre ly^S, waar hij de geheele rede geeft, waarmede hij zijn Jiandehvijze aan den Raad verklaarde.

iç Dècejubi'e ijsç. Cet ici doit s' entendre to2ij ours de Hulse.

ij Avril ij6o. Pour ne pas allonger davantage cet article, etc.

5 Novembre ij6i. La grande Cabale des Commîmes. Ce mot de Cabale m'échape, mais on n a qu'à le prendre dans le sens le moins odieux.

5 Février lyôj. Sprekende van een procès, welks geschie dénis te lang soît zijn om in zijn Jojirnaal te boeken : la sentence, que je garderai parmi mes papiers de cette année, pourra mettre au fait de cette procédure.

20 Avril ij6^. U affaire .... fait beaucoîip de bruit .... // faut consulter les regîtres publics, car il me faudroit barbouiller bien du papier, si f entreprenois d'en parler.

ji Octobre Ij6j. De verontschuldigende opmerkingen aan het eind zijner beschouwingen omirent den dood van zijn geliefden jachthond.

ij Juillet lyô/j.. Dergelijke veroîitschuldiging, wanneer hij aanteekent, dat zijn zoon veertien dagen te huis gelogeerd heeft : Qît est-ce qu'on n écrit pas dans de certains momens ?

p Juillet ij66. J'en sais plusieurs raisons, qtie je noserois détailler ici.

Gaarne maak ik van deze gelegenheid gebruik om openlijk mijn oprechteji dank te betuigen aan onze medeleden, de heereji Jhr. E. IV. J. de Beyer, eige?iaar van het Journaal, voor de bereidwilligheid, waarmede hij mij toestond deze intieme bladzijden uit het leven zijns voorvaders in het licht te geven, en met minder aan Jhr. E. T. T. H. van Be7ithem van de7i Bergh, door wie?is vriendelijke tusschenkomst ik in de gelegenheid gesteld werd kennis te maken met dit geschrift. Aan beide^i mijn oprechten dank!

NljMEGEN, November 1906.

HET GESLACHT DE BEYER.

Het geslacht de Beyer wordt reeds vroeg in het kwartier van Nijmegen aangetrofFen : „Henric die Beyer, knape, in den vierdel van Nymegen geseten", was een der onderteekenaars van den verbondbrief (14 April 1436) tusschen de Ridderschap en de Steden des lands van Gelre i). Zijn zegel, dat aan dit document hangt, vertoont hetzelfde wapen, dat dit geslacht 00k thans nog voert: op zilver drie zwarte banden.

De moeder van den bekenden Nijmeegschen humanist Gerardus Geldenhauer of Noviomagus, te Nijmegen geboren in 1482, was Richildis Boyara, vulgo Beyerin 2), een van den geslachtsnaam de Beyer gevormd femininum.

Na de reductie der stad in 1592 bekleedden leden dezer familie voortdurend betrekkingen in den magistraat als burgemeesters, schepenen, raadsleden, secretarissen enz.

Hendrik de Beyer werd door Maurits tôt burgemeester benoemd in 1594 en bekleedde dit ambt tôt zijn overlijden in 16 13 zeven malen.

Justinus, de schrijver van het volgende Journaal, werd geboren te Nijmegen 8 Januari 1705 uit Geertruida Cuper, dochter van Hendrik, burgemeester van Nijmegen. Zijn vader was Mr. Jacob de Beyer, burgemeester van Nijmegen en gedeputeerde ten Landdage. Deze overleed in 1709, zonder andere kinderen na te laten. Justinus promoveerde in de rechten te Utrecht in 1729 en huwde aldaar, i Juni 1734, met Maria Elisabeth de Casembroot, dochter van Léonard, heer van Rijnestein, en Hillegonda van Bergen. Zij overleed 19 September 1767, Justinus zelf 6 Februari 1772.

1) Nijhoff, Gedenkwaardigheden IV, No, 158.

2) Dr. Prinsen, Ger, Geldenhauer. Acad, Proefschrift, blz. 8.

De Beyer was in 1734 kanunnik van den Dom te Utrecht, werd later raad, schepen en burgemeester van Nijmegen, lid van de Admiraliteit van Westfriesland en het Noorder-Kwartier, gedeputeerde in den Landdag, gedeputeerde ter vergadering van H.H. M.M. en bekleedde verder tal van betrekkingen in zijn geboortestad. Hij correspondeerde met verschillende geleerden van zijn tijd en liet een aantal geschriften na in de Fransche taal, op het gebied der natuurkunde.

Zijne kinderen waren:

1°. Marie Elisabeth Henriette, kanonnikesse van het nonnenklooster te Utrecht, geboren te Nijmegen 5 Maart 1735, ongehuwd overleden 22 JuH 18 13.

20. Geertruida, geboren 16 Januari 1737, ongehuwd overleden 12 Augustus 1762.

30. Charlotte Geertruide, geboren 27 Februari i739,huwde te Nijmegen, 14 Aprîl 1758, Carel Willem Baron de Roode van Heeckeren, majoor bij het régiment Oranje-Gelderland. Zij overleed kinderloos 7 Maart 1807.

40. Léonard, geboren 11 December 1742, promoveerde in de rechten en werd secretaris en gerichtsschrijver van Nijmegen. Hij huwde Alida Cornelia van der Goes, dochter van Adriaan, heer van Dirksland, burgemeester van 's Gravenhage.

50. Wilhelmina, geboren 27 Februari 1745, trouwde, 23 Juni 1768, Egbert Sjuck Gerrald Juckama, Baron van Burmania Rengers. Hij stierf 20 November 181 1.

HET LANDGOED HULZEN.

Dit landgoed, in het volgende journaal voortdurend genoemd, was het zomerverblijf van burgemeester de Beyer en lag onder Hatert op vijf kilometers ten zuiden van Nijmegen en op

kilometer ten noorden van de kom van het dorp Hatert. Hulzen was de naam der streek, waarin het goed lag: bosschen „in Hulsene" worden genoemd in 1274 i), doch daar was toen zeker al veel gerooid en ontgonnen, aangezien deze streek, blijkens daar gedane vondsten 2), reeds in het Romeinsche tijdvak bewoond geweest moet zijn. De tienden van Hulzen werden in 1285 met die van Hees door het kapittel der Apostelkerk te Keulen toegevoegd aan de decanie der st. Stephenskerk te Nijmegen.

Wanneer het heerenhuis Hulzen gebouwd werd, is onbekend. Zekere Noy van Hulzen en zijn zoon Jacob gaven in 1422 tôt onderpand voor een som geleend geld „sulcke huyss ende hofstat, daer si op wonen, ende een stuc lants an Hulstege gelegen, haldende 8 morgen lants, met water, weyde, enz., als se dat sedert 50 jaren beseten hebben bis her toe" 3). Of wij hier te doen hebben met het toennlalige heerenhuis, is niet na te gaan. Evenzeer verkeeren wij in het duister omtrent het te Hulssen gelegen huis met hofstad, waaruit Willem van Hulssen, 14 September 1442, belooft jaarlijks een malder winterrogge te zullen betalen 4). Wèl komen adellijke heeren van Hulsen vroeg voor in Geldersche oorkonden, doch deze

1) Sloet, Oorkb. No. 674.

2) Catal. V. h. gemeentemuseum, 1895, blz. 65, No, 23; blz. 74, No, 38, 39; blz. 99, No. 23, enz.

3) Nijm, schepenprotokol v. d. j. Crast, Martini.

4) Schepenprotokol 1442.

schijnen niet in verb^md te staan met het Hatertsche Hulzen i). De vroegste vertegenwoordiger van dat geslacht, die ons onder de oogen is gekomen, is „joncfrou Aleyd van Hulzen", die iu 1395 gezegd wordt vroeger bezeten te hebben een „erfnisse" geheeten de Vaelt, palende met het eene einde aan den Wichemschen weg, met het andere „te Hulsewert an" 2).

Het landgoed bleef in het bezit van het geslacht van Hulzen tôt in het midden der i5de eeuw. Toen verkochten, op Vrijdag na Maria Presentatie (5 Juli) 1454, Willem van Hulsen en Trude, zijn vrouw, Geurt Leuwe en Helle, zijn vrouw, Jacob van Renssen en Nenne, zijn vrouw, Jorden van Hulsen en Belye, zijn zuster, aan jonkvrouw Hadewich van Bronckhorst, weduwe van Willem Johanszn. van Bronckhorst „de helft van een huys en hofstat, soals die aide Willem van Hulsen die te besitten plach, waervan die andere helft jonkvrouw Hadewich haer bosch toebehoert, gelegen tôt Hulsen" 3). Voor dat tijdstip moeten de gezusters van Hulzen bij boedelscheiding het goed gedeeld hebben. Door deze overdracht kwam het geheel nu, ten gevolge van het huwelijk van Hadewich van Hulzen met Willem van Bronckhorst, in het bezit van laatstgenoemde famille en wel door vererving op Hadewich's zoon. Een losse aanteekening bij den overdrachtsbrief vermeldde, dat deze boedelscheiding in 1435 zou hebben plaats gehad, doch dat document is verloren gegaan.

In 1544 en 1545 vertoefde Marten van Rossem te Hulzen : „Den lesten Novembris 1544," aldus het Rekenboek, „Herman (stadsbode) gewest to HuUesen an den marschalck Rossum." 1545: „Vrerick van Loon (rijdende bode) gewest mytten burgermeister to HuUezen by den marschalck Rossum." En dan: «Thomas, gaende bode, gewest to HuUezen an Bronckhorst, die op eenen (= aanstaanden) Guensdach voor den Raed be-

1) Sloet, Oorkondenboek. Register van persoonsnamen, blz, 1187.

Deze heeren schijnen in het Overkwartier te huis behoord te hebben, waar een Hulzen bij Weert, een ander bij Valkenburg te vinden is. Jutta van Hulss, vrouw van ridder Johan van Heumen, komt voor in het Necrologium der adellijke abdij O. L. V. Munster te Roermond (uitgeg. door J. B, Sivré). In Nijholïs Gedenkw. IV, No. 459, is Frederick van Hulssen, 1467, een Geldersman, inaar Johannes van Hulssen (No. 467), 1468, schijnt wel een Duitscher te zijn.

2) Van Doorninck, Acten betr. Gelre en Zutphen, 1377 — 1397 (1901), blz, iio.

3) Ten Hoet, Geldersch Lustoord, 1825, blz. 124, die het „ door een geachte hand^" waarschijnlijk die van den hecr de Bruyn, den toenmaligen eigenaar van het goed, naar den origineelen bricf ontvangcn had. Het afschrilt schijnt niet geheel juist te zijn : „haer bosch" althans is zcker foutief.

scheiden was," Door het verloren gaan van het raadssignaat dier jaren is het niet mogelijk na te gaan, hoe van Rossem zich te Hulzen kwam te bevinden en waarom van Bronckhorst voor den Raad bescheiden werd.

Bij besluit van 13 Juli 1631 werd Jonker Willem van Bronckhorst voor den Raad geroepen om een berisping te ontvangen. Hij had de tienden van het heideland in het schependom, door de Stad aan het Weeshuis geschonken, weggehaald en ontving bevel om ze onmiddellijk terug te brengen, aangezien alleen de Stad op tienden van dat land recht had. Aan het bevel om voor den Raad te verschijnen gaf de jonker op de eerste sommatie geen gehoor. Een tweede volgde vijf dagen later, 18 Juli, waarna men van deze zaak niet meer verneemt.

Het landgoed bleef in het bezit van dit geslacht tôt 1681, toen het op 1 4 Juni door Maria van Bronckhorst, weduwe van Arnold Werner van Hasselholdt genaamd Stockheim, enhaar twee zusters, dochters van Willem van Bronckhorst tôt Hulzen en den Alden Avezath, verkocht werd aan Jacob de Beyer, vader van den schrijver van het journaal.

Toen diens zoon, Mr. Léonard de Beyer, secretaris en gerichtsschrijver dezer stad, ontvanger-generaal van het Kwartier, den 19 November 1792, een hypotheek nam op Hulzen, werd het beschreven als: „het adellijk huis Hulsen met zijn cingels, graften, plantagie, recht van inscharing in het Hatertsche voor- en achterbroek, benevens vier daarbij gehoorende bouwhoeven, konijnenwrang of zoogenaamd Jonkerenbosch, enz., groot 145 morgen, onder Hatert, palende N. W. aan den Dukenburg, Z. O. aan de Hatertsche gemeente en de Winkelsteeg, N. O. aan de heide; vrij allodiaal erf en goed, hem aanbedeeld uit den ouderlijken boedel uit kracht van huwelijksvoorwaarden" i).

Tijdens het beleg van Nijmegen door de Franschen in November 1794 was het hoofdkwartier van den generaal Souhan, die de belegeringstroepen commandeerde, te Hulzen gevestigd. In die dagen moeten de wandeldreven en het andere houtgewas nog al geleden hebben.

Hulzen bleef eigendom der de Beyers tôt het jaar 1800, toen het door koop overging aan den heer Maurits de Bruyn. Terwijl het in bezit was van diens zoon, werd Hulzen in 1825

i) Overdrachtsboek. Pandvelligheden, 1792.

bezocht door den Beekschen dichter-notaris Cornelis ten Hoet, die het in twee opgewonden bladzijden in zijn Geldersch Litstoord beschrijft. Hij schildert het als omgeven van grachten en met smaak aangelegde vijvers. Het huis lag aan het eind van een grasperk of weide, omzoomd met wehge, schaduwrijke hnden en beuken, en had uitzicht door een beukenlaan op een grasrijke beemd. Achter het huis lag een dicht en statig bosch. De stallen alleen vond ten Hoet reeds de moeite van een tocht naar Hulzen waard. Uit zijn beschrijving bhjkt dat zij met een voor dien tijd ongewone weelde waren ingericht. Er was plaats voor acht paarden, die aile in zoogenaamde „loose boxes" stonden.

De dochters van den heer Maurits de Bruyn Jr. verkochten Hulzen omstreeks 1880 aan een vennootschap. Daarmede was het vonnis van het oude landgoed geveld. Weldra viel het grootste gedeelte van het houtgewas, en eindelijk werd ook het huis afgebroken. Al wat er nu over is, zijn de grachten, een steenen brug, waarover de statige koetsen met vierspan plachten te rollen, de steenen pijlers van het hek, de ruine van een koepel en eenige zware boomen, waaronder er zijn, die oud genoeg schijnen om het vroolijke gezelschap van de Beyer's gastvrij huis in hun schaduw te hebben zien paradeeren in ïhe teacup-days of hoop and hood And when the patch i) was worn.

1) Moesje.

J'appelle un chat un chat Et Rollin un fripon.

28 Décembre. Le soir, sur les 9 heures. E(ngele)n i) m'a fait prier de l'aller voir. J'ai trouvé chez lui le vieux (naam ontbreekt) 2). Ces messieurs m'ont communiqué qu'ils craignaient que K(elfke)n 3) ne mourût avant le 2 Janvier, et qu'on ne réussît pas à persuader T(eyle)r 4) de se défaire de sa charge d'échevin. J'ai répondu qu'il ne falloit rien craindre, mais procéder sur l'heure à une triple nomination, sur laquelle nous sommes convenus de mettre six candidats, disposition que nous avons résolu de faire agréer demain à nos deux confrères H(oeufts) 5) et S(ingendonc)k 6). J'ai promis de disposer V(onck) 7) et par son moien K(elfke)n à suivre notre avis.

29 Décembre. La conférence projetée hier a eu lieu, et tout s'y est passé conformément aux vues de Mr. W . . . . et des miennes. J'ai seulement remarqué trop d'apréhension dans le faire de W . . . . et trop de confiance dans celui des deux autres confrères. Au reste l'on n'a procédé qu'à une double nomination, la triple aiant été jugée peu nécessaire.

30 Décembre. J'ai eu ce matin la visite de Mr. le c(omte) de L(ynden) 8). Il m'a fait une ouverture, sur laquelle il

1) Mr. Johan Engelen, schepen en raad, burgemeester in 1761.

2) Waarschijnlijk is bedoeld Mr. Peter Verstegen, secretaris, tôt schepen benoemd bij de omwenteling van 1702,

3) Mr. Arnold Kelffken, schepen, raadslid, enz.

4) Willem Teyler, schepen sedert 17 11.

5) Nicolaas Hoeufts, raadslid en schepen.

6) Dirk Singendonck, raadslid, schepen, meermalen burgemeester.

7) Walraven Vonck.

8) Otto Frederik Graaf van Lynden, heer van Nederhemert, later ambtman van Overbetuwe en burggraaf van Nijmegen.

n^avait pas été bien informé lui-même, à ce que j'appris de M. E(ngelen). Il a été résolu que j'irois parler ce soir à M. V(erschoor) i). J'ai eu en effet le soir même un assez long entretien avec M. V(erschoor). Il m'a protesté que rien n'étoit plus vrai que ce que m'avoit dit ce matin le c(omte) de L(ynden) et que la renomination de W . . . . 2) au consulat étoit chose fort sure, à telles enseignes que son frère en avoit l'acte authentique entre les mains. Au reste, j'ai disposé M. V(erschoor) à nous demeurer attaché, sans entrer avec lui dans aucun engagement formel.

1 Janvier, Mecredi. Tout le magistrat en corps a soupé chez M. le Bourgrave 3).

2 Janvier, Jeudi. Hoeufts a été fait bourguemaître et M. Matthieu van der Linden conseiller et échevin. On avoit mis avec lui sur la nomination un bon diable de bourgeois de la Ville, barbouilleur de son métier, ce qui a failli à faire manquer le coup, les Communes 4) se tenant fort offensées de ce qu'on leur présentoit un sujet aussi peu propre à être élu que le bonhomme de barbouilleur; sur quoi l'Orateur des Communes 5) s'est expliqué très vertement.

3 Janvier, Vendredi. La société du Vendredi 6) a été chez M. Sw(aen) 7). Ce monsieur-là m'a assuré, certainement par mahce, que le matin Messieurs de la Correspondance 8) s'étoient assamblés, me faisant entendre, au surplus, que c'étoit de dessein prémédité, qu'on ne m'avoit point mis de la partie. Je ne lui ai rien fait entrevoir de ce que je pensois là-dessus. La nouvelle m'a pourtant intrigué et j'ai résolu de m'en éclaircir.

1) Pieter Verschoor, raadslid, later schepen, meermalen burgemeester.

2) Wie met de letter W bedoeld kan zijn, blijft mij onverklaarbaar. Renomination au consulat doet denken aan een der burgemeesters van het loopende jaar, doch deze heetten Coenraad Pieck en Frans van der Lynden. Geen burgemeester met een W in zijn doop- of geslachtsnaam komt voor na Willem van Heuckelom, die dit ambt in 1726 bekleedde.

3) Adriaan van Lynden tôt Ressen, later graaf ; burggraaf van Nijmegen van 1726 tôt 1754, enz. enz.

4) De gemeenslieden.

5) Woordhouder of voorzitter van het collège der gemeenslieden, destijds Mr. Johannes Moorrees.

6) Een wekelijkschc vriendschappelijke samenkomst van eenige heeren.

7) Johan Christiaen Swaen, heer van Poederoyen, schepen, raadslid, enz.

8) Over de correspondenties zie Fruin's Verspreide Geschriften IX, blz. 184.

Samedi, 4 Janvier. J'ai parlé ce matin à M. le c(omte) de L(ynden), qui m'a paru surpris de la nouvelle de hier. Nous avons résolu qu'en tout cas il falloit faire bonne mine à mauvais jeu, et que la dissimulation étoit le meilleur parti à prendre. M. le C(omte) m'a communiqué une heure après une lettre de M. de Ros(sum) i), écrite de la Haie à M. son p(ère). Elle portoit en substance que j'etois culbuté selon les nouvelles les plus fraîches, etc. J'ai eu le soir un entretien d'une heure avec M. E(ngelen) ; il m'a assuré de la bonne foi de M. son oncle 2), et que nos affaires étoient sur un meilleur pié que jamais ; qu'il n'avoit aucune connaissance de ce que m'avoit dit le sieur Sw(aen), et que c'étoit aparément lui, qui avoit fait répandre à la Haie la fausse nouvelle de la chute de notre parti.

Dimanche, 5 Janvier. Assemblée des membres présens du Quartier. Affaire touchant la protection demandée par les intéressés dans la seigneurie de Millingen. Question si dans cette assemblée on pou voit régler quelque chose là-dessus 3). Débats, etc.

M. van der L(inden) m'est venu voir l'après-midi au sortir de l'église. Il a signé l'exemplaire que j'ai de notre convention générale. Il m'a témoigné son embarras sur la persécution du sieur Sw(aen), pour lui faire signer certain contract passé entre le c(omte) de R(andwijck) et quelques membres de la Régence 4). Je lui ai dit que j'avois souffert la même persécution, et que je n'avois point succombé; que je ne voiois aucun risque pour lui d'en faire autant; mais qu'il étoit le maître. Il m'a quitté pour aller chez le c(omte) de R(andwijck), non sans être accompagné de Sw(aen), mais étant revenu une heure ou deux après, il m'a dit qu'il étoit fort inquiet sur le parti, qu'il devoit prendre, mais jusque là il n'avoit rien signé. Je lui ai témoigné ma joie de le voir si ferme. Quoiqu'il m'ait quitté dans les meilleures intentions du monde, autant que j'ai pu voir, je doute pourtant qu'il soutienne la gageure.

Lundi, 6 Janvier. J*ai fait un tour du rempart avec M. van der L(inden). Il m'a dit qu'il demeureroit ferme, malgré la persécution, qu'on ne cesse de lui faire.

Mecredi, 8 Janvier. Conférence entre Messieurs (opengelaten)

1) Frans Steven Karel van Randwijck, heer van Beek, Rossum en Heessel.

2) P. Verschoor.

3) Het was een quaestie over dijkrechten en lasten.

4) Leden van den Raad. ^

lO

chez M. E(ngelen). L'affaire de Jaques y a été réglé à ma fantaisie. On a résolu aussi de quelle manière on disposeroit de certains autres petits emplois.

Février 16 et jours suivants. Depuis que je n'ai pas continué ce journal, il n'est rien arrivé de fort extraordinaire. Voici pourtant deux ou trois faits, qui méritent quelque attention.

Dans une conversation, que j'eus au commencement de ce mois avec M. van d(er) L(inden), il me dit qu'il etoit toujours vivement persécuté pour faire la démarche, dont il a été parlé ci-devant, mais que son refus, tout extraordinaire qu'il paroissoit à Sw(aen), n'étoit rien au prix du mien. Lui aiant demandé l'explication de cette espèce d'énigme, il m'ajouta que Sw(aen) soutenoit que j'avois été prévenu sur l'affaire en question, avant que d'entrer dans la magistrature, et qu'alors j'avois promis en quelque sorte de signer, mais que je m'en étois moqué depuis. Je répondis que cela étoit faux, et v(an) d(er) L(inden) répliqua qu'il n'en faisoit nul doute. Quelques jours après, aiant trouvé Sw(aen) au Conseil, je l'ai tiré à-part en mettant v(an) d(er) L(inden) en tiers. J'ai fait convenir S\v(aen) qu'il étoit très faux, qu'il m'eût jamais parlé de l'affaire en question dans le tems que je n'etois encore que simple particulier, par où il s'est donné un beau démenti à lui-même. Il a eu pourtant l'effronterie de réclamer certaine convention, à laquelle il est vrai que j'avois eu part, mais je l'ai fait convenir encore, qu'il n'y avoit pas été fait mention du comte de R(andwijck); outre qu'il n'a pu me nier que cette convention préliminaire avoit été annullée par une convention postérieure. J'ai ajouté que, s'il prétendoit tirer de pareilles conséquences d'un contrat, qui ne subsistoit plus et qui n'avoit jamais été obligatoire dans le sens qu'il disoit, je ne pouvois prendre un pareil procédé que pour la plus insigne friponnerie. Il ne m'a rien répondu et s'en est allé. Van der L(inden) ne m'a point paru mal satisfait de cette scène, qui en effet n'est rien moins que glorieux pour Sw(aen).

Quand il s'est agi de disposer de la charge de Tribun du peuple i), Verst(egen) n'a rien fait sans ma participation. Mes confrères H(oeufts) et van der L(inden) m'ont paru un peu chocqués de la réserve du bon vieillard 2) à leur égard. Je leur ai laissé penser là-dessus et dire tout ce qu'ils ont voulu. Verst(egen) m'a montré la même confiance à l'égard de certains autres petits emplois, dont nous avons disposé de même entre nous.

i) Gemeensman.

2) Verstegen,

Mon voisin V(o)s i) m'a sondé sur la charge de DijckgraafF du Cercle de l'Oey. Il me l'a offerte comme en aiant commission. J'ai répondu à cette avance avec réserve, ne sachant pas au vrai, si celui qui me parloit avec tant de confiance, seroit en état de tenir parole. Aiant compris depuis que c'etoit tout de bon, j'ai accepté le parti. Nous avons pris certaines mesures, dont je ne parle point, parceque je m'en souviendrai, quand il me plaira. Van d(er) L(inden) est encore en jeu. Il m'a fait entendre que, pouvant postuler la charge en question, il n'y penseroit qu'en cas de refus de ma part. Je n'ai eu garde de prendre le compliment pour argent comptant.

27 P'évrier. Ma chère épouse s'est accouchée heureusement d'une fille.

6 Mars. Il a été résolu que la diète 2) extraordinaire, qui se doit tenir à Sutphen, s'ouvriroit de Mardi en huit.

J'ai eu ces jours-ci un entretien avec M. notre Burg(rave) et avec M. son fils, touchant les affaires particulières et générales. Nous sommes convenus de trois choses:

I. De ne point consentir dans les Pétitions de l'année 1742 et 1743, puisque nous n'avons point donné notre consentement à la marche des 20,000 hommes, envoies au secours de la R(eine) de H(ongrie).